It is critical that persons with disabilities as well as incapacitated persons have a right to employment in order to enjoy living and working in the community as equal citizens. Under Polish law, persons under partial guardianship, or partially incapacitated retain the right to work (Article 22 § 2 of the Labour Code), but the current Polish regulations are unclear on the rights of fully incapacitated persons regarding their employment rights. Although Poland signed the UN Convention on the Rights of Persons with Disabilities already on 30 March 2007, it ratified it only on 6 September 2012. The Convention regulates certain standards concerning the rights of persons with disabilities and has a rather symbolic dimension, being a specific constitution of rights of persons with dysfunctions, accepted by many countries. The final assessment of the impact of the Convention on the situation of the incapacitated in Poland will only be possible when all applicable provisions of the Convention on the Rights of Persons with Disabilities have been fully incorporated in the Polish law.
PL
Zapewnienie rzeczywistego dostępu do zatrudnienia osobom ubezwłasnowolnionym jest podstawowym warunkiem, by mogły one żyć i pracować w społeczeństwie jak równoprawni obywatele. O ile z przepisów Kodeksu pracy wprost wynika, że ubezwłasnowolnienie częściowe nie stanowi przeszkody w podjęciu zatrudnienia (por. art. 22 § 2 k.p.), o tyle niejasna w tym zakresie wydaje się obowiązująca w Polsce regulacja dotycząca osób ubezwłasnowolnionych całkowicie. Można oczywiście podawać w wątpliwość, czy osoba ubezwłasnowolniona całkowicie jest w stanie podjąć zatrudnienie i wykonywać powierzone jej obowiązki służbowe. Z uwagi jednak na szerokie możliwości i różnorodność pojawiających się obecnie form zatrudnienia oraz działania społeczności międzynarodowej mające na celu aktywizację zawodową osób niepełnosprawnych, kategorycznie negatywna odpowiedź na pytanie dotyczące możliwości podjęcia zatrudnienia przez osobę ubezwłasnowolnioną całkowicie nie wydaje się uzasadniona, tym bardziej że Polska podpisała i ratyfikowała Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych.
Ustawą z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia i nazwiska (zwaną dalej u.z.i.n.) dokonano zmiany regulacji dotyczącej zmiany imion i nazwisk, uchylając jednocześnie dotychczas obowiązującą ustawę z dnia 15 listopada 1956 r. o zmianie imion i nazwisk . Jak wynika z uzasadnienia projektu nowej ustawy, potrzeba nowelizacji pojawiła się przede wszystkim z uwagi na konieczność dostosowania rozwiązań prawnych dotyczących zmiany imion i nazwisk do regulacji unijnych oraz konwencji Międzynarodowej Komisji Stanu Cywilnego, jak również do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy3 (zwanej dalej k.r.o.) i ustawy z dnia 29 września 1986 r. – Prawo o aktach stanu cywilnego (zwanej dalej p.a.s.c.). W uzasadnieniu tym wskazano również, iż w nowej regulacji starano się wyeliminować instytucje, które utraciły swą aktualność, a także doprecyzować te przepisy poprzedniej ustawy, które budziły trudności interpretacyjne.
EN
This publication is an attempt at drawing attention to and explaining some doubts that may arise at the application and construction of the new Act on the Change of Name and Surname as well as at resolving problems which, although they have occurred already under the Act on the Change of Names and Surnames having been previously in force, remain in new provisions, too. Therefore, the keynote of this study is, first of all, to discuss new solutions contained in the Act on the Change of Name and Surname. However, due to the fact that provisions of the new act are frequently the same as those of the previous regulation, it is impossible not to cover some problems which have appeared earlier and have not lost their relevance in the present legal environment.
Prawo do sądu to prawo do rozpoznania sporu o zgodność z prawem działania lub bezczynności organu wykonującego administrację publiczną. Cel ten realizowany jest w drodze postępowania, które gwarantuje stronom prawo do czynnego w nim udziału przez zapewnienie prawa do obrony, możliwość przygotowania się do obrony i udział w czynnościach rozpoznania sporu . Prawem stron i uczestników postępowania jest zatem możliwość przygotowania się do obrony oraz możliwość poznania stanowiska strony przeciwnej. Z tej przyczyny w postępowaniu przed sądami administracyjnymi doniosłe znaczenie mają doręczenia wszelkich pism i dokumentów, będących często dowodami pojawiającymi się w danej sprawie, dokonywane zarówno skarżącym, organom, jak i uczestnikom postępowania.
EN
The Act of 12 February 2010, which entered into force on 10 April 2010, on changing the Act Law on Proceedings before Administrative Courts, amended the provisions of the Act of 30 August 2003 Law on Proceedings before Administrative Courts, amongst other things, on regulations concerning deliveries performed in Poland, within court and administrative proceedings (Art. 65 of the Law on Proceedings before Administrative Courts), and deliveries made abroad (Art. 299 and Art. 300 of the Law on Proceedings before Administrative Courts). This publication points out that the regulations of the Act Law on Proceedings before Administrative Courts, concerning deliveries performed in Poland basically do not raise any significant doubts, due to the unambiguous resolution of the possibility of delivering letters to post office boxes and at a post restante address. If letters are delivered abroad, despite providing details and explanations, in accordance with the postulates of representatives of legal thought and opinions of case-law experts, the wordings of Art. 299 and Art. 300 of the Law on Proceedings before Administrative Courts, the interpretation of these regulations still brings about a range of complications. According to the author, the lack of correspondence between the postal regulations and the Act on Proceedings before Administrative Courts, constitutes the most significant problem. In order to eliminate the difficulties which appear in connection with this situation and to avoid the accusation of discrimination of entities residing or having their registered office outside Poland de lege ferenda, it is postulated that Art. 83 § 3 of the Law on Proceedings before Administrative Courts should be changed as soon as possible. This amendment should consist in replacing the phrase „at a Polish postal facility” with the phrase „at a postal facility”. Such a wording of this regulation would ensure actual equality of entities appearing in court and administrative proceedings.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.