It seems that despite the passage of time the wave of homicides followed by suicides of perpetrators has not decreased and the problem remains not fully explained or explored. From the point of view of the law enforcement every such case requires a forensic scene of crime examination by experts of various specialties before assessing it in the context of criminal law. In Polish professional literature such cases are described as “extended” or “post-aggression” suicides. The hereby article is an attempt to systemise terminology used in this area by pointing out fundamental differences between two notions, which are not synonyms. A “postaggression suicide” is a wider, descriptive and neutral term because it indicates an undetermined act of aggression preceding an attempt to take one’s life. On the other hand, an “extended suicide” despite the suggestion that several persons might have committed suicide at the same time, in fact defines an act by the perpetrator (killer) conditioned by his/her psychological state projected on the other persons. The perpetrator attributes own sufferings to the victims and by killing them, in a sense, frees them. Therefore, children and, less frequently, spouses and, in general, persons the perpetrator has positive feelings for fall victims of an extended suicide. The motive of the killing is protecting of close persons from suffering, misfortune or difficult life situation, which the perpetrator is experiencing. A clear distinction between an extended suicide and postaggression suicide is of great practical significance because it determines, as emphasised by the Authors, the course of investigative proceedings, decisions at pre-court stage, as well as the extent of forensic examinations requested from forensic specialists.
PL
Wydaje się, że mimo upływu czasu fala zabójstw zakończonych samobójstwem sprawcy nie maleje i do tej pory jest to problem niedostatecznie wyjaśniony i poznany. Z punktu widzenia organów ścigania każdy taki przypadek przed dokonaniem oceny prawnokarnej musi być poddany kryminalistycznemu badaniu miejsca zdarzenia prowadzonemu przez biegłych różnych specjalności. W literaturze polskiej zdarzenia tego typu opisywane są jako samobójstwo rozszerzone lub poagresyjne. Artykuł podejmuje próbę uporządkowania terminologii w tym zakresie, wskazując na podstawowe różnice między tymi pojęciami, które nie są synonimami. Samobójstwo poagresyjne jest terminem szerszym, opisowym i neutralnym, gdyż wskazuje na nieokreślony akt agresji poprzedzający targnięcie się na życie. Natomiast samobójstwo rozszerzone, choć sugeruje, iż jednocześnie mogło dojść do samobójstwa kilku osób, faktycznie opisuje czyn sprawcy (zabójcy) uwarunkowany jego stanem psychicznym, który ten rzutuje na swoich bliskich. Przypisuje im on własne cierpienie, a dokonując zabójstwa, niejako ich od niego uwalnia. Z tego powodu ofiarami samobójstwa rozszerzonego są dzieci, rzadziej współmałżonek, a generalnie osoby, wobec których zabójca-samobójca żywi pozytywne uczucia. Motywem jego działania jest chęć uchronienia bliskich przed cierpieniem, nieszczęściem czy trudną sytuacją życiową, którą on sam przeżywa. Wyraźne odróżnienie samobójstwa rozszerzonego od samobójstwa poagresyjnego ma doniosłe znaczenie praktyczne, gdyż determinuje, co podkreślają autorzy, tok prowadzonych postępowań, podejmowanych decyzji procesowych, a także zakres badań kryminalistycznych zlecanych biegłym różnych specjalności.
The issue of post-mortem examination of animals, whose death occurred as a result of suffered gunshot wounds, is very rarely discussed in literature, most often on the occasion of researching into and describing other problems. This article presents an attempt to bring together the achievements of veterinary forensics in this area. As a starting point, the current legal regulation was adopted, pointing to penal sanctions resulting from the illegal use of weapons in relation to animals. Subsequently, the possibilities of using modern imaging techniques in post-mortem examinations carried out by veterinarians at the request of law enforcement agencies were presented. The scientific reports discussed herein have been supplemented by examples of sectional examinations carried out at the request of law enforcement agencies in Polish scientific institutions. The article indicates that the results of examination of gunshot wounds suffered by people in various circumstances may be used for the purpose of issuing forensic veterinary opinions, just as the results of examination of gunshot wounds of large mammals may be helpful in examining the effects of gunshot injuries in humans.
PL
Zagadnienie badania pośmiertnego zwierząt, których śmierć nastąpiła wskutek doznanych ran postrzałowych, jest w literaturze podejmowane bardzo rzadko, najczęściej przy okazji badania i opisywania innych problemów. Niniejszy artykuł jest próbą zebrania dotychczasowych osiągnięć weterynarii sądowej w tym zakresie. Jako punkt wyjścia omawianych zagadnień przyjęto aktualną regulację prawną, wskazując na sankcje karne wynikające z nielegalnego użycia broni w stosunku do zwierząt. Następnie przedstawiono możliwości wykorzystania nowoczesnych technik obrazowych w badaniach pośmiertnych prowadzonych przez lekarzy weterynarii na zlecenie organów ścigania. Omawiane doniesienia naukowe wzbogacone zostały przykładami badań sekcyjnych wykonywanych na zlecenie organów ścigania w polskich placówkach naukowych. W artykule wskazano, że wyniki badania ran postrzałowych doznanych przez ludzi w różnych okolicznościach mogą być wykorzystywane w opiniowaniu sądowo-weterynaryjnym, podobnie jak wyniki badań ran postrzałowych dużych ssaków mogą być pomocne przy badaniu skutków obrażeń postrzałowych u ludzi.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.