EN
The creator, editor, and journalist at the periodical Światowit. An annual publication devoted to prehistoric archaeology and research on primitive Polish and Slavic culture was an entrepreneur and scholar from Warsaw, Erazm Majewski. The first volume was published in February 1899, the last volume in 1914. The editorial office was located in a room on the ground floor of the Majewski tenement house in Warsaw, at 61 Złota Street. The magazine was the centre of studies on prehistoric archaeology, and with time it became an informal organiser of archaeological life in Poland under the Partitions. At that time it was the only periodical in the Kingdom of Poland devoted entirely to archaeology. All the archaeologists of that time, active in the Russian partition, published their works in its pages. Its editions also included descriptions, illustrative materials, and correspondence from amateurs and people who were involved in archaeology incidentally. There were also reviews of scientific works, reports on the scientific movement in Europe, bibliographies, and important and useful information related to archaeology, anthropology, preservation and museology, as well as comments, proclamations, and requests to send to the editorial office for processing material regarding monuments and information on archaeological sites. Światowit contained rich illustrative content, which increased its scientific value. The journal was subject to preventive censorship. The censor who issued the permission to print it was Vladimir Stepanovich Dragomiretsky. Despite temporary difficulties, the publication of Światowit continues. Today, the magazine is published as an organ of the Institute of Archaeology of the University of Warsaw.
RU
Создателем, редактором и издателем журнала «Святовит. Ежегодник, посвященный доисторической археологии и исследованиям первобытной польской и славянской культуры» был варшавский коммерсант и ученый Эразм Маевский. Первый том вышел в феврале 1899 года, последний XI том – в 1914 году. Редакция находилась в комнатенке на первом этаже дома Маевских в Варшаве, по ул. Золотой 61. Журнал был центром исследований по доисторической археологии, и со временем он стал неофициальным организатором археологической жизни в Польше, находящейся под разделами. В то время это было единственное периодическое издание в Царстве Польском, полностью посвященное археологии. На его страницах публиковали свои работы все археологи того времени, работавшие на польской территории, контролируемой Россией, здесь также публиковались описания, иллюстративные материалы и переписка людей, на любительском уровне или при случае занимающихся археологией. Были также рецензии научных работ, информация о научном движении в Европе, библиографии, важная и полезная информация, связанная с археологией, антропологией, охраной и музеологией, а также комментарии, обращения и запросы на отправку памятников в редакцию для разработки и получения информации об археологических памятниках. «Святовит» содержал богатые иллюстративные материалы, которые повышали его научную ценность. Журнал подвергался профилактической цензуре. Цензором, выдававшим разрешение на его печать, был Владимир Степанович Драгомирецкий. Издание «Святовита» – несмотря на временные трудности – продолжается и сегодня. Журнал издается как орган Института археологии Варшавского университета.
PL
Twórcą, redaktorem i edytorem czasopisma „Światowit. Rocznik poświęcony archeologii przeddziejowej i badaniom pierwotnej kultury polskiej i słowiańskiej” był warszawski przedsiębiorca i uczony Erazm Majewski. Pierwszy tom ukazał się w lutym 1899 r., ostatni XI tom – w 1914 r. Redakcja mieściła się w pokoiku na parterze kamienicy Majewskich w Warszawie, przy ul. Złotej 61. Czasopismo było centrum studiów nad archeologią pradziejową, a z czasem stało się nieformalnym organizatorem życia archeologicznego w Polsce znajdującej się pod zaborami. Było jedynym w tym czasie periodykiem w Królestwie Polskim poświęconym w całości archeologii. Na jego łamach zamieszczali swoje prace wszyscy ówcześni archeolodzy, działający na terenie zaboru rosyjskiego, publikowane były tu także opisy, materiały ilustracyjne i korespondencja osób amatorsko lub w sposób przypadkowy zajmujących się archeologią. Znajdowały się tu również recenzje prac naukowych, informacje o ruchu naukowym w Europie, bibliografie, ważne i pożyteczne informacje związane z archeologią, antropologią, konserwacją i muzealnictwem oraz komentarze, odezwy i prośby o przysyłanie do redakcji zabytków do opracowania oraz informacji o stanowiskach archeologicznych. „Światowit” zawierał bogate materiały ilustracyjne, które podnosiły jego wartość naukową. Czasopismo podlegało cenzurze prewencyjnej. Cenzorem, który wydawał pozwolenie na jego druk był Władimir Stiepanowicz Dragomirecki. Wydawanie „Światowita” – mimo przejściowych trudności – jest kontynuowane. Czasopismo ukazuje się dziś jako organ Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego.