Systematyczne badania psychologiczne zjawiska pojawiają się w literaturze anglojęzycznej dopiero od końca lat 80. XX w. Badacze wskazują, że prokrastynacja dotyczy wielu osób, najczęściej jednak pojawia się u studentów. Odsetek dotkniętych zjawiskiem sięga od 70 do 95%. Mimo to doniesień z badań prokrastynacji wśród polskiej młodzieży akademickiej jest, jak dotąd, niewiele. Celem prezentowanych badań była analiza związku pomiędzy wybranymi właściwościami indywidualnymi, czyli cechami osobowości, samooceną i poczuciem własnej skuteczności, a prokrastynacją u studentów. W badaniach wykorzystano: Kwestionariusz Zwlekania (KZ), Inwentarz Osobowości NEO-FFI, Skalę Samooceny SES oraz Skalę Uogólnionej Własnej Skuteczności GSES. Zbadano 140 osób: 75 kobiet i 65 mężczyzn. Stwierdzono brak różnic w zakresie prokrastynacji w zależności od płci. Największe znaczenie predykcyjne dla wszystkich wymiarów zwlekania należy przypisać sumienności. Silnie objaśnia: organizację czasu i systematyczność, siłę woli, świadomość prokrastynacji, prokrastynację jako cechę, niepunktualność. Słabymi predyktorami, i to tylko dla niektórych skal opisujących zwlekanie, okazały się natomiast: ekstrawersja, neurotyczność, otwartość, samoocena i poczucie własnej skuteczności. Badania jednak wymagają kontynuacji. Zwlekanie z wykonywaniem na czas różnych czynności może bowiem wywoływać poważne problemy.
Systematic psychological studies of procrastination started quite recently – in the late eighties. Scientists suggest that procrastination concerns many people, most often, however, it occurs among students. The percentage of affected reaches 70–95%. Despite that, not many studies looking at Polish students have been carried out. The aim of the current study was to analyze a relationship between chosen individual characteristics (personality traits), self-esteem, self-efficiency and procrastination among students. The experiment used: Procrastination Questionnaire, Personality Inventory (NEO-FFI), Self-Assessment Scale and a Generalised Effectiveness Scale. 140 participants were empoloyed (75 females and 65 males). No gender difference in terms of procrastination was found. The most important predictive factor of procrastination was conscientiousness. Other important factors were time management and being systematic, strong will, the awareness of procrastination, procrastination as a trait, and a lack of punctuality. Weak predictors, significant only for some scales measuring procrastination, were: extroversion, neuroticism, openness, self-esteem and self-efficiency. The research, however, needs a continuation, because procrastination can lead to serious problems.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.