El objetivo del presente artículo no es otro que intentar analizar las perífrasis verbales que expresan el valor aspectual iterativo en la lengua portuguesa. El tratamiento de las diferentes cuestiones, consideradas en este artículo fue hecho en base a los instrumentos teóricos. Las definiciones fundamentales de que nos servimos, se basan en los análisis de A. T. de Castilho (1967), B. Hlibowicka-Węglarz (1998), J. Almeida (1980) y J. Roca Pons (1958). Teniendo en cuenta la intensidad de la repetición, se distingue de acuerdo con A. T. de Castilho, el valor aspectual iterativo imperfectivo y el valor aspectual iterativo perfectivo, dependiendo de si se repiten las situaciones durativas o puntuales. El material linguístico está constituido, en su mayor parte por textos escritos, sobre todo literarios. Es de subrayar que el estudio efectuado no pretendía ser de ninguna forma exhaustivo y completo. Su objetivo era apenas analizar cinco perífrasis que expresan, de maneras diferentes, el valor aspectual iterativo. Como resultado de los análisis efectuados se confirma la teoría que: al analizar las construcciones perifrásticas, se considera los constituyentes de la perífrasis como el todo, y no como dos elementos (el verbo auxiliar, el verbo principal) que funcionan separadamente. El portugués dispone de perífrasis verbales que expresan el valor iterativo sin necesidad de que aparezcan en el enunciado otros elementos como, por ejemplo, las expresiones adverbiales. Otra observación importante: las dos últimas perífrasis analizadas, que son propias para otros valores aspectuales, con determinadas combinaciones pueden adoptar el valor aspectual iterativo. El análisis efectuado muestra también la compatibilidad de los verbos auxiliares analizados con todas las clases de predicados verbales de Z. Vendler. Para concluir, se señala que las perífrasis verbales en la lengua portuguesa constituyen un medio muy representativo y privilegiado para expresar el valor aspectual iterativo.
The article presents research results on the possibility of using ICTs in a speech therapist’s practice. The results of the study show that students have changed their view of the place of ICTs in speech therapy. The COVID-19 pandemic has changed their attitudes towards ICTs. For them, this crisis has become an opportunity for the development of their own skills to use ICTs in their future professional work.
The Polish and Portuguese languages use different means of representing the category of aspect. Verbal periphrases are some of the most representative exponents of aspect semantics in Portuguese. In the absence of the estar+a+infinitivo periphrasis in the Polish language, the aim of the study was to find means of expressing the values represented by the above mentioned periphrastic structure available in the Polish language. The authors believe that the objective can be successfully accomplished by analysing translations into Polish of authentic Portuguese statements containing the verbal periphrasis estar+a+infinitivo. The analysis shows that the presented verbal periphrasis has its Polish equivalents mainly in imperfective verb forms. Moreover, the use of imperfective verb forms and adverbial constructs which do not contribute new aspectual values to the overall value of the statement but merely specify what is contained in the verbal form can be observed in the analysed examples.
Distance education during the COVID-19 pandemic became a necessity that neither teachers nor other participants in the process were prepared for. It was necessary to reframe the education model from “transferring and checking knowledge” to “teaching relations”. The experiences of practitioners attempting to educate young learners using the Internet are the subject of the explorations presented in this paper. Interviews with six early childhood education teachers indicated some significant components that reveal a new model of distance education aimed at the youngest age group. The base layer of this model is the relations between the teacher and students with their families, and peer group relations. Over this base layer is cooperation and building the internal power of the participants, complemented with the topmost component of remote teaching. In the statements of the respondents, distance education of young pupils implies setting goals and rules, appreciation and motivation, learning together and from mistakes, and involving the whole educational environment in the process. The picture of distance education of young pupils provided by the teachers indicates that it is possible in crisis situations but requires attention, good communication, and care for the physical and psychological well-being of the participants in the process.
PL
Kształcenie zdalne w czasie pandemii COVID-19 stało się koniecznością, do której nie byli przygotowani ani nauczyciele, ani pozostali uczestnicy tego procesu. W nowych realiach tradycyjna dydaktyka okazała się nieskuteczna. Konieczna była zmiana modelu kształcenia z „dydaktyki przekazu i sprawdzania” na „dydaktykę relacji”. Doświadczenia praktyków próbujących w sposób innowacyjny podejmować kształcenie małych uczniów z wykorzystaniem Internetu są przedmiotem badań zaprezentowanych w opracowaniu. Wywiady z sześcioma nauczycielkami edukacji wczesnoszkolnej wskazują na pewne znaczące składniki, które konstruują nowy model pracy zdalnej skierowanej do najmłodszej grupy wiekowej uczniów. Podstawą tego modelu są relacje między nauczycielem a uczniami i ich rodzinami oraz relacje w grupie rówieśniczej. Nad nimi nadbudowana jest współpraca i budowanie wewnętrznej siły uczestników, a na szczycie znajduje się dydaktyka zdalna. Edukacja zdalna małych dzieci w wypowiedziach badanych zakłada ustalenie celów i zasad, docenianie i motywowanie, uczenie się wspólne i na błędach oraz włączanie w ten proces całego środowiska wychowawczego. Skonstruowany przez nauczycielki obraz edukacji zdalnej małych uczniów wskazuje, że w sytuacjach kryzysowych jest ona możliwa, ale wymaga uważności i dobrej komunikacji oraz troski o dobrostan fizyczny i psychiczny uczestników tego procesu.
Wprowadzenie: Edukacja na odległość uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi stanowiła duże wyzwanie dla uczniów, nauczycieli i rodziców. Wiązała się z przezwyciężeniem wielu wyzwań i ograniczeń, związanych m.in.: z realizacją podstawy programowej, wyrównywania różnic pomiędzy uczniami, czy pracy opiekuńczo-wychowawczej szkoły oraz ścisłą współpracą pomiędzy rodzicami i nauczycielami. Cel badań: Celem badań było poznanie opinii rodziców uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi na temat edukacji zdalnej. Metoda badań: W badaniu zastosowano metodę sondażu diagnostycznego, a użytą techniką badawczą była ankieta. Narzędziem badawczym był przygotowany elektroniczny kwestionariusz ankiety, który umożliwił zbieranie odpowiedzi od respondentów. Badanie trwało od czerwca do lipca 2021 roku. Wyniki: Analiza zebranych danych pokazuje, że uczniowie posiadali dobre warunki lokalowe do pracy zdalnej. Głównymi problemami technicznymi z jakimi się zmagali były problemy z transmisją danych oraz z połączeniem internetowym. Z kolei głównymi problemami związanymi z nauką, były: trudności ze skupieniem uwagi na lekcji w trakcie zajęć on-line, spadek motywacji do nauki, zmęczenie wynikające z ciągłej pracy przy komputerze. Uczniowie o wyższych kompetencjach informatycznych i medialnych byli bardziej samodzielni w trakcie edukacji zdalnej. Wnioski: Uczniowie ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi są grupą bardzo zróżnicowaną i nie można przedstawić jednoznacznej oceny edukacji zdalnej. Z wypowiedzi rodziców wynika, iż w przypadku jednych był to czas trudny, czy wręcz stracony, dla innych czas kiedy mogli rozwinąć swoje umiejętności i wzmocnić swoje kompetencje akademickie.
EN
Introduction: Remote education of students with special educational needs was related to overcoming many challenges and limitations, related to, among others, the implementation of the core curriculum, levelling the differences between students, the care and educational work of the school, and close cooperation between parents and teachers. Research Aim: The aim of the research was to find out the opinions of parents of students with special educational needs about remote education. Method: The research used the diagnostic survey method, and the research technique used was a questionnaire. The research tool was a prepared electronic questionnaire, which enabled the collection of responses from respondents. Results: The students had good housing conditions for remote work. The main technical problems they faced were connected with data transmission and Internet connection. The key problems related to learning were difficulties with focusing attention on lessons during online classes, decreased motivation to learn, and fatigue resulting from constant work at the computer. Students with higher IT and media competences were more independent during their distance education. Conclusions: Students with special educational needs are a very diverse group and no unambiguous assessment of remote education can be presented, for some it was a difficult or even lost time, for others it was a time when they could develop their skills and strengthen their academic competences.
The aim of the article is to present the activities of parents related to the recognition and development of interests and IT abilities of 5–12 year old children. The research was conducted among 31 parents who actively help to develop programming interests of young children. The research problems focus on issues related to: family characteristics, the family’s motivation for engaging in coding / programming games, the organization of coding activities, the ways of improving parents’ programming competences and their opinions about the effects of these activities. The conducted research demonstrates that parents notice the importance and benefits of such activities for the development of interests and programming skills, as well as other non-IT skills.
PL
Celem artykułu jest prezentacja badań opisujących działania rodziców związane z rozwijaniem zainteresowań i predyspozycji dzieci w wieku 5–12 lat w zakresie programowania. Badania przeprowadzono wśród rodziców, którzy podejmują działania na rzecz rozwijania zainteresowań programistycznych małych dzieci. Problemy badawcze koncentrują się wokół zagadnień dotyczących: motywów rodzinnych zabaw w kodowanie/programowanie, organizacji zabawy w kodowanie, sposobów doskonalenia kompetencji programistycznych rodziców i opinii rodziców na temat efektów tych zabaw. Przeprowadzone badania wskazują, że rodzice dostrzegają znaczenie i korzyści z podejmowanych przez siebie działań na rzecz rozwoju zainteresowań i umiejętności programistycznych, a także innych, wybranych umiejętności pozainformatycznych.
Żywność modyfikowana genetycznie od wielu lat budzi kontrowersje w społeczeństwie polskim. Ma zarówno przeciwników, jak i zwolenników. Badanie wiedzy i postaw młodych konsumentów (studentów i uczniów) wydaje się bardzo istotne, ponieważ w niedalekiej przyszłości to właśnie oni kształtować będą opinię publiczną na temat wykorzystania żywności modyfikowanej genetycznie. Celem przeprowadzonych badań było określenie poziomu wiedzy studentów oraz uczniów szkół średnich na temat GMO oraz poznanie ich postaw wobec żywności modyfikowanej genetycznie. Zastosowano metodę sondażu diagnostycznego, a głównym narzędziem badawczym był kwestionariusz ankiety. Badaniom poddano 509 osób: 149 studentów Ochrony Środowiska, 173 studentów Biotechnologii UMK w Toruniu oraz 187 uczniów V Liceum Ogólnokształcącego w Toruniu. Na podstawie analizy odpowiedzi respondentów trzech badanych podgrup można stwierdzić, że ich stosunek do GMO i żywności modyfikowanej genetycznie spowodowany jest zarówno poziomem ich wykształcenia, miejscem zamieszkania, jak i źródłem, z którego czerpią oni wiedzę na ten temat. Ponadto, zaobserwowano pewną zależność pomiędzy sprzeciwem wobec GMO, a brakiem wiedzy na temat modyfikacji genetycznych organizmów. Prawie wszyscy ankietowani są zainteresowani pogłębieniem wiedzy o wpływie żywności modyfikowanej genetycznie na organizm człowieka. Istnieje zatem potrzeba badań naukowych na ten temat i przekazywanie uzyskanych wyników społeczeństwu, co może przyczynić się do wzrostu świadomości konsumentów i ukształtowania obiektywnych poglądów w tym zakresie.
XX
GM foods have been arousing controversy in the Polish society for many years. They have both their supporters and opponents. Studying the knowledge and attitudes of young consumers (students) seems to be crucial as in the near future it is them who will shape public opinion on the use of GM foods. The aim of the research was to determine the level of knowledge of secondary school and university students on GMO and their attitudes to genetically modified foods. The method used was a diagnostic survey and the main research tool was a questionnaire form. 509 students were examined, including 149 Environmental Preservation and 173 Biotechnology students of Nicolas Copernicus University in Torun, Poland, as well as 187 secondary school students. On the grounds of the result analysis of the three sub-groups of the respondents it is to be stated that their attitude to the GMO and genetically modified foods depends on the level of their education, the place of their living and also the source of their knowledge on the subject. What is more, the relation between the opposition to GMO and the lack of knowledge on the genetic modification of organisms has been observed. Almost all the respondents are interested in broadening their knowledge on the GM foods influence on the human organism. There is a need of scientific research on this subject and sharing their results with the society, which can cause the growth of the consumers’ awareness and shaping the objective views on the matter.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.