Cyberprzestrzeń wydaje się wszechobecna, bowiem współistnieje ze światem rzeczywistym i stanowi jego zakodowane zero-jedynkowe odbicie. Pozbawia nas jednak prywatności, naszego konstytucyjnego prawa. Co więcej, nowoczesna technologia umożliwia śledzenie naszego śladu w sieci na zawsze. Kluczowym problemem staje się zachowanie prywatności w sieci, prawa konstytucyjnie chronionego, w obliczu zjawisk kradzieży tożsamości w celach przestępczych, czy wykorzystywanie naszych danych do celów majątkowych w szeroko rozumianym marketingu internetowym.
EN
Cyberspace seems to be ubiquitous. It coexists with the real world and it constitutes its coded zero-one reflection. However, it deprives us of privacy, our constitutional right. Even more, the modern technology allows our fingerprint to be traced forever. Problems with maintaining online privacy in the face of the phenomenon of identity theft for criminal purposes, or the use of our data for property purposes in the broadly understood internet marketing.
Legal issues associated with the implementation of digital terrestrial television is not only important because of the assessment of their effectiveness. It also tips about what future regulators, based on the experience that we gain today analyzing the administrative and legal convergence in connection with the introduction of new technologies. Their importance is crucial to the debate on the concept of public interest and related restrictions, as well as to analyze the role of public administration in its protection. An example characterized by a change in the understanding of the public interest in the regulatory area of audiovisual media is primarily the sphere of market control and rationing. In the light of the development of new technologies and enlarging coverage market forces should be emphasized that for the sake of proportionality, the objectives of public interest and private purposes, and the rights and freedoms need a more flexibility with regard to rules governing conventional audiovisual media services without negation proven and still existing standards.
The continuous development of technology actually does not allow for the creation of a uniform definition of the media, but the redefinition of the notion of media is necessary. The broadcasters – institutions that have played an essential role have lost their importance as a major player in the media market. They take the position of content providers, and the media users (the auditorium, as widely defined today) and they also do not limit their position to the role of the consumers of the content. Through the availability of various materials, the recipients do not have to be limited now to one broadcaster who can affect the perception of the problem or event. This change was caused by the opportunity of the interaction between the broadcaster and the user. The recipient does not feel just a passive listener, but can actively participate in the creation of media content and thereby substantially influence the content transmission. This issue is important in the situation where the media are required for specific actions, eg. in case of threats and emergencies. The question which arises here is what kinds of media should fullfil such obligations and to what extent you can limit the freedoms and fundamental rights of individuals in the area of communication.
The article deals with the diagnosis of the current state in relation to responsibility in the flexible area of cyberspace which is itself hard to define, in the context of security, especially its transsectoral informative part; Polish statutory, strategic and program solutions are presented in the light of EU standards. The study includes a review of threats (mainly information and ICT infrastructure) and their scopes (systemic, economic, socio-cultural) and addressees obliged to preventive and eradication activities (primarily public authorities, but also other, e.g. commercial entities or representatives operating on the market of information society); it also touches on the substantive and institutional cooperation issues at the European level.
Prawodawca międzynarodowy wyraźnie przewiduje, że każdy ma prawo do poszanowania swojego życia prywatnego, rodzinnego, swojego mieszkania czy też swojej korespondencji. Polska konstytucja również chroni prawo do prywatności, stanowiąc, że każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia oraz do decydowania o swoim życiu osobistym. W dobie COVID-19 nabiera ono nowego znaczenia. Bezpieczeństwo zdrowotne w dobie pandemii jest tą wartością, która podlega szczególnej ochronie. W związku z zagrożeniem wynikającym z rozprzestrzeniania się wirusa SARS-CoV-2 zdecydowana część działalności społecznej, a także zawodowej została przeniesiona do cyberprzestrzeni. To tutaj prywatność obecnie jest szczególnie zagrożona.
W obecnych warunkach prawnych podejście regulatorów do zagadnienia cyberbezpieczeństwa wynika z utożsamiania tego rodzaju zjawiska z potrzebą przeciwdziałania atakom przede wszystkim nakierowanym na sieci teleinformatyczne. Stanowisko takie wydaje się jednak nieuzasadnione, zwłaszcza w kontekście analizy pojęcia cyberprzestrzeni i zagrożeń z nią związanych. Cyberbezpieczeństwo jest pojęciem odnoszącym się do zapewnienia ochrony i przeciwdziałania zagrożeniom, które dotykają cyberprzestrzeni, jak i funkcjonowania w cyberprzestrzeni a dotyczy to zarówno sektora publicznego, jak i prywatnego oraz ich wzajemnych relacji. Na rzecz tego stanowiska przemawia również charakterystyka pojęcia cyberprzestępczości, obejmującego generalnie swoim zakresem zagrożenia, jakie pojawiają się w cyberprzestrzeni. Jednak powszechnie przyjmuje się, że świat cyfrowy powinien być uregulowany tak jak świat rzeczywisty. W artykule podjęto próbę uzasadnienia wskazanego powyżej stanowiska.
The fundamental element of safety and of the presence of a sense of security is their being communicated to the public, which precedes development based on common perceptions and interpretations of the surrounding reality. With the development of societies, the progress of digitalisation in the field of communication, and the smooth transmission of information and data, the individualisation and specialisation of communications leading to completely new forms of activity, and social media and messages which are not addressed to the public, have become increasingly important. This refers to all events and phenomena in the public sphere, and its impact on civic life, the manner of its assessment, and the narrative which arises, and which is considered to be true by certain social groups or societies, as they can identify themselves with it, and, finally, treat it as their own – post truth.
The remit of public service broadcasting includes the obligation of universal programming, which covers all kinds of programmes such as culture, news, entertainment and sport. Several European Union documents stress the special role of Public Service Broadcasting (PSB) in society and acknowledge a far-reaching autonomy of Member States to define and finance their national system of public service broadcasting. All European countries have defined remits for their public service broadcasters. The definition of the mission of PSB in Poland is only related to the activity of the public radio and television. Also the way PSB gives account for its programme activities, and the control of the way PSB fulfils its remit. Theme channels are part of the remit of public service broadcasting. These channels are considered as important and almost self-evident activities of PSB. Nevertheless there is a need for such provisions to define the mission of PSB in Poland. This is necessary to further specify the criteria used to determine whether a service of theme channels which are transmitted by the public television is of an economic or a non-economic nature. This is the most important because of the requirements of state financing of public service broadcasters. These transparency requirements are internal accounts corresponding to different activities – public service and non-public service activities must be separated.
Under current legislation, an institution of higher education may only form single-person companies (special purpose vehicles) for the purpose of indirect commercialisation, consisting in subscribing to or acquiring shares in companies or subscribing to subscription warrants entitling them to acquire shares in companies to implement or prepare for the application of the results of scientific research or the related know-how. The results of scientific research may contribute to improving cybersecurity.
Fundamentalnym elementem bezpieczeństwa oraz poczucia braku zagrożenia jest ich społeczne komunikowanie. Wraz z rozwojem społeczeństw, postępem związanym z procesami cyfrowymi i informatyzacją w obszarze komunikowania oraz łatwością przekazywania informacji i danych, personalizacją przekazu, która prowadzi jednocześnie do zupełnie nowych form aktywności, coraz większą rolę zaczęły odgrywać media społecznościowe oraz przekazy, które nie mają charakteru powszechnego odbioru. Dotyczy to wszelkich zdarzeń i zjawisk związanych ze sferą publiczną i oddziaływaniem na sferę publiczną, sposobów oceny przez określone grupy społeczne lub społeczeństwa jako prawdziwe, z którymi mogą się utożsamiać.
In the face of technological development, the relationship between freedom, including freedom of speech, and security – especially its digital variety, namely cybersecurity – is a particularly difficult relation. It should be pointed out that the international plane is an indispensable dimension of human rights protection, since it is in the international plane that new standards in the field of human rights are created, which are then brought into the system of domestic law and the practice of states. Meanwhile, the existence of international legal regulations increasingly often becomes a guarantee of the effectiveness of domestic legal systems. International institutions often become the institution of appeal for individuals and a lever to force state governments to respect fundamental human rights and freedoms. Support for individuals, communities or nations fighting for their rights, and their success in this struggle, contribute to the formation of a new democratic international order.
The debate on European cultural policy has only just begun. What is intended to be the object is unknown. Topics taken during the European Culture Congress have the general nature and are only an introduction to critical reflection on what today is the European culture. Even if the answer seems obvious that these cultures o f the Member States, we still do not know whether it will be called. “High culture”, remaining in the elite circle of interest, or so. “Pop culture”? Perhaps the answer is indirect, and refers to the culture that we do not know from the media, the internet, billboards and banner ads, but rather that which we know through membership in a particular social group, religious community, and most of all family.
The Internet is a suitable place to display a product or service, however, the ways in which an advertising message exerts influence on its audience differ from the ones the advertisers relied on in traditional media. The speed of communication, the availability of information sources and e-administration are significant social benefits that come with the growth of technology. However, there are justified concerns about the consequences of the operation of the Internet. Today, the Internet is not a new phenomenon, but the use of it leads to a growing number of new consequences. The continuous development of the medium has resulted in the significant commercialisation of the web. The active expansion of mass media, visible especially in continually expanding advertising and marketing offers, including mobile devices, requires a fresh look at regulations in the area of advertising.
W dobie intensywnego postępu cywilizacyjnego, w dziedzinie mediów cyfrowych, cele interesu publicznego w ujęciu narodowym, ustalane na poziomie krajowym, wciąż determinują uwarunkowania regulacyjne a instrumenty podkreślające różnorodność kulturową są uzasadnieniem ograniczeń praw podstawowych, o których mowa w konstytucjach państw demokratycznych. To krajowy ustawodawca ustala, jakie interesy uwzględnia się i w jakich granicach prawa jednostki mogą być ograniczone, a także jakie środki w egzekwowaniu tych ograniczeń może zastosować władza publiczna. Ten artykuł wskazuje na obecnie historyczne znaczenie wolności słowa, zwłaszcza jej elementu – prawa do komunikowania, w warunkach upadku jurysdykcji państwowej, co wynika z nowych technologii przekazu i rozwoju cyberprzestrzeni
EN
In an era of intense progress of civilisation, in the field of digital media, national public interest objectives, set at the national level, still determine regulatory considerations and instruments emphasising cultural diversity are the justification for the limitations on fundamental rights referred to in the constitutions of democratic states. It is the national legislator who determines what interests are taken into account and within what limits individual rights may be restricted, as well as what measures in enforcing these restrictions the public authority may use. This article points to the now historic importance of freedom of expression, especially its element, the right to communicate, under conditions of declining state jurisdiction, as a result of new communication technologies and the development of cyberspace.
Treści cyfrowe to kolejne ważne pojęcie, które pojawia się w obszarze praw konstytucyjnych. Dystrybucja treści cyfrowych ma z definicji charakter transgraniczny. Korzystają na tym ich twórcy, a przede wszystkim odbiorca. Kiedy mówimy o treściach cyfrowych, myślimy o konieczności ich konstytucyjnej ochrony. Warunkiem zachowania i rozwoju tego dobra jest gwarancja prawa do ochrony tych treści jako prawa, które stanowi prawo człowieka.
EN
Digital content is another important concept which helps to assess what cyber responsibility is in the context of the issue of protection, and what problems arise with its definition in the constitutional rights sphere. The distribution of digital content, especially in the social media, is by definition characterised by its cross-border nature. The condition for the preservation and development of this asset as digital content is not only the innovative management of the content disseminated through new media, but also the guarantee of the right of the protection of this content as a human right.
Kwestia pozyskiwania dużych ilości danych i tworzenia dużych zbiorów danych cyfrowych, a następnie ich przetwarzania i analizowania (Big Data) na potrzeby generowania rozwiązań sztucznej inteligencji (AI) jest jednym z kluczowych wyzwań dla rozwoju gospodarczego, ale także dla zapewnienia bezpieczeństwa narodowego. Dane stały się zasobem, który będzie decydował o miejscu oraz pozycji geopolitycznej i geoekonomicznej państw XXI wieku.Zasady przechowywania i przetwarzania danych w ich rozproszonych bazach zmieniły się w ostatnich latach, a od czasu pojawienia się usług hostingowych w zakresie usług teleinformatycznych mówimy o nowym typie usług ASP (Applications Service Providers), które obejmują udostępnianie sieci teleinformatycznych w ramach aplikacji. Cloud Computing stanowi jedną z wersji usług ASP, która gwarantuje klientowi dostęp do dedykowanej aplikacji działającej na serwerze. Cloud Computing z kolei daje możliwość korzystaniaz zasobów wspólnej infrastruktury wielu użytkownikom jednocześnie. Zastosowanie modelu CC staje się coraz bardziej efektywne pod wieloma względami. Cloud Computing umożliwia korzystanie z trzech podstawowych usług: przechowywania danych w chmurze, tworzenia aplikacji w chmurze oraz przetwarzania w chmurze (chmura obliczeniowa). Hosting stron internetowych i poczta elektroniczna to nadal najczęściej wybierane usługi w ramach Cloud Computing. W artykule podjęto próbę wyjaśnienia reguł odpowiedzialności za treści przechowywane w chmurze obliczeniowej, przyjmując za kluczowe ustalenie zarówno cech podmiotów świadczących usługę, jak i charakter gromadzonych w niej treści.
EN
The issue of acquiring large amounts of data and creating large sets of digital data, and then processing and analyzing them (Big Data) for the needs of generating artificial intelligence (AI) solutions is one of the key challenges to the development of economy and national security. Data have become a resource that will determine the power and geopolitical and geoeconomic position of countries and regions in the 21st century.The layout of data storage and processing in distributed databases has changed in recent years. Since the appearance of hosting services in the range of ICT services, we are talking about a new type of ASP (Applications Service Providers) – provision of the ICT networks as part of an application). Cloud Computing is therefore one of the versions of the ASP services. The ASP guarantees the customer access to a dedicated application running on a server. Cloud Computing, on the other hand, gives the opportunity to use theresources of a shared infrastructure for many users simultaneously (Murphy n.d.). The use of the CC model is more effective in many aspects. Cloud Computing offers the opportunity to use three basic services: data storage in the cloud (cloud storage), applications in the cloud (cloud applications) and computing in the cloud (compute cloud). Website hosting and electronic mail are still the most frequently chosen services in Cloud Computing. The article attempts to explain the responsibility for content stored in the Cloud Computing.
Opening up public data is foster the participation of citizens in political and social life and contribute to policy areas such as the environment. The 2003 Directive on the re-use of public sector information set out the general legislative framework at European level. The Directive provides for a minimum degree of harmonisation. The 2009 review of the Directive indicated that, in spite of progress since 2003, barriers to the cross-border use of public sector information still existed. Some of these barriers can be tackled within the existing legislation, others cannot. The general re-use policy is complemented by legislative or policy initiatives in specific sectors. The re-use of public sector data, whether for commercial or non-commercial purposes, should fully respect European and national privacy legislation. The objectives of fostering open government data and protecting personal data can reinforce each other if based on pro-active and conscious information management by the public sector. Moreover, the implementation of open data policies should fully respect the intellectual property rights of third parties and the European Union’s obligations under international treaties on intellectual property rights.