EN
The article poses a question about the scope of information concerning parental involvement, the collection of which results from the provisions of the educational law. The characteristics of the “Parents are school’s partners” requirement have been referred to the framework proposed by Epstein (1995). The analysis of the amendments of the Regulation demonstrates some slight changes in the approach to parental participation, limited to the four types in Epstein’s model (out of the six proposed by this researcher): parenting, communication between the school and the students’ homes, parental volunteering and decision-making participation. The changes are aimed at subtly limiting the of parents' influence, there are no attempts to extend the provisions of the Regulation to include other forms of participation. Then, based on the data collected during external evaluations in 94 schools (survey study on a non-random sample of 6676 parents and 86 group interviews with parents), a descriptive and comparative analysis of individual indicators was carried out, as well as thematic coding of fragments of the transcription of group interviews. Parents declare a relatively high level of satisfaction with the received support and decision-making participation, slightly lower with communication. These results vary depending on educational level and school type, which may be explained by the connection between involvement and child’s age and the differentiation in class allocation. The qualitative analysis shows that the decision-making participation, in most cases, does not exceed the minimum required by the educational law, and the exceptions to this rule are mostly artifactic activities.
PL
W artykule postawiono pytanie o zakres informacji dotyczących zaangażowania rodziców, których gromadzenie wynika z przepisów prawa oświatowego. Charakterystyki wymagania „Rodzice są partnerami szkoły” zostały odniesione do ramy zaproponowanej przez Epstein (1995). Analiza kolejnych nowel Rozporządzenia ujawnia niewielkie zmiany w podejściu do partycypacji rodzicielskiej, ograniczonej do czterech typów w modelu Epstein (z sześciu zaproponowanych przez tę badaczkę): rodzicielstwa, komunikacji między szkołą a domem uczniów, wolontariatu rodzicielskiego i partycypacji decyzyjnej. Zmiany dążą w stronę subtelnego ograniczania wpływu rodziców, nie widać też prób poszerzania zapisów Rozporządzenia o inne sposoby partycypacji. Następnie, w oparciu o dane zgromadzone w trakcie ewaluacji zewnętrznych w 94 szkołach (badanie sondażowe na nielosowej próbie 6676 rodziców i 86 wywiadów grupowych z rodzicami) przeprowadzono analizę opisową i porównawczą poszczególnych wskaźników oraz kodowanie tematyczne fragmentów transkrypcji wywiadów grupowych. Rodzice deklarują stosunkowo wysoki poziom zadowolenia z uzyskiwanego wsparcia i partycypacji decyzyjnej, nieco niższy z komunikacji. Wyniki te różnicują się w zależności od poziomu edukacyjnego i typu szkoły, co można tłumaczyć związkiem zaangażowania z wiekiem dziecka oraz zróżnicowaniem alokacji klasowej. Analiza jakościowa dowodzi, że partycypacja decyzyjna w głównej mierze nie przekracza minimum wymaganego prawem oświatowym, zaś wśród wyjątków od tej reguły przeważają działania artefaktyczne.