Prawodawca w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 r. stanowi, że konferencja biskupów bądź poszczególni biskupi mogą ustanowić urząd lub radę, których zadaniem będzie poszukiwanie i sugerowanie słusznych rozwiązań między autorem i adresatem aktu administracyjnego (kan. 1733 § 2). Chociaż prawodawca nie określa, czy takie uprawnienie przysługuje w Kościołach partykularnych zrównanych w prawie z diecezją (kan. 381 § 2), zwierzchnicy stojący na czele tych wspólnot wiernych – zarówno terytorialnych, jak i personalnych – mogą również erygować organy mediacyjne. Należy zauważyć, że wierni mają prawo otrzymywać pomoce od swoich pasterzy z duchowych dóbr Kościoła (kan. 213). W sytuacji sede vacante, administrator diecezji ma te same obowiązki i władzę co biskup diecezjalny, z wyjątkiem tego, co jest wyłączone z natury rzeczy lub na mocy prawa (kan. 427 § 1), zgodnie z zasadą sede vacante nihil innovetur (kan. 428 § 1). A zatem, nie ma prawnych przeszkód, aby administrator diecezji posiadał uprawnienie do erygowania urzędu lub rady mediacyjnej.
EN
The legislator in the 1983 Code of Canon Law states that the conference of bishops or individual bishops can establish a mediation office or council whose function is to seek and suggest equitable solutions between the author and recipient of an administrative act (can. 1733 § 2). Although the legislator does not determine the possibility of establishing such organs in those particular Churches that are legally on a par with diocese (can. 381 § 2), persons who head the other communities of the faithful – both territorial and personal – can also establish the mediation organs. It should be noticed that the Christian faithful have the right to receive the assistance from the sacred pastors out of the spiritual goods of the Church (can. 213). In the situation of sede vacante, the diocesan administrator is bound by the obligations and enjoys the power of the diocesan bishops, excluding those things which are excepted by their very nature or by the law itself (can. 427 § 1) in accordance with the principle sede vacante nihil innovetur (can. 428 § 1). Thus, there is no legal obstacle for the diocesan administrator, to establish a mediation office or council.
The obligation of residence is the obligation to reside in a specific territory on a permanent basis in connection with holding an ecclesiastical office. The delict of violation of the obligation of residence is penalized under can. 1396 of the 1983 Code of Canon Law and is strictly linked to the entrusted ecclesiastical office such as: cardinals holding specific offices in the Roman Curia, diocesan bishop, coadjutor bishop, auxiliary bishop, diocesan administrator, pastor, parochial administrator and a group of clerics administering the parish in solidum, parochial vicar. Violation of the obligation of residence is subject to a mandatory penalty. The gravest penalty provided for by the ecclesiastical legislator is the privation of ecclesiastical office.
Konkordat między Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską został podpisany 28 lipca 1993 r., natomiast ratyfikowany 23 lutego 1998 r. Ta międzynarodowa umowa potwierdziła i uszczegółowiła zasady proklamowane na Soborze Watykańskim II: 1) zasadę autonomii i niezależności Kościoła i państwa; 2) zasadę współdziałania Kościoła i państwa; 3) zasadę wolności religijnej. Konkordat reguluje m.in. następujące sprawy: uznanie osobowości prawnej Kościoła katolickiego i jego jednostek organizacyjnych; swobodę Kościoła w dokonywaniu zmian w strukturze terytorialnej Kościoła; ochronę małżeństwa i rodziny, a zwłaszcza uznanie skutków cywilnych małżeństwa zawartego według formy kanonicznej i współdziałanie państwa i Kościoła na rzecz małżeństwa i rodziny.
EN
The Concordat between the Holy See and the Republic of Poland was signed on 28 July 1993 and ratified on 23 February 1998. This international agreement confirmed and specified the principles proclaimed at the Second Vatican Council: 1) the principle of autonomy and independence of the Church from the State; 2) the principle of cooperation between the Church and the State; 3) the principle of religious freedom. The Concordat regulates among others the following matters: recognition of the legal personality of the Catholic Church and its organizational units, the Church’s discretion in making changes in its territorial structure; protection of marriage and family, and in particular recognition of the civil consequences of a marriage concluded according to the canonical form, and the cooperation of the state and the Church in matters of marriage and family.
Ustawodawca w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 r. stanowi, że konferencja biskupów albo biskup diecezjalny mogą erygować radę lub urząd wyposażony w kompetencje mediacyjne (kan. 1733 § 2). Organ mediacyjny zwłaszcza wówczas powinien działać, gdy ktoś prosi o odwołanie dekretu zgodnie z kan. 1734. Ponadto, jeżeli przeciwko dekretowi jest wniesiony rekurs, sam przełożony, który ma rozpatrzyć rekurs, powinien zachęcić wnoszącego rekurs i autora dekretu, do szukania tego rodzaju rozwiązania, ilekroć dostrzega nadzieję na dobry wynik (kan. 1733 § 3). W związku z tym, że polski ustawodawca partykularny nie utworzył stałych organów mediacyjnych, można skorzystać z ustawodawstwa partykularnego innych państw. Dlatego też Autor w artykule analizuje organy pojednawcze funkcjonujące w innych państwach i uzasadnia potrzebę ich erygowania w Kościołach partykularnych w Polsce.
EN
The legislator in the 1983 Code of Canon Law states that the conference of bishops or the diocesan bishop can establish a council or office with mediation competences (can. 1733 § 2). The mediation organ is especially to be of assistance when the revocation of a decree has been requested according to can. 1734. Furthermore, if recourse has been proposed against a decree, however, the superior who deals with the recourse is to urge the person making recourse and the author of the decree to seek a solution of this kind whenever he sees hope of a favorable outcome (can. 1733 § 3). Due to the fact that the Polish particular legislator did not establish permanent mediation organs, it might be necessary to use the particular legislation of other states. Therefore, the Author in the article analyzes the conciliation organs functioning in other countries and justifies the need to establish them in the particular Churches in Poland.
The article is an attempt to show the structure, competences and procedure of the realization of the competences of the mediation council. The legal basis for the establishment of this council is in the Code of Canon Law of 1983 in can. 1733 § 2. In the article there are presented entities which are competent to establish the mediation council: conference of bishops and diocesan bishop. Functions of the council are to seek and suggest equitable solutions. Detailed competences of this mediation body, its structure and procedure should be specified in the statutes which erect the mediation council. The author proposes for the establishment of the mediation council in polish particular law following particular law of the other countries, in which this kind of solution led to the reduction of administrative disputes. What is more, it seems advisable to adopt basic rules of the mediation procedure from the state law in force to the ecclesiastical law.
The Pontifical Council for Promoting the New Evangelization was established by Pope Benedict XVI in motu proprio Ubicumąue et semper (21 September 2010). The mission of evangelization is a continuation of the work of Jesus Christ – the first and supreme evangelizer. The duty of the Church to proclaim always and everywhere the Gospel of Christ cannot be overlooked. The Council, as a new dicastery of the Roman Curia, “pursues its own ends both by encouraging reflection on topics of the new evangelization, and by identifying and promoting suitable ways and means to accomplish it” (art. 2). The purpose of this article is to show the genesis, structure and competences of the Pontifical Council for Promoting the New Evangelization. The Council is directed by an archbishop president, assisted by a secretary, by an under-secretary and by an appropriate number of officials. The dicastery will have its own members and may avail itself of its own consultors. The competences of the Council – indicated in Ubicumąue et semper – are: l) to examine the meaning of the new evangelization, 2) to promote and to foster of the papal Magisterium related to the new evangelization, 3) to make known and to support initiatives linked to the new evangelization, 4) to study and to encourage the use of modern forms of communication, 5) to promote the use of the Catechism of the Catholic Church (art. 3). Furthermore, Pope Benedict XVI in motu proprio Fides per Doctrinam (16 January 2013) transferred the competence for catechesis from the Congregation for the Clergy to the Pontifical Council for Promoting the New Evangelization.
Autor wskazuje, że mediacja w prawie kanonicznym ma podstawy teologiczne i prawne. Artykuł zawiera analizę wyłącznie podstaw teologicznych w wybranych fragmentach Pisma Świętego, w uchwałach soborowych oraz w nauczaniu papieskim. Podstawy teologiczne zostały określone przez Boskiego Założyciela Kościoła, Jezusa Chrystusa, w Piśmie Świętym.
EN
The author indicates that the mediation in canon law has its theological and legal foundations. The article presents an analysis only the theological foundations in the selected parts of the Holy Bible, in post-conciliar resolutions and in papal Magisterium. The theological foundations were determined by the Divine Founder of the Church, Jesus Christ, in the Holy Bible.
The paper discusses the problem of the competences of the Pontifical Council for Legislative Texts. At the beginning, the author shows the meaning of ‘competence’ - both in general and in law - as an authorization and particular conduct. Then, there are shown four competences of the Pontifical Council for Legislative Texts according to the apostolic Constitution Pastor bonus. Its main function is to interpret the laws of the Church. The Council publishes authentic interpretations which are confirmed by pontifical authority. Secondly, the Council assists the Roman dicasteries to ensure that general executory decrees and instructions are in conformity with the prescriptions of the law. Thirdly, the Pontifical Council determines whether particular laws and general decrees are in agreement or not with the universal laws of the Church. The last competence of the Pontifical Council - juridical one - is to determine at the request of those interested whether particular law is in agreement with the universal law of the Church.
Celem artykułu jest analiza wybranego orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w przedmiocie manifestacji własnej religii lub przekonań poprzez noszenie chusty islamskiej. Autorka – w porządku chronologicznym – charakteryzuje następujące wyroki/decyzje Europejskiego Trybunału Praw Człowieka: decyzję Dahlab przeciwko Szwajcarii, wyrok Leyla Sahin przeciwko Turcji i wyrok Dogru przeciwko Francji. Prezentowany artykuł zawiera charakterystykę okoliczności sprawy, właściwe prawo krajowe, postępowanie i rozstrzygnięcie Trybunału, a w konsekwencji – interpretację orzeczenia.
EN
The aim of the article is the analysis of the selected jurisprudence of the European Court of Human Rights concerning manifestation of one’s religion or beliefs because of wearing Islamic headscarf. The Author – according to the chronological order – takes into consideration the following judgments/decisions of the European Court of Human Rights: Decision Dahlab v. Switzerland, Judgment Leyla Sahin v. Turkey and Judgment Dogru v. France. The presented article contains the characteristic of the circumstances of the case, the relevant domestic law, the proceedings and Court decision and finally – interpretation of the judgment.
Papież Franciszek utworzył trzy struktury do spraw ekonomicznych i administracyjnych Stolicy Apostolskiej i Państwa-Miasta Watykan: Radę ds. Gospodarczych, Sekretariat ds. Gospodarczych i urząd Audytora Generalnego. Podmioty te są odpowiedzialne za ekonomiczną kontrolę i nadzór dykasterii Kurii Rzymskiej oraz instytucji związanych ze Stolicą Apostolską i Państwem-Miastem Watykan. Kontynuując reformę Kurii Rzymskiej, papież Franciszek przeniósł Sekcję Zwyczajną Administracji Patrimonium Stolicy Apostolskiej do Sekretariatu ds. Gospodarczych.
EN
Pope Francis established three coordinating agency for the economic and administrative affairs of the Holy See and the Vatican City State: the Council for the Economy, the Secretariat for the Economy and the office of Auditor General. These entities are competent for the economic control and vigilance of the dicasteries of the Roman Curia and the institutions linked to the Holy See and the Vatican City State. Continuing the reform of the Roman Curia, the Pope Francis transferred the Ordinary Section of the Administration of the Patrimony of the Apostolic See to the Secretariat for the Economy.
There are lively debates – both in Poland and in Europe – concerning the symbol of the cross in the public sphere. Opponents of the exposition of the cross in public places in secular state claim that such situations may suggest identification with specific religion. They maintain that the cross is just a religious symbol without any further meaning. The main purpose of this article is to show the historical and cultural meaning of the cross in the context of the selected judgments. The Author makes an attempt to answer the question: Why do people think that cross does not have any further meaning apart from religious values? There is analyses of selected judgments of Polish courts and the judgement of European Court of Human Rights in the case of Lautsi v. Italy. At the beginning there is presentation of the sign of the cross in Polish culture and history. In judicial decisions it was emphasised that this sign symbolizes the universal values derived from Christian tradition, which is part of Polish material and spiritual culture. Such an invincible belief is embedded in the minds of Poles since the beginning and no one is competent to deprive of this conviction. In Italian history the cross also has significant meaning. It reminds of the principles which can be respected by all people regardless of their faith. The showing of democracy is included without the values symbolised by the cross. It is necessary to conduct a dialogue with respect for religious freedom and other people.
At present, besides confessional states, which assume the existence of one official religion, there are secular states which are characterised by their separation of the Church from the state and the state from the Church. Secular states utilise a system of Church – state relations relying on separation commonly identified with the principle of separation of the Church from the state.
PL
Współcześnie, obok państw wyznaniowych zakładających istnienie jednej religii oficjalnej, występują państwa świeckie charakteryzujące się rozdziałem Kościoła od państwa i państwa od Kościoła. Państwa świeckie zakładają system relacji między Kościołem a państwem oparty na separacji utożsamianej powszechnie z zasadą oddzielenia Kościoła od państwa.
Mediation before administrative courts is regulated in the following normative acts: act Law on Proceedings Before Administrative Courts, act Law on the Organization of Administrative Courts and Regulation by the President of Poland Rules on Internal Functioning of Regional Administrative. Courts. It is a unique administrative procedure and it is facultative. The subjects who are entitled to conduct mediation before administrative courts are a judge or court registrar.
The legislator in the Code of Canon Law of 1983 states: “To pursue its proper purposes, the Catholic Church by innate right is able to acquire, retain, administer, and alienate temporal goods independently from civil power” (can. 1254 § 1). 82 The author in the article analyzes the financial institutions of the Holy See and the Vatican City State, i.e. the Institute of Religious Works, the Administration of the Patrimony of the Apostolic See, the Council for the Economy, the Secretariat for the Economy, the Auditor General, the Prefecture for the Economic Affairs of the Holy See, and the Apostolic Camera.
PL
Ustawodawca w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 r. stanowi: „Kościół katolicki na podstawie prawa wrodzonego, niezależnie od władzy świeckiej, może dobra doczesne nabywać, posiadać, zarządzać i alienować, dla osiągnięcia właściwych sobie celów” (kan. 1254 § 1). Autor w artykule analizuje instytucje finansowe Stolicy Apostolskiej i Państwa-Miasta Watykan, tj. Instytut Dzieł Religijnych, Administrację Dóbr Stolicy Apostolskiej, Radę ds. Ekonomicznych, Sekretariat ds. Ekonomicznych, Audytora Generalnego, Prefekturę Spraw Ekonomicznych Stolicy Apostolskiej i Kamerę Apostolską.
According to the act Law on proceedings before administrative courts amended in 2017, mediation proceedings shall be conducted by a mediator appointed by the parties or by the court. Mediation proceedings are not open and a mediator should stay impartial in conducting mediation. A mediator is entitled to receive remuneration and reimbursement of costs related to the mediation and shall draft a protocol from mediation proceedings.
PL
Zgodnie z ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi znowelizowaną w 2017 r., postępowanie mediacyjne prowadzi mediator wybrany przez strony lub sąd. Postępowanie mediacyjne nie jest jawne, zaś mediator powinien zachować bezstronność przy prowadzeniu mediacji. Mediator ma prawo do wynagrodzenia i zwrotu wydatków związanych z przeprowadzeniem mediacji oraz powinien sporządzić protokół z przebiegu postępowania mediacyjnego.
The processing of personal data revealing the religious beliefs or religious shall be prohibited. Processing of the data revealing the religious beliefs or religious shall not constitute a breach of the Act on the Protection of Personal Data where processing is necessary for the purposes of carrying out the statutory objectives of the Catholic Church and provided that the processing relates solely to the members of the Church.
PL
Nie można przetwarzać danych osobowych ujawniających przekonania religijne czy przynależność wyznaniową. Przetwarzanie danych ujawniających przekonania religijne czy przynależność wyznaniową nie stanowi naruszenia ustawy o ochronie danych osobowych, jeżeli jest to niezbędne do wykonania statutowych zadań Kościoła Katolickiego i dotyczy wyłącznie członków Kościoła.