Celem poniższego opracowania jest uzasadnienie tezy, że różne formy obrony terytorialnej istniały przez wiele wieków historii Polski. Obrona terytorialna na ogół skutecznie wzmacniała potencjał obronny państwa polskiego. Na wysoką ocenę zasługuje organizacja i funkcjonowanie obrony terytorialnej w okresie monarchii piastowskiej. Obrona terytorialna sprawdzała się w przeciwdziałaniu zagrożeniom w okresie XVI i XVII wieku. Brak regularnej armii rekompensowany był wojskami organizowanymi terytorialnie w okresie powstań narodowych oraz w czasie okupacji niemieckiej po klęsce wrześniowej. Wojska obrony terytorialnej były częścią sił zbrojnych w okresie Polski Ludowej oraz pierwszych lat III Rzeczypospolitej. Uchwalona 16 listopada 2016 r. ustawa stworzyła ramy prawne dla odbudowy obrony terytorialnej i utworzenia piątego w Siłach Zbrojnych RP rodzaju wojsk – Wojsk Obrony Terytorialnej.
EN
The purpose of this article is to justify the thesis that various forms of territorial defence have existed for many centuries of Polish history. Territorial defence generally effectively strengthened the defence capabilities of the Polish state. The organization and operation of territorial defense in the period of the Piast monarchy deserves a high rating. Territorial defense effectively counteracted the dangers of the 16th and 17th centuries. The lack of a regular army was compensated by troops organized territorially during the Polish national uprising. Similarly during the German occupation during World War II. Territorial defense forces were part of the armed forces during the Polish People’s Republic. They existed during the first years of modern Poland. The law of 16 November 2016 created a legal framework for the reconstruction of territorial defense. A fifth type of troops in the Armed Forces of the Republic of Poland was formed – the Army of Territorial Defense.
Artykuł dotyczy dynamiki ewolucji brytyjskich partii politycznych oraz brytyjskiego systemu partyjnego w XXI wieku. W badaniu postawiono hipotezę, że konfiguracja systemu partyjnego Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w okresie ostatniego ćwierćwiecza uwarunkowana była zmianami w sferze ideologiczno-programowej, organizacyjnej oraz modelu przywództwa partyjnego w brytyjskich partiach politycznych. Hipoteza ta została zweryfikowana w oparciu o zróżnicowane metody badawcze, m.in. analizę zawartości dokumentów, analizę danych oraz analizę komparatystyczną. Autorzy w treści artykułu poddają analizie zmiany w wymiarze programowym oraz organizacyjnym, a także ewolucję modelu przywództwa w brytyjskich partiach politycznych. Wskazują także, w jakim stopniu tego rodzaju zmiany wpływają na przeobrażenia brytyjskiego systemu partyjnego – zarówno na arenie wyborczej, jak i parlamentarnej.
EN
The article is devoted to the dynamics of changes in British political parties and the British party system in the 21st century. The main objective of the analysis is to verify the hypothesis that the configuration of the party system of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland over the last quarter of a century was conditioned by changes in the ideological, programmatic and organisational spheres, as well as the model of party leadership in British political parties. This hypothesis will be verified by various research methods, including document content analysis, data analysis and comparative analysis. The authors analyse changes in the programme and organisational dimensions, as well as the evolution of the leadership model in British political parties. They also indicate the extent, to which such changes influence the transformation of the British party system – both in the electoral and parliamentary arenas.
According to comparative studies, the level of women’s participation in parliaments of individual countries is constantly growing. It was undoubtedly influenced by social and cultural conditions as well as institutional factors, such as various variants of gender quotas. Electoral systems and their constituent elements (electoral formulas, constituencies, voting structure) continue to influence women’s electoral success. Proportional electoral systems are still more favourable to women than majority systems. Empirical studies have confirmed that women have also a better chance to be elected when competing in large constituencies and closed party list systems. Linking women’s electoral quotas to the above elements of electoral systems definitely influences the representativeness of parliaments and the participation of women in them.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.