Wielkie dziedzictwo myśli i dzieł ks. F. Blachnickiego jest w swym najgłębszym sensie wołaniem o nowe formy duszpasterstwa w oparciu o najbardziej znaczące doświadczenia pierwszych wieków chrześcijaństwa, na nowo odkryte i ukazane Kościołowi w darze ostatniego soboru. Przyjmując wskazania soborowego i posoborowego nauczania Kościoła, zwłaszcza zawarte w dokumencie o inicjacji chrześcijańskiej Obrzędy chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych, postulował dowartościowanie katechumenatu rodzinnego. W wielu dokumentach Kościoła przypomina się, że chrześcijańska rodzina jest uprzywilejowanym miejscem katechezy, a rodzice pierwszymi nauczycielami i wychowawcami w wierze. Dlatego rodzinny katechumenat wydaje się mieć szczególny charakter i w żaden sposób - zgodnie z wypowiedziami F. Blachnickiego - nie zastąpiony. Przywrócenie rodzinie jej pierwszoplanowej roli w dziele budzenia i rozwijania wiary wiąże się z koniecznością ponownego odkrycia fundamentalnej prawdy, że wspólnota chrześcijańska jest w sobie samej żywą katechezą. W takiej wspólnotowej perspektywie relacyjny wymiar wiary staje się nadrzędny wobec treści i metody, z racji na jej personalistyczny charakter oraz istotne znaczenie chrześcijańskiego świadectwa. Jest to zadanie tym pilniejsze, gdyż dzisiaj Kościół stoi przed faktem ignorancji i pasywnej postawy rodziców wobec obowiązku realizacji religijnej formacji względem swoich dzieci. Można by nawet stan ten określić jako wielkie wyzwanie dla Kościoła, które powinien podejmować, tym bardziej, że mamy do czynienia z poważnym kryzysem współczesnej rodziny.
EN
The great heritage of the thought and works of Rev. F. Blachnicki is a call for a new forms of pastoral care based on the most significant experience of the first centuries of Christianity, the newly discovered and depicted as a gift of the last council. Taking conciliar and post-conciliar indications of the Church, especially in the document “Rites of Christian Initiation of Adults”, the family is called to the appreciation of the catechumenate. The Christian family is the privileged place for catechesis, and parents are the first teachers and educators in the faith. Therefore, the family catechumenate seems to have a special character in any way - according to statements made by Rev. F. Blachnicki - not replaced. The restoration of the leading role of the family in the task of awakening and development of faith involves the rediscovery of the fundamental truth that the Christian community is in itself a living catechesis. This relational dimension of faith is more important than all contents and methods, according to the personalistic nature and importance of Christian witness. This task is more urgent because we experience today the fact of ignorance and passive attitude of parents towards their obligation of the religious formation of their children. We could even define this state as a great challenge for the Church, which should take, especially since we are dealing with a serious crisis of the modern family.
DE
Das große Erbe von F. Blachnicki ist ein Aufruf für neue Formen der Seelsorge auf dem Grund der wichtigsten Erfahrungen aus den ersten Jahrhunderten des Christentums, die neu entdeckt und dargestellt wurden. Nach der konziliaren und nachkonziliaren Lehre der Kirche, vor allem in den Dokumenten „Riten der christlichen Initiation der Erwachsenen“, die Familie wurde als der Ort des Katechumenats bestimmt. Viele kirchlichen Dokumente erinnern, dass die christliche Familie der bevorzugte Ort für die Katechese ist und die Eltern sind die ersten Lehrer und Erzieher im Glauben. Daher scheint das Familienkatechumenat einen besonderen Charakter in irgendeiner Weise zu haben. Die Restaurierung der führenden Rolle der Familie bei der Aufgabe von Erwachen und Entwicklung des Glaubens beinhaltet die Wiederentdeckung der grundlegende Wahrheit, dass die christliche Gemeinschaft in sich selbst eine lebendige Katechese ist. In dieser Gemeinschaft ist die relationale Dimension des Glaubens wichtiger als alle Inhalte und Methoden. Diese Aufgabe ist umso dringlicher, weil wir heute die Tatsache der Unwissenheit und der passiven Haltung der Eltern gegenüber ihre Pflicht der religiösen Bildung ihrer Kinder erleben. Man könnte sogar diesen Zustand als eine große Herausforderung für die Kirche definieren, besonders, wenn wir mit einer schweren Krise der modernen Familie zu tun haben.
Globalization is a multidimensional process aff ecting many fi elds of life, namely politics, economy, society, culture and religion. On an unprecedented scale religious systems are transmitted and assimilated into a new environment. Thus, sociologists, psychologists and theologians seem justifi ed in refl ecting upon the religious contexts of globalization. A family is a litmus paper for social processes. Religious diversity in a multicultural family may broaden the knowledge of one’s beliefs and stimulate spiritual development. It appears useful when one is confronted with the spouse’s beliefs. However, religious diff erences often cause negative consequences. They emerge fully during everyday marriage life, when the spouses are facing specifi c situations and choices between what is good or bad, that refer to axiology. There is no doubt that globalization in some aspects may be a threat to a family and also to whole societies. Therefore, it is advisable to track the negative consequences of globalization and at the same time to use its potential to the full. Such an approach will allow to create adequate programmes for evangelization and pastoral work. Ongoing processes of globalization deprive the Church of many issues of religious socialization. That is why it is crucial to answer the following questions: what institutions and environments may eff ectively care for the transmission of the faith and form believers with a mature personality in a multicultural world.
PL
Globalizacja jest procesem wielowymiarowym, obejmującym przestrzeń życia politycznego, gospodarczego, społecznego, kulturalnego, a także religijnego. W niespotykanej dotąd skali dokonuje się transmisja systemów religijnych i ich asymilacja w całkowicie nowych środowiskach. Dlatego religijne konteksty globalizacji powinny być częstszym przedmiotem refleksji socjologów, psychologów i teologów. Czułym echem procesów społecznych jest rodzina. Różnorodność religijna w rodzinie wielokulturowej może stymulować rozwój duchowy, mobilizując do poszerzenia wiedzy na temat własnej religii i głębszego jej uzasadnienia w konfrontacji z wiarą współmałżonka. Częściej jednak różnice religijne powodują negatywne konsekwencje. W pełni ujawniają się one dopiero w codzienności życia małżeńskiego, w obliczu konkretnych sytuacji i wyborów życiowych, szczególnie, gdy wiąże się to z przyjęciem określonej aksjologii, rozbieżności ocen tego, co jest dobre, a co złe. Nie ulega wątpliwości, że globalizacja w swoich różnych odsłonach może być zagrożeniem dla rodziny, a także całych społeczeństw. Trzeba zatem uważnie śledzić negatywne skutki globalizacji, a jednocześnie wykorzystywać potencjał przez nią stwarzany, aby można było wypracowywać adekwatne do wyzwań programy działań ewangelizacyjnych i duszpasterskich. Szybko postępujące procesy globalizacji sprawiają, że Kościół traci wiele podmiotów religijnej socjalizacji. Ważne jest zatem, by odpowiedzieć na pytanie, jakie instytucje, środowiska mogą skutecznie zatroszczyć się o przekaz wiary i kształtowanie dojrzałej osobowości religijnej w wielokulturowym świecie.
The modern world, largely dominated by information and communication technology, poses new pastoral challenges, one of them evangelization and catechization on the Internet. This study was aimed at investigating and analyzing the image of marriage and family on parish websites in the Archdiocese of Warmia. The qualitative analysis of informational and visual messages on marriage and family available on parish websites of the Archdiocese of Warmia showed that the content on these issues is rarely updated. Information is limited to the conditions for entering the sacrament of marriage and preparing the betrothed to confer this sacrament upon each other. It is sometimes extended to other pastoral aspects such as encouraging families to pray together, celebrating family events, organizing holidays for children and youth, offering information on the domestic church community. Therefore, more attention must be paid to the importance of parish websites in creating the image of marriage and family. In order for this space to be fully utilized, seminary alumni must be properly prepared in the fields of media education and pastoral family care.
The appeal to carry out the work of the New Evangelization leads to changes in the general concept of pastoral work. It is essential to turn ‘inherited’ Christianity into ‘proposed’ Christianity and pastoral work that is concentrated on administering sacraments into the one that awakens and develops faith. In order to show faith as a personal relation with God more successfully the chaplaincy should become more missionary and evangelical in its character. The objective of the parish is to make a permanent effort in becoming a real sign, that is the sacrament of the Kingdom of God. Among other things, it should be manifested in the promotion of the new form of ecclesial community that is the community of communities, the communion of services and charismata. The modern ecclesial movements are one of the most effective tools for evangelization available to the Church in the modern world. However, it seems that modern movements and associations that follow the theological renewal after Second Vatican Council are still underestimated and unemployed. A significant contribution to the process of local Church renewal and growth may be also made through the project of evangelization retreat. Another important conclusion is the necessity to highlight the important role of the lay in the apostolic mission of the Church. The involvement of the lay in a Church life should take place through their active participation in liturgy. What is more, they ought to participate in services and assignments to realize the communional parish vision. Creating small basic communities that reveal church communion and become evangelization centres may result in parish activation and renewal, and at the same time practicing cooperation between the shepherds and the lay. A parish community understood as a cooperation between the clergy and the laity becomes the real sign of the Church.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.