Celem tej pracy jest zwrócenie uwagi badaczy wykorzystujących metody statystyczne w analizie wyników swoich badań na pomieszanie dwóch różnych teorii testowania hipotez statystycznych, teorii Fishera i teorii Neymana–Pearsona. Zawarcie, w obecnie stosowanym instrumentarium statystycznym, pomysłów z obu tych teorii, powoduje, że znakomita większość badaczy bez chwili namysłu za prawdziwą przyjmuje stwierdzenie, iż im mniejsze prawdopodobieństwo, tym silniejsza zależność. Przedstawione zostały słabe strony teorii Neymana–Pearsona i wynikające z nich problemy przy podejmowaniu decyzji w wyniku przeprowadzonych testów. Problemy te stały się usprawiedliwionym poszukiwaniem mniej zawodnych rozwiązań, jednakże zaproponowane mierniki wielkości efektu, jako wykorzystujące z jednej strony dogmat o związku między wielkością prawdopodobieństwa w teście i siłą zależności, a z drugiej – brak jakichkolwiek podstaw teoretycznych tego rozwiązania, wydają się jeszcze jednym pseudorozwiązaniem rzeczywiście występujących problemów. Dodatkowo, wykorzystywanie mierników wielkości efektów wygląda na próbę zwolnienia badaczy z głębokiego myślenia o uzyskanych wynikach z analizy statystycznej, w kategoriach merytorycznych. Powstał trywialny przepis: odpowiednia wartość miernika natychmiast implikuje siłę zależności – podejście takie wydaje się niegodne badacza.
EN
The aim of this study is to draw the attention of researchers using statistical methods in the analysis of the results of their research on the combination of two different theories testing statistical hypothesis, Fisher’s theory and Neyman-Pearson’s theory. Including in the presently used statistical instruments, ideas of both of these theories, causes that the vast majority of researchers without a moment’s thought, acknowledge that the smaller the probability the stronger relationship. The study presents the weaknesses of Neyman-Pearson’s theory and the resulting problems with decision-making as a result of the conducted tests. These problems have become a justified quest for less unreliable solutions, however, the proposed measures of the size effect as using on one hand dogma about the relationship between the degree of probability in the test and the strength of dependence, on the other, lack of any theoretical basis of this solution, seem to be another pseudo solution to actual problems. Moreover, the use of measures of size effect seems to be an attempt to free researchers from the profound thinking about the results obtained from the statistical analysis. A trivial recipe was established: the corresponding value of the measures instantly implies the strength of the relationship – this approach seems unworthy of the researcher.
There were many studies on treatment and prophylaxis of PTSD. It was assumed that a need of talking about of the traumatic event has been a factor moderating relationship between exposure to traumatic event and PTSD symptoms development. Aim of the study was to test this assumption. The study was conducted on police officers according longitudinal procedure, it means that the study was performed in two stages with one year break. It was a possibility to make an analysis of obtained results as if it were two studies; cross-sectional and longitudinal ones. Each analysis let us draw opposing conclusions. Need of talking about traumatic event appeared to be a resistance factor in former one and a sensibilizing factor in letter one.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.