EN
Background Nowadays more and more employees are required to perform emotional labor (EL) which means that they need to express emotions set by the organizational procedures, simultaneously masking the true feelings. Employees, while performing emotional labor, choose between one of the two strategies (surface acting or deep acting) and this leads to e.g., burnout. As the performance of emotional labor and its consequences depend on the specification of work and chosen strategy, it was assumed that the consequences of EL may be different for workers in various occupations. Material and Methods The authors performed a comparative analysis between teachers (N = 129) and professionals of commercial service sector (N = 136). In the analysis the Polish adaptation of deep acting and surface acting scale (DASAS) and the Polish version of OLBI (Oldenburg Burnout Inventory) were used. Results The statistical verification of hypotheses showed that employees of commercial service sector show a greater tendency toward choosing surface acting than teachers. Furthermore, in the group of teachers negative consequences are more related to emotional exhaustion, while both components of burnout are at the same level among employees of the other group. In both groups of respondents surface acting leads to the increase in burnout. Conclusions Emotional labor can lead to a variety of negative consequences, e.g., burnout or psychosomatic diseases. Based on this knowledge, organizations can develop standards for the expression of emotions and preventive actions, such as identification with organization, which can counteract the negative EL consequences. Med Pr 2017;68(5):605–615
PL
Wstęp Coraz częściej w różnych zawodach wymaga się od zatrudnionych wykonywania pracy emocjonalnej (PE), czyli okazywania emocji ustalonych przez procedury organizacyjne, przy równoczesnym maskowaniu prawdziwych uczuć, jeżeli mogłyby zostać negatywnie odebrane przez klienta. Pracownicy, wykonując pracę emocjonalną, sięgają po jedną z 2 strategii działania (płytką lub głęboką), co może prowadzić m.in. do wypalenia zawodowego. Ponieważ wykonywanie pracy emocjonalnej i jej konsekwencje zależą od obranej strategii działania oraz specyfiki pracy, założono, że konsekwencje PE mogą być odmienne dla pracowników wykonujących różne zawody. Materiał i metody Dokonano analizy porównawczej między pracą nauczycieli (N = 129) a osób zatrudnionych w sektorze usług komercyjnych (N = 136). Badania przeprowadzono, korzystając ze Skali Płytkiej i Głębokiej Pracy Emocjonalnej oraz polskiej wersji kwestionariusza OLBI (Oldenburg Burnout Inventory – Oldenburski Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego). Wyniki Statystyczna weryfikacja hipotez wykazała, że badane grupy różnią się pod względem obieranego działania: pracownicy usług komercyjnych częściej podejmują pracę emocjonalną o charakterze płytkim niż nauczyciele. W przypadku nauczycieli negatywne konsekwencje w zakresie wypalenia zawodowego częściej dotyczą wyczerpania emocjonalnego niż zaangażowania, natomiast oba komponenty kształtują się na takim samym poziomie wśród pracowników sektora usług komercyjnych. W obu grupach płytkie działanie przyczynia się do wzrostu wypalenia, przy czym w grupie nauczycieli silniejszy związek występował między poziomem wypalenia a ukrywaniem emocji niż ich udawaniem. Wnioski Praca emocjonalna może być podłożem różnych negatywnych konsekwencji, m.in. wypalenia zawodowego, obniżonego zaangażowania czy chorób psychosomatycznych. W oparciu o tę wiedzę można tworzyć standardy organizacji dotyczące ekspresji emocji oraz działania profilaktyczne, takie jak umożliwienie identyfikacji z organizacją, co przeciwdziała negatywnym konsekwencjom wykonywania PE. Med. Pr. 2017;68(5):605–615