PL
W artykule analizowana jest specyfika metodologiczna polskich badań historii najnowszej, wykorzystujących jako źródło relacje świadków historii. Wyróżnione trzy środowiska, określone za pomocą metafory „pokolenia” − historyków klasycznych, modernistycznych i oralistów − posłużyły do ukazania dorobku polskich badań, których cechą immanentną jest nieciągłość, równoległość i odmienny rodzaj transferu pomiędzy teorią i praktyką badawczą. Punktem wyjścia w każdym przypadku stają się dyrektywy metodologiczne, formułowane w środowisku historyków i wskazanie, w jakim stopniu miały one wpływ na badania historyków.
EN
The article analyzes the methodological specificity of Polish research of recent history, using historical witnesses to as a source. The three featured environments, defined by the metaphor of the "generation" - classical, modernist and oralist historians - were used to show the achievements of Polish research, whose immanent features are discontinuity, parallelism and a different type of transfer between theory and research practice. The methodological directives are the starting point in each case, formulated in the historians' environment and an indication of the extent to which they influenced the historian’s research.