PL
Zespół zamknięcia to schorzenie neurologiczne, powstające najczęściej w wyniku udaru pnia mózgu, charakteryzujące się porażeniem mięśni całego ciała, w wyniku którego chory pozostaje bez możliwości wykonania ruchów, za wyjątkiem pionowych ruchów gałek ocznych oraz bez możliwości komunikowania się za pomocą mowy. Choroba ta prowadzi do całkowitej niepełnosprawności fizycznej danej osoby, przy zachowanej sprawności psychicznej. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie opisu przypadku osoby z zespołem zamknięcia w celu przybliżenia opisu i jakości jej życia. W pracy wykorzystano kwestionariusz WHOQOL-BREF oraz Geriatryczną Skalę Oceny Depresji. W medycynie jakość życia traktowana jest jako miara efektów leczenia. Prowadzenie badań w tym zakresie ma pomóc w planowaniu coraz bardziej skutecznego leczenia medycznego jak również wieloaspektowej rehabilitacji fizycznej, psychologicznej oraz społecznej, ze szczególnym wykorzystaniem sposobów alternatywnej komunikacji, umożliwiającej osobie z zespołem zamknięcia uczestniczenie w życiu społecznym w jak najszerszym wymiarze, a tym samym poprawę poczucia jakości swojego życia.
EN
The locked-in syndrome is a neurological condition which occurs most often as a result of brainstem stroke, characterized by paralysis of muscles of all body in the effect of which the patient is left without any possibility of movement, apart from vertical movements of eyeballs, and without the capability of communication by means of speech. This illness leads to complete physical disability of the person, accompanied with fully retained mental capability. The goal of the hereby work is to present a description of a case of a person with the locked-insyndrome in the context of the quality of his life. For this person, a WHOQOL-BREF questionnaire has been used, as well as a Geriatric Scale of Depression Estimate. In medicine, the quality of life is treated as a measure of the effects of treatment. Research in this area is supposed to help in planning more and more effective medical treatment as well as physical, psychological ans social rehabilitation in many aspects, with a particular way of using methods of alternative communication, so that a person suffering from the locked-in-syndrome can in the broadest dimension possible participate in social life and at the same time have a better sense of quality of his or her life.