PL
Pandemia COVID-19 pogrążyła wiele teatrów na świecie w okresowym kryzysie, równocześnie sprzyjając rozwojowi cyfrowych form teatralnych. Przedmiotem artykułu są zmiany w odbiorze teatru w przestrzeni cyfrowej, a przede wszystkim konieczność odrębnego ukonstytuowania się tam publiczności, rozumianej jako społeczny aspekt przedstawień teatralnych. Analiza performatywna dwóch cyfrowych produkcji teatralnych z Niemiec, Homecoming i Sterben, jest podstawą refleksji nad znaczeniem infrastruktury cyfrowej dla możliwych form gromadzenia się, doświadczeń i działań tego rodzaju publiczności teatralnej. Autor bada, jak publiczność może tworzyć różne tymczasowe wspólnoty w przestrzeni cyfrowej. Wspólnoty te odznaczają się hybrydycznością i umożliwiają intensywne spotkania teatralne pomimo fizycznego dystansu.
EN
The Covid-19 pandemic plunged many theaters around the world into a temporary crisis and favored the rise of digital theater forms. This article investigates how the reception of theater changes in the digital space and, above all, how audiences as a social dimension of theatrical performances must first be constituted separately there. Based on performance analysis of the digital theater productions Homecoming and Sterben from Germany, the significance of the digital infrastructure for the assembly, performance, and action repertoires of these theater audiences is discussed. The author examines how audiences can be formed into different temporal communities in the digital space. These temporal communities are characterized by hybridity and have the potential to enable intense theatrical encounters across spatial boundaries.