W artykule przedstawiono przegląd dotychczasowej literatury dotyczącej zjawiska ostracyzmu społecznego w kontekście miejsca pracy. Wskazano na elementy różnicujące ostracyzm od innych negatywnych zachowań w miejscu pracy, jak zachowania dewiacyjne, agresja, zachowania antyspołeczne, dysfunkcjonalne, kontrproduktywne lub mobbing. Następnie przedstawiono podmiotowe i organizacyjne uwarunkowania zjawiska. Szczególny nacisk położono na opisanie negatywnych konsekwencji doświadczenia ostracyzmu na poziomie indywidualnym i organizacyjnym, jak wzrost negatywnych emocji, obniżenie dobrostanu jednostki, zablokowanie możliwości realizacji podstawowych potrzeb, negatywne nastawienie do współpracowników i przełożonych, odczuwanie niższej satysfakcji z pracy czy też spadek zaangażowania w pracę. Ustalono wnioski sugerujące jego pozytywne skutki. W końcowych uwagach położono nacisk na sugestie dotyczące zapobiegania ostracyzmowi w miejscu pracy i przyszłych interwencji w tym zakresie.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.