PL
Przeprowadzona przez autorkę analiza wypowiedzi naukowców-polityków dla prasy wykazała, że osoby te, wypowiadając się o sprawach dotyczących bieżącej polityki, najczęściej stosują argumentację perswazyjną (która stoi w opozycji do argumentacji typu naukowego). Konstatacja tego faktu legła u podstaw rozważań nad powodami porzucania poznawczego etosu nauki (na który składają się m.in. autorefleksja, sceptycyzm i precyzja). Głównych powodów autorka upatruje w różnicach między działalnością naukową a działalnością polityczną oraz w konieczności posługiwania się wiedzą zdroworozsądkową w obliczu skomplikowania obszaru działania, jakim jest scena polityczna.
EN
The article is based on statements for press made by scientists-politicians, i.e. holders of scientific titles of doctor, associate professor and professor who served as MPs or senators in 1998-2004. The analysis shows that when scientists-politicians speak about subjects concerning current politics, they use persuasive argumentation (which is an opposition of scientific argumentation). Recognition of this fact is the point of departure for considerations on the abandonment of scientific ethos (consisting of self-reflection, scepticism, precision etc.). The author attempts to show that the main reasons lie in the differences between scientific and political activities and in the necessity to use common sense knowledge in the face of complexity as a feature of the political domain.