Widely accepted in polish legal doctrine, classic typology of state tasks privatization is based on two cathegories: 1) sensu stricte privatization, and 2) sensu largo privatization. The first one refers to a situation in which state completely withdraws from a given scope of activity, while the latter relates to a situation in which the state contracts execution of specified tasks to a non-governmental entity, while retaining the organization role for itself as well as the liability for proper performance of contracted tasks. In practice, however there can be observed another, different category of situation in which, from legal perspective, the state is executing its tasks, but yet some specific actions or processes, which constitute elements of given state task are contracted to non-governmental entities. Hence it is possible to put the question, whether in this last situation it still allowed to refer to as to state tasks privatization and if so, is the commonly accepted typology of different types of privatization sufficient for description of all presently observable forms of such privatization. In authors humble opinion, classic state tasks privatization typology needs to be complemented by a third category – outsourcing, which also falls within the scope of actions generally defined as state tasks privatization, however cannot be classified neither as sensu strico privatization, nor as sensu largo privatization.
PL
W klasycznym podziale prywatyzacji zadań państwa przyjętym w polskiej nauce prawa wyróżniono jej dwa rodzaje: 1) prywatyzację sensu stricto i 2) prywatyzację sensu largo. Pierwsza oznacza całkowite wycofanie się z danej dziedziny aktywności przez państwo, druga – zlecenie realizacji zadań państwa podmiotom niepublicznym, przy zachowaniu roli państwa jako organizatora oraz odpowiedzialności państwa za działania podmiotów prywatnych i realizację zadań. Można jednak w praktyce obrotu odnotować przypadki, w których państwo zasadniczo wykonuje swoje zadania, a jedynie określone funkcje są przekazywane podmiotom prywatnym. Możliwe jest postawienie pytania, czy w takim przypadku mamy do czynienia z prywatyzacją zadań państwa, a jeśli tak, czy przyjmowana aktualnie typologia rodzajów prywatyzacji jest wystarczająca do opisania form, jakie przyjmuje prywatyzacja w chwili obecnej. Zdaniem autora typologię należy uzupełnić o kategorię outsourcingu, która również mieści się w zbiorze działań państwa, a którą można określić jako prywatyzację, a jednocześnie nie jest ani prywatyzacją sensu stricto, ani też sensu largo.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.