Celem artykułu jest zakreślenie płaszczyzn do rozważań i dyskursu dotyczącego strategii inkluzji społecznej osób marginalizowanych w lokalnym systemie profilaktyki i resocjalizacji z dwóch perspektyw: koncepcji państwa welfare state i – w opozycji – koncepcji empowerment. Autorka porusza szereg zagadnień związanych z takimi fenomenami, jak: inkluzja i ekskluzja społeczna, lokalna strategia włączania osób marginalizowanych w życie społeczne, wykluczenie jako efekt marginalizacji, polityka społeczna welfare state vs. polityka empowerment – warunki skuteczności na tle specyfiki kulturowo-cywilizacyjnej i ekonomicznej w Polsce.
EN
This article includes the analysis of social marginalization and inclusion strategy in global and local backgrounds. Social exclusion is the situation where single person or social groups want to participate in the life of wider community but they do not know how or there are other obstacles such as political, economic or cultural reasons that are hard to overcome. Two concepts: welfare state and empowerment are very important in this reflection. Important key words are: strategy, local system of prevention and rehabilitation, social marginalization, social inclusion and exclusion, welfare state, empowerment.
The following paper encompasses the results of a few years’ qualitative field study concerning self-narrations of youth-gangs members in urban spaces. Some of these narrations bring up the subject of the identity of a given space and the identity of its inhabitants. The studies have been conducted according to interactionist paradigm theory and the obtained data was included in the process of grounded methodology theory. The proposal of creating postulates for pedagogical practice is focused on the “new resocialization pedagogy” in open environment.
PL
Niniejszy artykuł stanowi prezentację fragmentu wyników badań pochodzących z obszernego projektu związanego z badaniem miasta. Koncentruje się na aktywności członków gangów młodzieżowych w postaci praktyk miejskich graffiti. Stanowią one m.in. narracje o tożsamości miejsca i zamieszkujących go ludzi. Prezentowane badania realizowane są w paradygmacie interakcjonistycznym, a pochodzące z nich dane ujęte zostały w procesie metodologii teorii ugruntowanej. Propozycja stworzenia postulatów dla pedagogicznej praktyki skoncentrowana jest na nurcie „nowej pedagogiki resocjalizacyjnej” w środowisku otwartym.
Celem artykułu jest prezentacja grupy badanych, tzw. „młodych bezdomnych” jako wyodrębnionej na mapie miejskiej ulicy, specyficznej grupy wykluczonych. Autorka poszukuje w tej grupie pewnych cech swoistych dla adaptabilności, dających diagnostyczne możliwości przewidywania rezyliencji, będących stałym rdzeniem płynnej tożsamości a zarazem stwarzającym możliwości działań na trzech poziomach profilaktyki w lokalnym systemie profilaktyki i resocjalizacji. Kontekstem rozważań staje się koncepcja ekologicznego modelu Urie Bronfenbrennera.
EN
This article includes the analysis of possibility specific adaptability and resilience predict with „youth homeless” group in Local System of Prevention in context of Urie Bronfenbrenner developmental ecological model.
The purpose of this article was to attempt to answer the question about the issue that Henri Lefebvre raised for the first time in literature, namely who has the right to the city. To this end, the author drew on the theory of urban regimes and went deep into the spaces that official interest groups in the city, if they think, are only in the context of exclusion and getting rid of or in the process of gentrification of use for their own purposes. It turns out that in addition to these official groups, there are very active groups in the city, although their activity often takes place on the border of the law or is incompatible with it. Despite this fact, they play an important role in the influence games taking place in cities and believe that they have full right to the city with which they strongly identify, whose space they manage and for which space they are fighting, guided by the principles of the city’s second life. Contrary to popular belief, these principles play an important role in the security of urban spaces.
PL
Celem niniejszego artykułu była próba udzielenia odpowiedzi na pytanie o kwestię, którą po raz pierwszy w literaturze poruszył Henri Lefebvre, mianowicie o to, kto ma prawo do miasta. W tym celu autorka sięgnęła do teorii reżimów miejskich oraz zeszła głęboko w przestrzenie, o których oficjalne grupy interesów w mieście jeśli myślą, to jedynie w kontekście wykluczenia i pozbycia się lub w procesie gentryfikacji wykorzystania do własnych celów. Okazuje się, że oprócz tych oficjalnych grup istnieją w mieście bardzo aktywne grupy, choć ich aktywność często ma miejsce na granicy prawa lub jest z nim niezgodna. Pomimo tego faktu odgrywają one ważną rolę w rozgrywających się na terenie miast grach o wpływy oraz uważają, że mają pełne prawo do miasta, z którym się mocno utożsamiają, którego przestrzenią zarządzają i o którego przestrzeń walczą, kierując się zasadami drugiego życia miasta. Zasady te wbrew powszechnym opiniom pełnią ważną funkcję dotyczącą bezpieczeństwa miejskich przestrzeni.
The purpose of the work is to present the results of a study conducted in Krakow with the participation of a group of football hooligans into their understanding of patriotism and how patriotism is demonstrated in hooligans’ activities. The authors start from the assumption that a specific understanding of patriotism has its consequences in the form of specific behaviours, often associated with hate speech, incitement to hate crimes, and all that we call radicalization. Such a situation causes great tension and feelings of guilt which are neutralized using techniques aimed at minimizing them. From the viewpoint of the concept by David Matza and Gresham M. Sykes (1957), the authors try to demonstrate how the dissonance between emotions, knowledge, and behaviour is neutralized by the respondents.
PL
Celem artykułu jest zaprezentowanie wyników badań realizowanych w Krakowie w grupie pseudokibiców, dotyczących rozumienia pojęcia patriotyzmu i jego realizacji w aktywności pseudokibicowskiej. Punktem wyjścia jest założenie, że specyficzne rozumienie patriotyzmu ma swoje konsekwencje w postaci konkretnych zachowań, związanych często z mową nienawiści, nawoływaniem do przestępstw z nienawiści i z tym wszystkim, co nazywamy radykalizacją. Taka sytuacja powoduje duże napięcie i poczucie winy, które jest neutralizowane przez stosowanie technik mających na celu jego zminimalizowanie. Z perspektywy koncepcji Davida Matzy i Greshama M. Sykesa (1957) autorki starają się pokazać, w jaki sposób rozdźwięk pomiędzy emocjami i wiedzą a zachowaniem neutralizowany jest przez respondentów.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.