Autor opowiada o pracy nad adaptacją teatralną trzech opowiadań Brunona Schulza, z których powstał monodram Sanatorium, o teatralnej i aktorskiej koncepcji tej adaptacji oraz odbiorze spektaklu w Brazylii oraz w Polsce i na Ukrainie. W adaptacji Fontany główną rolę odgrywają ciało i ruch aktora, ekspresja i przekaz poprzez – obok słowa – gestykulację każdej postaci i sposób wykorzystania przestrzeni scenicznej. Skupienie się na ruchach i przestrzeni ma ostatecznie podkreślić wewnętrzne życie postaci, ponieważ ten aspekt jest najwyraźniej zarysowany w prozie Schulza. Sanatorium to spektakl o spotkaniu ludzi.
EN
The author describes work on a theatrical adaptation of three stories by Bruno Schulz, which resulted in a monodrama: Sanatorium, the theatrical and actor conception of this adaptation, and the reception of the spectacle in Brazil, Poland, and Ukraine. The main part in the Fontana adaptation is played by the actor’s body and motion, expression and message via – apart from the word – the gesticulation of each dramatis persona and the manner of making use of the space of the stage. Ultimately, concentration on movements and space is to emphasise the inner life of the protagonists, since this is the aspect most vividly outlined in Schulz’s prose. Sanatorium is a spectacle about persons involved in an encounter.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.