The idea of a “human ecology” is gaining ever more significance in the human sciences, where it indicates an interdisciplinary approach to the relation between human beings and their environment. It is important, however, to remember that the expression “human ecology” also has a significant history in the documents of the Catholic Church, beginning with Pope Paul VI. It was Pope John Paul II who identified the family as the first and fundamental structure of a human ecology. It is therefore important to protect family relationships, since the person’s genealogy is inscribed in them. The present essay argues that to guard family relationships, one has to guard human sexuality as the power by which human beings are conceived and inserted into the familial network. For persons, the lines of origin and descent have a tremendous significance and any practice that renders these lines ambiguous is unecological from a human perspective. Ultimately it is a question of rediscovering indissoluble marriage as the context that alone is capable of providing the proper human environment for the conception, birth and education of new human beings, because here alone there is clarity about who is whose.
PL
Idea „ekologii człowieka” zyskuje coraz większe znaczenie w naukach humanistycznych, wskazując na interdyscyplinarne podejście do relacji między człowiekiem a środowiskiem. Należy jednak pamiętać, że wyrażenie „ekologia ludzka” ma również znaczącą historię w dokumentach Kościoła katolickiego, poczynając od papieża Pawła VI. Jednak to papież Jan Paweł II określił rodzinę jako pierwszą i podstawową strukturę ludzkiej ekologii. Dlatego ważna jest ochrona relacji rodzinnych, a genealogia danej osoby jest w nie wpisana. W artykule dowiedziono, że aby móc ochronić związki rodzinne, należy ludzką seksualność widzieć jako pozytywną, sprawczą siłę, dzięki której na świat przychodzi nowa istota i zostaje włączona w sieć relacji rodzinnych. Genalogia i przyszłość rodu ma dla ludzi ogromne znaczenie, a każda próba zaciemnienia powiązań między generacjami jest nieekologiczna z ludzkiego punktu widzenia. Ostatecznie chodzi o ponowne odkrycie nierozerwalności małżeństwa, dzięki czemu możliwe jest zapewnienie odpowiedniego środowiska do poczęcia, narodzin i wychowania nowego pokolenia. Nierozerwalność małżeństwa pozwala na utrzymanie ciągłości pokoleniowej i identyfikacji z celami wspólnymi całej rodzinie. To ównież podtrzymywanie przynależności rodowej.
Humanae Vitae is a prophetic document inasmuch as it touches on a critical point in which questions of sexuality, love, and life are intertwined. The heart of its message concerns the conditions under which a sexual act between spouses can truly be called an act of marital love. The encyclical argues that by deliberately rendering themselves sterile, the spouses change the nature of their sexual act, not only depriving it of its procreative, but also of its unitive meaning. The decades subsequent to the encyclical’s publication have demonstrated that sterilized sex indeed becomes trivialized sex. Once the dimension of potential common parenthood is excluded from its exercise, sexuality loses precisely the aspect that renders it so special. The essay highlights that Humanae Vitae’s teaching regards individual marriage acts in particular and not only married life in general. After presenting some pastoral considerations, it closes with the urgent reminder that questions regarding sexuality, marriage, and the family do not concern only some peripheral aspects of the cosmos of the faith but touch upon the core of Christian life and belief.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.