In 1989 some representatives of „Tygodnik Powszechny” participated in the „Round Table” proceedings. The first non-Communist Prime Minister of Poland, Tadeusz Mazowiecki, was closely related to the „Więź” magazine. Krzysztof Kozłowski and Henryk Woźniakowski – the editors of „Tygodnik Powszechny” were included in Mazowiecki’s cabinet. „Tygodnik Powszechny” enjoyed a high status in Polish society, both in the Polish People’s Republic period and afterwards. After Karol Wojtyła had been elected Pope, the magazine became the most influential representative of the Catholic press in Poland. It has always been known not only for the high standard Catholic publications but also for its openness to a variety of authors representing liberal trends. The issue of relations between the Catholic Church and liberal democracy and capitalism were often touched on in Tygodnik Powszechny after 1989. The most important point of reference was usually John Paul II’s encyclicals „Centesimus annus”, „Veritatis splendor” and „Evangelium vitae”. „Tygodnik Powszechny” is representative of the trend in Polish Catholicism which used to be closely connected with John Paul II, arousing much interest abroad. This particular trend within Polish Catholicism is said to be non-nationalist and antitotalitarian. It subscribes to a pluralistic system of values. However, as much as the „Tygodnik Powszechny” milieu is supportive of an open Catholicism and of a liberal orientation, it never gives up an issue of Polish Catholic specificity.
Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie stanowiska Konferencji Episkopatu Polski wobec wybranych kwestii wychowania młodego pokolenia w latach 1989-2013. Z inicjatywy Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski i Rady Szkół Katolickich od 2011 roku corocznie obchodzony jest we wrześniu Tydzień Wycho-wania. Z tej okazji biskupi wystosowują do wiernych list pasterski. Konferencja Episkopatu Polski zachęcała do refleksji nad tym, jak dotrzeć do młodych ludzi, aby wzrastali na podstawie określonego systemu wartości. Przypominała, że proces wychowania ma miejsce w rodzinie. Podkreślała konieczność wychowania do wartości, szczególnie w dzisiejszych czasach, które cechują się ich zanikiem i upadkiem autorytetów. Ostrzegała, że brak wychowania do podstawowych wartości może prowadzić do utraty sensu życia i relatywizmu moralnego.
EN
The purpose of this article is to present the position of the Polish Episcopate Confe-rence on selected issues of upbringing of the young generation in the years 1989-2013. As the result of the initiative of the Committee on Education of the Catholic Conference of Polish Bishops and the Council of Catholic Schools, since 2011 a Week of Education has been celebrated annually in September. The bishops send the pastoral letter to the faithful on this occasion. The Polish Episcopal Conference encouraged reflection on how to reach young people to grow on the basis of a specific system of values. It reminds people that the process of education takes place in the family. It emphasizes the need for education to values, especially in these times, which are characterized by their disappearance and collapse of authority. It warns that the lack of education on basic values could lead to a loss of meaning in life and moral relativism.
W artykule przedstawiono stanowisko Konferencji Episkopatu Polski w kwestii lustracji duchowieństwa, która pojawiła się w polskiej debacie publicznej w związku z oskarżeniami o współpracę niektórych duchownych ze służbami komunistycznymi. Problem lustracji duchowieństwa został wywołany głównie przez sprawę arcybiskupa Stanisława Wielgusa. Postawa Kościoła hierarchicznego wobec problemu lustracji duchowieństwa spotykała się z nieraz z bardzo krytyczną oceną. Nie brakuje opinii, że sprawa nie została wyjaśniona do końca i właściwie. W publikacji zastosowano podejście i metody badawcze właściwe dla nauk o polityce i administracji, w tym analizę źródeł, analizę systemową oraz metodę genetyczno-historyczną.
EN
This paper attempts to analyse the stance of the Polish Bishops’ Conference on the subject of lustration of clergy. The issue emerged in Polish public debate, due to allegations that certain clergymen co-operated with communist secret service. In the after-war period, the Polish Church was a subject of repressions and advanced surveillance from the Security Service functionaries. The issue of lustration of clergy emerged mainly in connection with the case of archbishop Stanisław Wielgus. The research approach and methods appropriate to political and administrative sciences were used, including source analysis, system analysis and a genetic-historical method. The stance of Polish Church hierarchy towards the lustration of clergy was often criticised. There are many opinions implying that the problem was not clarified entirely and properly.
Federacja Rosyjska jest zainteresowana destabilizacją państw, które uznaje za swoją strefę wpływów. Dotyczy to w największym stopniu przestrzeni tzw. Świętej Rusi, czyli Ukrainy i Białorusi. Inspiruje więc działania mające na celu tzw. „wtórną nacjonalizację”, czego przykładem jest koncepcja „ruskiego miru” (Русский мир), która opiera się na integracji narodowo-kulturowej i historyczno-politycznej wspólnoty rosyjskojęzycznej. Celem niniejszego artykułu jest ukazanie roli tej koncepcji w polityce Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy. „Ruski mir” stanowi narzędzie rosyjskiej ekspansji geopolitycznej na terytorium tego państwa, chociaż projekt stracił zdecydowanie na znaczeniu po nadaniu Cerkwi Ukraińskiej statusu autokefalicznego 6 stycznia 2019 roku. Realizacja koncepcji wiąże się dążeniem do odzyskania statusu imperium, opierając się na przekonaniu o odrębności rosyjskiego świata cywilizacyjnego i rosyjskiej duchowości, szczególnej mesjańskiej roli rosyjskiego prawosławia oraz prawie do ekspansji politycznej i kulturowej. Wpisuje się w to także prawo do zbrojnej interwencji humanitarnej w obronie „ruskiego miru”.
EN
The Russian Federation is interested in destabilizing the states that it recognizes as its sphere of influence. This applies to the greatest extent to the so-called Holy Rus, that is, Ukraine and Belarus. So it inspires activities aimed at the so-called „Secondary nationalization”, as exemplified by the concept of „Russkiy mir”, which is based on the pursuit of national-cultural and historical-political integration of the Russian-speaking community. The purpose of this article is to show the role of this concept in the policy of the Russian Federation towards Ukraine. "Russkiy mir" is a tool of Russian geopolitical expansion on the territory of this country, although the project lost its significance after the autocephalous status of the Ukrainian Church was granted on January 6, 2019. The implementation of the concept is associated with the desire to regain the status of an empire, based on the conviction of the exclusivity of the Russian civilization and Russian spirituality, the special messianic role of Russian Orthodoxy, and the right to political and cultural expansionism. This also includes the right to armed humanitarian intervention in defense of the "Russian world".
The present paper contains a presentation of an analysis of Pope John Paul II’s views on liberal democracy and capitalism, carried out by a Varsovian Catholic intelligentsia monthly „Więź”. The encyclic Centesimus annus, written by the Pope on the occasion of the centenary of the publishing of Leon XIII's encyclic Rerum novarum, is seen as a major source of the papal teaching in this area. The „Więź” milieu emerged from the „Znak” movement in 1958. At the end of the 1960s the „Więź” group – including young, ambitious people of great political aspirations – fell apart. A prolonged rivalry bewteen Tadeusz Mazowiecki and Janusz Zabłocki ended in the falling apart of „Więź” and the pursuit of diverging ideological orientations. The „Więź” led by Tadeusz Mazowiecki moved then closer to lay liberal opposition, while Mazowiecki became a promoter of open Catholicism, embodied in broadly understood co-operation of liberal miliues. „Więź” is in principle more independent from the institutional Church than the other Catholic monthlies, such as „Znak”. It is also much more concerned with political and historical issues. John Pope II’s encyclic Centesimus annus has been often understood in terms of an apology of capitalism and liberal democracy. Nevertheless, already in his encyclic Sollicitudo rei socialis, the Pope claimed that the Catholic social teaching was critical both of capitalism and communism, which is not equivalent to the Pope’s identical attitude towards the two ideologies. The encyclic Centesimus annus has made an impact on „Więź” publications, as exemplified for instance by a debate on the right form of capitalism. The issue of mutual relations between the Church and the liberal State was discussed as well as a dialogue of the Catholic social thought with liberalism. The publications emphasized a turn of the Church towards democracy and forecasts concerning the social doctrine of the Church in the XXI century. In the year in which the encyclic Centesimus annus was published, i.e. 1991, „Więź” presented positions taken by Polish political parties vis-à-vis the social teaching of the Church. The „Więź” milieu represents the Varsovian centre of the „Znak” movement. During the period of the Polish People Republic (PRL), „Więź” was believed to be a representative of a left-wing stream in the Polish Catholicism.
The purpose of this article is to present the issue of the legal protection of life in the light of the enunciations of the Conference of the Polish Episcopate in the years 1989-2010. It was an important element of the program of official statements of the Episcopal Conference, which recognized this issue as particularly important in an era of accelerated cultural changes. The Episcopal Conference also emphasized this issue should meet with particular interest on the part of the state. It strove to achieve respect for the inviolable right to life of every human being from the moment of conception. It stressed that this right is a fundamental moral value and an essential element of civilized society. The problem of the liberalization or strengthening of regulations on abortion was the subject of many political campaigns in Poland in the nineties. The real attitudes of Poles towards abortion were shaped as a result of the confrontation of various ideological currents. The Church does not permit dialogue on the fundamental issues covered by the principles of the social teaching of the Church, so its position cannot be flexible on these issues. The Episcopal Conference could not agree to the introduction of legislative changes that violate the laws of the Church and undermine its moral principles. Catholic values and moral principles cannot be a subject to any negotiations and there is no moral compromise towards them. Consequently, the Polish Bishops' Conference has always had an uncompromising attitude to the defence of life and the family as the basic unit of society, based on marriage between man and woman.
PL
Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie problemu prawnej ochrony życia w świetle enuncjacji Konferencji Episkopatu Polski w latach 1989–2010. Był to istotny element programowy oficjalnych wypowiedzi Konferencji Episkopatu, która uznawała tę kwestię za niezwykle ważną w dobie przyspieszonych przemian kulturowych i podkreślała, że problem ochrony życia powinien się spotkać ze szczególnym zainteresowaniem ze strony państwa. Konferencja Episkopatu zabiegała o poszanowanie nienaruszalnego prawa do życia każdej istoty ludzkiej od chwili poczęcia, podkreślając, że prawo to jest podsta-wową wartością moralną i istotnym elementem cywilizowanego społeczeństwa. Problem liberalizacji lub zaostrzenia przepisów dotyczących aborcji był przedmiotem wielu kampanii politycznych w Polsce w latach 90. W konfrontacji różnych nurtów ideolo-gicznych kształtowały się rzeczywiste postawy Polaków wobec aborcji. Kościół katolicki w kwestiach fundamentalnych, objętych zasadami jego nauczania społecznego, nie dopusz-cza jednak możliwości dialogu, więc jego stanowisko nie może być w tych sprawach ela-styczne. Konferencja Episkopatu nie mogła zgodzić się na wprowadzanie zmian prawnych, które naruszałyby naukę Kościoła i podważałyby jego zasady moralne. Katolickie wartości i zasady moralne nie mogą podlegać żadnym negocjacjom i nie ma wobec nich moralnego kompromisu. W konsekwencji Konferencja Episkopatu Polski zawsze zajmowała bezkom-promisową postawę obrony życia i rodziny jako podstawowej komórki społecznej opartej na małżeństwie kobiety i mężczyzny.
The article analyses the problem of political leadership in developing countries on the example of Yemen. The main source of data for the analysis is the personal experience of one of the authors, who worked for two years in the local higher education system. The activity of Yemen’s national leaders, who headed the authoritarian regime in both parts of the country and who coordinated the political, economic and ideological efforts of the authorities, aimed at modernization of the Arab society, has been chosen as the object of the study. The research focuses on the practice of public administration and social transformations, which was implemented in the Yemen Arab Republic and the National Democratic Republic of Yemen, when Ali Abdullah Saleh (1978-2011) and Ali Nasser Muhammad (1972-1986) - prominent representatives of the modernist authoritarianism, headed these countries. First one was an Arab Marxist, the other a moderate Islamic nationalist. The article uses the method of comparative analysis to show the role and importance of political leadership in Yemen under the conditions of the authoritarian regime. The analysis of relevant leaders’ activities provides serious basis for reflection to managers, political scientists and economists.
PL
W niniejszym artykule poddano analizie problem przywództwa politycznego w krajach rozwijających się na przykładzie Jemenu. Wybór tematyki podyktowany jest tym, że w 2020 upłynęło trzydzieści lat od zjednoczenia tego państwa oraz doświadczeniami osobistymi jednego z autorów, który przez dwa lata pracował w tamtejszym systemie szkolnictwa wyższego. Przedmiotem badań jest działalność autorytarnych prezydentów Jemenu i Narodowo-Demokratycznej Republiki Jemenu: Alego Abdullaha Saleha (1978- 2011) i Alego Nassera Muhammada (1972-1986). Pierwszy z nich był arabskim marksistą, drugi – umiarkowanym islamskim nacjonalistą. W artykule zastosowano metodę analizy porównawczej, za pomocą której ukazano rolę i znaczenie przywództwa politycznego w Jemenie w warunkach reżimu autorytarnego.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.