Jak poprawić zrozumiałość wypowiedzi niedosłyszących uczniów? – trudności artykulacyjne a ćwiczenia ortofoniczne

• Authors: Ewa Muzyka-Furtak

Title variants

EN

How to Correct Utterances of Hard-of-Hearing Students? – Articulation Difficulties and Orthophonic Exercises

Abstracts

EN

The article discusses articulation problems of hard-of-hearing school-age children that significantly diminish the intelligibility of their utterances, and are nevertheless not subjected to direct speech-therapy measures, and sometimes even resulting from improper corrective procedures. The study is a proposal for increasing the level of intelligibility of utterances through the consistent and long-term use of orthophonic exercises aimed to improve specific deficits that limit the possibilities of communication.

PL

Artykuł dotyczy problemów artykulacyjnych dzieci niedosłyszących w wieku szkolnym w sposób istotny obniżających zrozumiałość ich wypowiedzi, mimo to niepodlegających często wprost działaniom logopedycznym, a niekiedy będących nawet skutkiem niewłaściwych działań korekcyjnych. Stanowi propozycję podniesienia poziomu zrozumiałości wypowiedzi poprzez konsekwentne i długoterminowe korzystanie z ćwiczeń z zakresu ortofonii, nakierowanych na korektę konkretnych deficytów ograniczających możliwości przekazu.

Keywords

PL

terapia surdologopedyczna; ćwiczenia ortofoniczne; wady wymowy dzieci niedosłyszących; zrozumiałość wypowiedzi niedosłyszących

EN

surdologopedic therapy; orthophonic exercises; speech defects in hard-of-hearing children; intelligibility of utterances of hard-of-hearing children

• Publisher: Polskie Towarzystwo Logopedyczne
• Journal: Logopedia
• Year: 2021
• Volume: 50
• Issue: 1
• Pages: 157-169

Dates

published

2021

Contributors

author

Ewa Muzyka-Furtak

• Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie Katedra Logopedii i Językoznawstwa Stosowanego

• https://orcid.org/0000000343156323

References

• Czajkowska-Kisil M., Galewski G., 2020, Problemy edukacji dzieci i młodzieży niesłyszących (w tym Głuchych) w Polsce. Krótki przegląd, [w:] Osoby Głuche w Polsce 2020. Wyzwania i rekomendacje. Raport Komisji Ekspertów ds. Osób Głuchych, Biuro Rzecznika Spraw Obywatelskich, Warszawa, s. 49–54.
• Demel G. 1996, Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola, Warszawa.
• Dźwirzyńska E., 2016, Psychologiczne czynniki warunkujące możliwość intensyfikacji przyswajania obcojęzycznej leksyki w procesie kształtowania kompetencji komunikacyjnej, „Linguodidactica” XX, s. 51–61.
• Fiszbak J., 2020, Ćwiczenia ortofoniczne w kształceniu polonistycznym, „Kształcenie Językowe” 18(28), s. 21–38.
• Encyklopedia języka polskiego, 1992, red. S. Urbańczyk, Wrocław.
• Kania J.T., 2001, Podstawy językoznawczej klasyfikacji zaburzeń mowy, [w:] J.T. Kania, Szkice logopedyczne, Lublin, s. 11–30.
• Komorowska, H., 2009, Metodyka nauczania języków obcych, Warszawa.
• Kołodziejczyk R., 2011, Osoba z uszkodzeniem słuchu w komunikacji interpersonalnej, [w:] Student niesłyszący we wspólnocie akademickiej. Informator o warunkach edukacji wyższej osób z uszkodzeniami słuchu, red. K. Krakowiak, R. Kołodziejczyk, A. Borowicz, E. Domagała-Zyśk, s. 35–61.
• Krakowiak K., 2012, Dar języka. Podręcznik metodyki wychowania językowego dzieci i młodzieży z uszkodzeniami narządu słuchu, Lublin.
• Krakowiak K., Muzyka E., Wojda P., 2009, O porozumiewaniu się niesłyszących ze słyszącymi, [w:] Młodzież głucha i słabosłysząca w rodzinie i otaczającym świecie, red. J. Kobosko, Warszawa, s. 199–211.
• Leoncewicz, A., 2017, Ranga słownictwa w nauczaniu języka obcego osób dorosłych na przykładzie języka włoskiego, „Języki Obce w Szkole”, 3, s. 32–35.
• Madelska L. ,1993, Kryterium naturalności w ocenie wymowy niesłyszących, „Logopedia” 20, s. 103–111.
• Mirecka U., 2013, Dyzartria w mózgowym porażeniu dziecięcym. Segmentalna i suprasegmentalna specyfika ciągu fonicznego a zrozumiałość wypowiedzi w przypadkach dyzatrii w mpd, Lublin.
• Mirecka U., 2015, Z zagadnień oceny zrozumiałości wypowiedzi osób z zaburzeniami mowy, [w:] Metodologia badań logopedycznych z perspektywy teorii i praktyki, red., S. Milewski, K. Kaczorowska-Bray, Gdańsk, s. 74–85.
• Muzyka-Furtak E., 2015, Lingwistyczne aspekty terapii zaburzeń mowy dzieci z uszkodzeniami słuchu, [w:] Terapia logopedyczna, red. D. Baczała, J. J. Błeszyński, Toruń, s. 220–236.
• Muzyka-Furtak E., 2018, Zniekształcenia struktury wyrazu spowodowane uszkodzeniami słuchu. Problemy diagnostyczne, „Logopedia” t. 47–2. s. 193–207.
• Olempska-Wysocka M., 2017, Aktualne tendencje w wyborze formy kształcenia uczniów z uszkodzonym słuchem w obecnym systemie oświatowym w Polsce, „Interdyscyplinarne Konteksty Pedagogiki Specjalnej”, s. 93–114.
• Sachajska E., 1981, Uczymy poprawnej wymowy. Metodyka postępowania ortofonicznego z dziećmi w wieku przedszkolnym, Warszawa.
• Sołtys-Chmielowicz A., 2003, Problem zrozumiałości wypowiedzi w przypadkach dyslalii, „Logopedia” t. 32, s. 157–165.
• Styczek I., 1981, Logopedia, Warszawa.
• Wereszka J., 2017, Uczeń z wadą słuchu w integracyjnym i włączającym systemie nauczania, „Forum Pedagogiczne” t.7 (2), s. 91–104.
• Toczyska B., 1997, Sarabanda w chaszczach, Gdańsk.
• Toczyska B., 2016, Zacznij od samogłoski. Samogłoska w logopedii artystycznej, Gdańsk.
• Trochymiuk A., 2008, Wymowa dzieci niesłyszących. Analiza audytywna i akustyczna, Lublin.
• Milewski S. Anaptyksa, Encyklopedia logopedii, www.encyklopedialogopedii.pl, www.komlogo.pl.

Identifiers

DOI

10.24335/tsps-6m89

Biblioteka Nauki

1954813