PL
Celem badania było przeprowadzenie ustrukturalizowanych klinicznych wywiadów diagnostycznych (Structured Clinical Interview for DSM-IV-TR, SCID-I) z osobami, które aktualnie nie leczą się psychiatrycznie, i uwzględnienie w ramach tych wywiadów pytań o doświadczenia krzywdzenia w dzieciństwie. Postawiono pytanie o to, czy osoby relacjonujące doświadczenia krzywdzenia w dzieciństwie w porównaniu z osobami bez takich doświadczeń otrzymają częściej diagnozę zaburzenia psychicznego według SCID-I. Zbadano łącznie 98 osób, spośród których 58 relacjonowało doświadczenia krzywdzenia w dzieciństwie. Wykazano istotne statystycznie różnice w zakresie występowania zaburzeń psychicznych – aktualnych i w ciągu życia. W grupie osób relacjonujących krzywdzenie w dzieciństwie 36,2% otrzymało diagnozę bieżącego zaburzenia według SCID-I, natomiast w grupie bez tego typu doświadczeń nie otrzymał jej nikt. Diagnozę w ciągu życia otrzymało 55,2% badanych z grupy osób krzywdzonych w dzieciństwie w porównaniu z 12,5% w grupie osób bez tego typu doświadczeń. Stwierdzono także częstsze relacjonowanie stresu bieżącego i współwystępowanie zaburzeń. Ogólnie przeprowadzone badanie potwierdziło, że osoby relacjonujące doświadczenia krzywdzenia w dzieciństwie w porównaniu z osobami bez takich doświadczeń wykazują więcej objawów psychopatologii i spełniają znacznie częściej kryteria zaburzeń psychicznych z osi I DSM-IV-TR według SCID-I.
EN
The aim of the study was to conduct structured clinical interviews for DSM-IV-TR (SCID-I) in non-clinical sample and to include in these interviews questions about childhood adverse experiences. The main research question was whether participants reporting childhood adverse experiences would be more likely to receive a diagnosis of an Axis I disorder according to SCID-I. A total of 98 participants were examined, of which 58 reported childhood adverse experiences. There were statistically significant differences in the prevalence of current and life-time diagnoses. In the group of participants reporting adverse experiences, 36.2% received a diagnosis of the current disorder, while no one in the group without such experiences. Life-time diagnosis was received by 55.2% participants who reported adverse experiences, compared to 12.5% from the group non-reporting such experiences. Participants reporting adverse experiences reported also more frequent current stress and had a comorbid diagnosis. Overall, the study confirmed that participants reporting childhood adverse experiences as compared to those without such experiences show more symptoms of psychopathology and more often meet the criteria for Axis I DSM-IV-TR disorder according to SCID-I.