Background Managerial knowledge and skills as well as profound understanding of goals and objectives of management determine the effectiveness and efficiency in all areas of managerial activities. In particular, this applies to the quality of healthcare services, perceived as a compliance between the effects (of medical treatment) and the assumed relevant objectives (defined/desired health condition). The aim of the research was to distinguish and define the way the health service quality is perceived by the hospital managerial personnel. Material and Methods The questionnaire was mailed to 836 members of the managerial personnel of public hospitals in the Łódź province. Of this number 122 questionnaires were returned. Results Only 22 (18.49%) of respondents presented the definition of quality. Attempts to meet patients’ expectations and to satisfy them were found to be the prevailing perception of the healthcare quality and 96.64% of respondents considered competences of medical staff contributory. Almost 64% of respondents disagree with the opinion that the number of medical staff does not affect the service quality. According to the respondents, a 46% increase in financial resources on average could significantly improve the quality of healthcare services. More than half (66.76%) of respondents claim that healthcare services that are available cover 82% of patients’ needs. Almost 57% (56.52%) of respondents consider that the subordinate- superior relationship influences their work involvement. According to 42.61% of respondents, the offered incentives encourage actions for the quality improvement. Conclusions The results of the research indicate the need to develop a clear cut definition of the health service quality by the managerial personnel of public hospitals and to change their understanding, perception and treatment of the discussed issue, which provides a basis for the effective and efficient hospital management. Med Pr 2016;67(3):365–373
PL
Wstęp Warunkiem skuteczności i/lub efektywności zarządzania jest znajomość jego przedmiotu i celu. Szczególnie dotyczy to jakości świadczeń zdrowotnych, która jest traktowana jako stopień zgodności efektu (leczenia) z założonym celem (określonym/pożądanym stanem zdrowia). Celem badania było poznanie sposobu postrzegania jakości szpitalnych świadczeń zdrowotnych oraz definiowania, wybierania i hierarchizowania czynników, które tę jakość determinują. Materiał i metody Ankieta została wysłana do 836 osób pełniących funkcje zarządcze w publicznych podmiotach leczniczych na terenie województwa łódzkiego. Odpowiedź uzyskano od 122 respondentów. Wyniki Tylko 22 (18,49%) respondentów przedstawiło definicję jakości. Przeważało rozumienie jakości jako procesu mającego na celu spełnienie oczekiwań pacjentów i ich zadowolenie. Prawie wszyscy respondenci (96,64%) stwierdzili, że kompetencje personelu medycznego wpływają na jakość świadczeń zdrowotnych. Prawie 64% kadry zarządczej nie zgadza się z opinią, że liczba personelu medycznego nie wpływa na jakość świadczeń zdrowotnych świadczonych przez podmiot leczniczy. W opinii respondentów wzrost środków na leczenie średnio o 46% spowodowałby znaczący wzrost jakości świadczeń. Ponad połowa (66,76%) respondentów odpowiedziała, że oferowane świadczenia pokrywają potrzeby pacjentów średnio w 82%. Również ponad połowa (56,52%) stwierdziła, że relacje z przełożonym wzmacniają motywację do większego zaangażowania w wykonywane obowiązki, a tym samym wpływają na jakość świadczeń. Mniej niż połowa (42,61%) respondentów uważa, że na jakość świadczeń zdrowotnych wpływa system motywacyjny personelu medycznego. Wnioski Wyniki badania wskazują na potrzebę jednoznacznego określenia/zdefiniowania jakości świadczeń zdrowotnych przez osoby pełniące funkcje zarządcze w podmiotach leczniczych. Zmiana sposobu pojmowania i traktowania jakości świadczeń zdrowotnych i jej roli w procesie leczenia jest podstawą skutecznego i efektywnego zarządzania jakością w podmiotach leczniczych. Med. Pr. 2016;67(3):365–373
European nations may expect years of positive transformation in the next half of the second decade of the 21st century, just after decades of economic and social instability. Such transformation would involve social, political and structural changes stimulated by societies’ deep motivation and well defined expectations with regard to social and health issues. In this new (and soon to come) era of transformation, fulfilment of superior goals should serve the unity of the EU as well as joint internal and external safety. While using the cohesion policy as a tool to achieve those goals, policymakers must take all those new conditions into consideration. Effective support by means of detailed and complementary regional programs/ projects is surely required. Based on the above, we have to once more interpret the definition of regionalization. We must also demonstrate new dimensions of regionalization in relation to the cohesion policy.
PL
Kraje europejskie po kilkunastoletnim okresie destabilizacji gospodarczej i rozchwiania struktur społecznych w połowie drugiej dekady XXI wieku wkroczą w co najmniej kilkunastoletni okres przeobrażeń społecznych, ustrojowych i strukturalno‑organizacyjnych stymulowanych coraz głębiej motywowanymi, uświadomionymi i jednoznacznie artykułowanymi oczekiwaniami bezpieczeństwa socjalnego i zdrowotnego szerokich rzesz społecznych. W tej nowej, bliskiej już, epoce transformacji realizacja nadrzędnych celów służyć powinna jedności UE i wspólnemu bezpieczeństwu wewnętrznemu i zewnętrznemu. Polityka spójności, jako narzędzie realizacji tych celów, uwzględniać musi te nowe uwarunkowania i wymaga wsparcia przez szczegółowe komplementarne programy/projekty regionalne. Wynika stąd konieczność reinterpretacji pojęcia regionalizacja, czy też wskazania nowych wymiarów regionalizacji, w odniesieniu do polityki spójności.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.