The article concerns the issue of religious instruction in Polish state schools, especially its inspiration from the Bible as the primary source of the transmission of faith. When religious education classes were introduced in schools, a confessional model of their performance was adopted, thus leading to establishing closer ties with churches and religious associations as well as developing personal faith. The methodology of my research was based on analysing the current anchoring of the teaching of religion in the Polish state law and the guidelines of the Catholic Church. Next, the 2018 Core Curriculum for the Catechesis of the Catholic Church in Poland, related to the reform of the Polish education system and the completely new situation resulting from the liquidation of the junior high school stage of education, was used to show biblical guidelines for religious instruction and a set of methodological tools that guarantee its effectiveness. Confessional religion classes are currently organized in all government-run schools in Poland, and according to recent statistical data they significantly contribute to their better functioning. Consequently, there is a need to appeal for the continuation of religious education in schools and its modification based on multimedia technology, and there is a necessity to overcome the tendency to remove classes of religion from Polish public schools.
In the times when fewer and fewer Christians grant the Church the right to interpret the Gospel in a manner obligatory for them, it is worth mentioning the science of great teachers of the Church who were capable of awakening the Evangelical enthusiasm in their listeners. It seems that St Ambrose from Milan’s proposals excellently correspond with the spiritual way of catechesis renewal proposed at the beginning of the 20“ century by Pope Benedict XVI. It consists in prudently facing a human being with high moral demands in order to build the community of faith. In his moral catechesis conceming the virtue of prudence, St Ambrose enumerated the principles of effective catechesis aimed at a secularized human being. Rediscovery of such inspirations may lead to an increase in the attractiveness of current catechetical message and in its Evangelical potential.
In connection with noticed today decrease of meaning and number of participants of the Eucharistic celebration and disappearance its common and conscious experiences, author of the article in searching inspirations to solve this situation appeals to the Early Christian tradition of the Alexandrian Catechetical School of the III-V century. In this, exactly, school belief in real presence of Christ in the celebration of the Holy Eucharist and awareness of its consequences was a key value. The faced problem is figured out at the three chapters: 1. Eucharist – a celebrated mystery. 2. The Alexandrian Catechetical School in work for modern school of Eucharist (talked through multiple statements, science about Eucharist of aspect of real presence, sacrifice and fruits of experience four most famous its leaders: Clement of Alexandria, Origen of Alexandria, Athanasius of Alexandria and Cyril of Alexandria); 3. The Eucharist and catechetical mission.
A great deal of aid in defining the role of an adult in a pluralist society may come nowadays from the field of religious education comprised within the catechesis of adults. In its assumptions it emphasizes the fact that the ultimate aim of a man’s activity is not only the physical and material promotion of the person, but giving the Christian testimony as well. It also reminds about the necessity to be engaged in educational activities aiming at creating the attitudes of a devoted service to another man in an ecclesiastical community. The catechesis of adults is a challenge and a binding index in education of adults, which first of all touches the conscience. Faithfulness to it is a test of humanity and its internal truth. At the same time it is an attempt to give a meaning to religious education of adults.
The significance of family Marian catechesis in Poland has been increased by a series of historical events involving Marian revelations and by the pastoral strategy of the Catholic Church. The Marian catechesis was not only included in the plans of religion teaching, textbooks and catechisms, but was also present in the Marian traditions of Polish families. Before children started school or parish catechesis which dealt with the subject of Virgin Mary, they already had extensive knowledge of Her and they could pray to Her. Living in families, they could also easily understand all bonds that mother and son share. In the case of Virgin Mary, they easily acquired the truth that Her Son is God and that She, like every mother, does not leave anyone in need. The Marian catechesis, invariably passed to the catechisized in the family environment, also today must constitute guidance for Poles in answering the question: “what to believe in, how to act and what means of grace to use in order to achieve salvation?” In the layer of content, there must be a clear reference to the mysteries of Christ connected with the life of Blessed Virgin Mary. Religious elements, historical traditions and Marian educational ideas should further converge into one voice praising Mary, Mother of God-Man.
This article stems from the narrative contained in the Post-Synodal Apostolic Exhortation Reconcilatio et paenitentia of Saint John Paul II, who strongly warned Christians against losing their sense of sin. The work consists of three parts. The first one presents the main causes of the loss of the sense of sin in the modern world, and a catechetical strategy that calls for making a distinction between sinners and their sins and misconduct in order to attain true reconciliation. In the second part, an attempt will be made to justify the need to combat moral misconduct, which may result either from mere negligence or spiritual indifference. The author explains that sin is an obvious disturbance of the objective order of God, caused by a free and conscious act of man, that exists in the world. Also, it will be highlighted that there still exists a process of temptation to sin by the significant forces of evil; this process weakens the ability to be converted. Moreover, the five-stage process of sinfulness is described. The third part will explain why man’s personal conversion is a necessary element of forgiveness. Although only God can truly forgive guilt and wrongdoing by giving man His grace, still forgiveness is necessary as a prerequisite for the proper development and maturation of the human person. The article ends with a reflection that without conversion and the ability to forgive there is no true human community, much less a Christian community.
PL
Niniejszy artykuł wyrasta z narracji zawartej w posynodalnej adhortacji apostolskiej Reconcilatio et paenitentia św. Jana Pawła II, który zdecydowanie przestrzegał chrześcijan przed utratą poczucia grzechu. Praca składa się z trzech proporcjonalnych części. W części pierwszej zostaną zaprezentowane wiodące przyczyny utraty poczucia grzechu we współczesnym świecie oraz strategia katechetyczna, która nawołuje do odróżnienie grzesznika od jego grzechu i jego przewinienia, aby osiągnąć prawdziwe pojednanie. W części drugiej zostanie podjęta próba uzasadnienia konieczności zwalczania wykroczeń moralnych, mogących pochodzić zarówno ze zwyczajnego zaniedbywania albo być skutkiem zobojętnienia duchowego. Zostanie wyjaśnione, że grzech to wyraźne zaburzenie przez wolny i świadomy czyn człowieka obiektywnego porządku Bożego istniejącego w świecie, oraz podkreślony fakt, że wciąż istnieje proces kuszenia do grzechu przez znaczące siły zła, a ten osłabia zdolność do nawrócenia. Zostanie także opisany pięciostopniowy proces pogrążania się w rzeczywistości grzechu. W części trzeciej zostanie wyjaśnione, dlaczego nawrócenie osobiste człowieka jest koniecznym elementem przebaczenia. Chociaż do prawdziwego przebaczenia win i krzywd może uzdolnić tylko Bóg, udzielający człowiekowi swej łaski, to jednak przebaczenie jest konieczne jako warunek prawidłowego rozwoju i dojrzewania osoby ludzkiej. Artykuł zakończą informacje, że bez nawrócenia i umiejętności przebaczenia nie ma prawdziwej wspólnoty międzyludzkiej, tym bardziej wspólnoty chrześcijańskiej.
All Polish catechisms and textbooks for teaching religion after the Council's renewal contain numerous Marian references. We are also a nation in which devotion to Mary is an obvious phenomenon with a significant degree of intensity. There is also a justified theory that Poles are maintaining a high level of religion in European conditions thanks to Marian pedagogy. This, however, obliges us to make a deeper reflection. The current position of the Church's Teaching Office is the verification point for the Polish model of Marian catechesis. This publication is about answering the question whether education through catechesis on being a disciple of Christ and a genuinely committed member of the Church can make use of the principle functioning in catechesis: look at Mary, the Mother of Jesus, because in her you will find help in living your Christian vocation. In a time when false anthropologies are dominating, like denying the existence of God and the need for religion, and fundamental rules of sociallife and moral principles are being questioned, reference to a stable point in the Christian life seems to be really necessary. The pattern of combining a dignified life with fidelity to the Gospel’s principles according to the Marian Way can still be a strong foundation of catechetical communication.
PL
Współczesne przemiany dotykają także obszaru antropologii i religijności. Często wynika to z faktu, że społeczeństwo nie chce zaakceptować istnienia Boga oraz zasad, które On ustanowił. Jednak człowiek potrzebuje stabilizacji i punktu orientacyjnego, szczególnie w obszarze religijnym. Taką przestrzenią, choć okazjonalnie oprotestowaną przez zwolenników laickiego stylu życia, pozostaje wciąż obszar mariologii i związana z nią pedagogizacja maryjna. Jest to swoisty fenomen, jak prosty wzór życia zwyczajnej kobiety, nakierowany na służbę Bogu oraz bliźnim, opiera się nieustannie próbie czasu i atakom ideowych przeciwników. Maryjny wzór osobowy pokazuje, jak ocalić niezmienną zależność, jaka istnieje pomiędzy stworzeniem a Stwórcą, z zachowaniem pełnej wolności człowieka. Wdrożenie do nauczania katechetycznego zasady obserwowania Maryi, aby znaleźć w Niej inspirację w realizacji chrześcijańskiego powołania, jest dla wielu katechetyków szansą przeciwstawienia się współczesnym ideologiom, które przyjmują niepełny obraz człowieka i przez to głoszą fałszywe antropologie. W celu ratowania polskiej tożsamości religijnej preferowana jest w katechezie tzw. polska droga maryjna. W jej realizacji chodzi o przygotowanie katechizowanych do rozumienia tytułów maryjnych, które odsłaniają maryjny fenomen pięknego życia. Katecheza maryjna przez pośrednictwo między tym, co w wierze instytucjonalne a tym, co spontaniczne, stanowi punkt odniesienia dla zwyczajnego życia. Strategia pedagogizacji maryjnej zakłada pełną prawdę o człowieku, ponieważ akcentuje nie tylko jego potrzeby cielesne i materialne, ale także format duchowy, osobowy, transcendentny oraz religijny, eksponuje również zasadę, że sprawa grzechu jest integralną częścią prawdy o człowieku. Religijna pedagogizacja musi być ściśle związana ze słuchaniem współczesnego katechizowanego oraz powinna korzystać z nowych języków i metod komunikacji, co jest współcześnie traktowane jako zwycięska strategia. W nauczaniu katechetycznym Maryja musi być przedstawiona jako ta, która wskazuje na Jezusa, zachęca do szukania Go oraz do zjednoczenia się z Nim. Tak powinny być formułowane perspektywy katechezy maryjnej w warunkach polskich.
This article presents a proposal for how a religion teacher can be involved in the work of assisting pupils with various disabilities through a coaching strategy commonly used in education. The study will be based on a narrative stating that activating spiritual motives in overcoming limitations related to a congenital or acquired disability can bring good results, especially when other activities prove to be insufficient. The material presenting this issue will be selected studies on coaching and publications related to the theology of disability. First, a short analysis of the existing proposals will be made, and then specific ways of acting will show how a teacher can apply the coaching strategy to help people with disabilities. The ultimate motivation for such activity is the fact that everyone is called to do good by patiently bearing their own limitations and helping those who suffer from personal disabilities.
XX
Zainteresowanie sytuacją osób niepełnosprawnych zgłaszają różnorodne agendy rządowe oraz liczne kręgi oświatowe, które planują rozwiązania systemowe. Jednakże człowiek oprócz wsparcia prawno-ekonomicznego potrzebuje pomocy duchowej, aby radzić sobie z niepełnosprawnością. Najbardziej predysponowani do świadczenia takiej pomocy są nauczyciele religii ze względu na bezpośredni kontakt z takimi osobami w szkole. Aby uruchomić ten proces należy sięgać po skuteczne metody, również po coaching. Strategicznym celem coachingu jest wykorzystanie w życiu konkretnej osoby istniejących zasobów wiedzy i umiejętności, aby odpowiednio zmotywować ją do samodzielnego funkcjonowania. Coaching pomaga przekraczać istniejące bariery, poznać lepiej samego siebie, podnieść poczucie własnej wartości, znaleźć równowagę pomiędzy własnym życiem a innymi osobami czy osadzić się z wyborami życiowymi w motywacji religijnej. Wielu nauczycieli religii zostało już przeszkolonych w technikach procesu coachingowego. Wydaje się także, że rola coacha, który jest osobą duchowną lub świeckim nauczycielem religii, polega na stworzeniu szerszej perspektywy patrzenia na zagadnienie niepełnosprawności w wymiarze religijnym. Katecheta jako coach posiada ponadto ogromne możliwości oddziaływania na bezpośrednie otoczenie potrzebujących osób. Taką strategię podpowiada także przekaz biblijny, w którym Bóg wzywa człowieka do pokonywania życiowych trudności przy pomocy innych ludzi. Nauczyciel religii, który uaktywni się w tym obszarze, ubogaca i rozwija także siebie.
The Marian apparitions initiated in 1917 in Fatima, quickly gained worldwide publicity due to their content and form. Because they began in the tragic period for the history of humanity, entangled in armed conflicts and atheistic ideologies, their message of hope in¬creased interest in all spheres of social life. The appeal for conversion and return to the Gospel principles in individual and social life was declared to the world through children who con¬firmed the phenomenon of Fatima apparitions by their mortified life. The spiritual content of the message has become an important element in the catechetical ministry of raising chil¬dren, youth and adults. Although what happened at Fatima does not belong to the category of a scientific discourse based solely on empirical methods, it must be reminded in the education of the young generation and recalled in discussions about the future of man and the world.
PL
Przed stu laty portugalska Fatima zyskała niezwykły rozgłos dzięki objawieniom maryjnym. Wydarzenia te przełamały materialistyczną wizję rzeczywistości i kierowały w stronę rzeczy¬wistości transcendentnej. Wielkie znaczenie w dynamice tego fenomenu posiadał kontekst histo¬ryczny, ponieważ były to trudne czasy, przepełnione terrorem i wojnami oraz głęboką negacją Boga. Z fatimskich objawień wyłoniło się bogactwo nowych treści, symboli, gestów i modlitw, które posiadały wielkie znaczenie katechetyczne. Kościół katolicki skupił się na odczytywaniu ukrytego sensu tych zdarzeń. Wartością maryjnych orędzi w Fatimie była ich całkowita zgod¬ność z przekazem biblijnym, zaakcentowanie potrzeby nawrócenia i pokuty, podjęcia krucjaty modlitewnej za grzeszników oraz w intencji Ojca Świętego przez modlitwę różańcową. W Fa¬timie została wyeksponowana idea Bożego dziecięctwa, czyli podobieństwa człowieka do Stwór¬cy. Poprzez dzieci związane z objawieniami została przypomniana idea Opatrzności Bożej, doceniona rola Kościoła katolickiego oraz podkreślona centralna rola Jezusa Chrystusa w dziele zbawienia. Ponadto zostały dowartościowane pozawerbalne formy ewangeli¬zacyjne, które posia¬dają wielką siłę oddziaływania na zlaicyzowanych chrześcijan początku XXI wieku. Fenomen objawień fatimskich polega na tym, że mimo upływu lat, nie tracą one na aktualności i posiada¬ją znaczny potencjał katechetyczny do wykorzystania w obecnym czasie.
The Church's catechetical document indicate a necessity of religious education of people who are at any period of their lives. In consequence, also people facing the end of their lives should be included in it. It seems that such people need a lot of spiritual support and of waking their hope in the situation when one's strength and living perspectives are getting weaker. The pilgrimage movement offering coach trips to sanctuaries and places where religious cult is practiced is a chance of religious education of such people. The reason for it is the fact that a pilgrimage has the same stages as human life. In order to make such education possible an educated and competent catechist is necessary, who knows the arcana of work with people of advanced age.
After the adoption of Christianity by the Polish Prince Mieszko I, the land of Slavs became part of the then civilized world and emphasized its presence in the family of Christian countries, and while it maintained many of its traditions, it started to adopt the achievements of the Christian civilization. It seems obvious that owing to this bold decision made by the prince of Polans, today the state and the nation speaking the Polish language do exist. However, if Mieszko had not adopted Christianity, maybe in the 11th century his principality would still have developed and would have been strong, like the pagan Veleti Union living in the western coast of the Baltic Sea. On the other hand, in the 12th century undoubtedly Mieszko’s land would have been attacked by the neighboring states that, on the wave of the crusade movement, under the banner of spreading Christianity, would have tried to conquer the territories. The inhabitants of those lands would have been Christians, probably there would have been no Poland, since the Polish lands would have become part of the neighboring countries, just like the territories belonging to the Veleti Union or ones occupied by the Old Prussians had become part of Germany. The ancestors of today’s Poles, although Christians, probably would have spoken German, Czech, or Ruthenian. This fact has to be reminded in the education of the young generation of Poles and cited in debates with the circles contesting the right of Christian ideas to exist in the state educational system.
XX
Po przyjęciu chrztu przez polskiego księcia Mieszka I ziemia Słowian stała się częścią ówczesnego cywilizowanego świata i zaznaczyła swoją obecność w rodzinie państw chrześcijańskich, gdzie zachowując wiele ze swych tradycji, zaczęła przyjmować zdobycze cywilizacji chrześcijańskiej. Wszystko wskazuje na to, że dzięki tej odważnej decyzji księcia Polan istnieje dzisiaj państwo i naród mówiący po polsku. Gdyby natomiast Mieszko nie przyjął chrztu, być może w XI w. nadal by się rozwijało jego księstwo i było silne, tak jak silny był pogański Związek Wielecki, żyjący na zachodnim wybrzeżu Bałtyku. Jednak w XII w. niewątpliwie ziemie Mieszka stałyby się celem ataków ze strony państw sąsiednich, które na fali ruchu krucjatowego, pod hasłem szerzenia chrześcijaństwa, podbijałyby te tereny. Mieszkańcy tych ziem byliby chrześcijanami, nie byłoby prawdopodobnie Polski, ponieważ ziemie polskie stałyby się częściami państw sąsiednich, tak jak częścią Niemiec stały się terytoria należące wówczas do Związku Wieleckiego czy ziemie zajmowane przez Prusów. Przodkowie dzisiejszych Polaków, wprawdzie chrześcijanie, mówiliby zapewne po niemiecku, czesku lub rusku. Ten fakt musi być przypominany w edukacji młodego pokolenia Polaków oraz przywoływany w dyskusjach ze środowiskami kontestującymi prawo istnienia w systemie edukacyjnym państwa idei chrześcijańskich.
In His salutary work God uses people whom we usually call catechists. They are the pupils who follow the Gospel and explain its contents to others. To be able to teach the rules of the new life they themselves have to be subjected to spiritual formation that is a process tending to shape a mature, ancillary and dialogic personality. Postconciliar documents on catechesis especially emphasize the role of lay people in the catechetic process. The present situation of the world, in which the formation of catechists has to take place, is characterized by temporariness, uncertainty of the future, which causes numerous difficulties in its adequate realization. The starting moment for the proper catechetic formation of lay catechists is the family environment, and then it is systematic catechization and the potential contained in religious movements and apostolic groups. A well formed catechist should be characterized by an ancillary attitude and he should represent an attitude that is open to a man’s problems. A catechist's mature personality is expressed by a practical synthesis of his life and service. It is always based on his personal prayer, teacher’s love, participation in the Eucharist, practicing Marian piety and a dynamism taken from following St Paul the Apostle, as the first model of efficient catechists.
PL
W swoim zbawczym dziele Bóg posługuje się ludźmi, których zwyczajowo nazywamy katechetami. Są oni tymi uczniami, którzy podążają ścieżkami Ewangelii i przybliżają jej treści innym. Aby mogli nauczać zasad nowego życia, sami muszą podlegać duchowej formacji, która jest procesem zmierzającym do ukształtowania dojrzałej, służebnej i dialogicznej osobowości. Posoborowe dokumenty katechetyczne akcentują szczególnie rolę osób świeckich w procesie katechetycznym. Obecna sytuacja świata, w której musi dokonać się formacja katechetów, charakteryzuje się tymczasowością, niepewnością jutra, co powoduje liczne trudności w jej adekwatnym przeprowadzeniu. Momentem startu dla właściwej formacji katechetycznej świeckich katechetów jest środowisko rodzinne, następnie systematyczna katechizacja oraz potencjał zawarty w ruchach religijnych i grupach apostolskich. Dobrze uformowany katecheta powinien odznaczać się postawą służebną i reprezentować postawę otwartą na problemy człowieka. Dojrzała osobowość katechety wyraża się w praktycznej syntezie życia oraz posługi. Opiera się zawsze na osobistej modlitwie, miłości nauczycielskiej, uczestnictwie w sakramencie Eucharystii, praktykowaniu pobożności maryjnej oraz dynamizmie czerpanym z przykładu św. Pawła Apostoła jako prawzoru skutecznych katechetów.
In modern educational reality information is necessary that concerns the evaluation procedure of the results of school religious education. The essence of the new type of procedure is now departure from the usual pedagogical supervision as a diagnostic evaluating activity, in favor of an activity aiming at evaluating the effects of educational activity at school. Evaluation has its strategic aims and developed research tools, also within a denominational religion lesson. Important ethical issues are connected with it, that make it a credible activity in the evaluation of the system of religious education and of religion teachers involved in it. The problem of the possibility of the use of the new evaluation procedure in the teaching of history has a key importance. Religion teachers should take to using the research possibilities of evaluation in order to interpret the information concerning religious education at school, with the intention of perfecting it.
PL
W aktualnej rzeczywistości edukacyjnej konieczne są informacje dotyczące procedury oceny efektów szkolnej edukacji religijnej. Nazywana jest ona fachowo ewaluacją. Istotą nowego typu postępowania jest obecnie odejście od zwyczajowego nadzoru pedagogicznego jako działalności diagnostyczno-oceniającej na rzecz działania mającego na celu ocenę efektów aktywności edukacyjnej w szkole. Ewaluacja ma swoje strategiczne cele oraz rozbudowane narzędzia badawcze, także w ramach wyznaniowej lekcji religii. Wiążą się z nią ważne zagadnienia etyczne, które czynią z niej działanie wiarygodne w ocenie systemu kształcenia religijnego oraz nauczycieli religii w nim zaangażowanych. Kluczowe znaczenie posiada zagadnienie możliwości wykorzystania nowej procedury ewaluacyjnej w nauczaniu religii. Nauczyciele religii powinni przekonać się do korzystania z możliwości badawczych ewaluacji w celu interpretowania informacji dotyczących edukacji religijnej w szkole z intencją jej udoskonalania.
The renewal in proclaiming the Gospel can take place through renewed catechetical activities that transgress the conventional religion classroom dynamics. This is why we should be talking about a creative religion teacher, who can face the challenge of the present. The present calls for fresh perspectives on catechesis and for bidding the farewell to the prehistoric approach to religious education. Creativity is not a science but is a feature displayed by all − to a smaller or larger extent. Creativity can be nourished and developed, and the readiness to undertake unconventional action can be trained. A creative mind is not happy recreating the things that one already knows. A creative mind is critical to the status quo and strives to make it better. Preparing teachers to be creative in their catechetical efforts can employ brainstorming, the Lotus Blossom Technique or storyboarding. These techniques allow people to discuss their ideas, develop them, add new ones and to define the relations that obtain between these ideas. To become a creative religion teacher, one needs to avoid mental clichés and face bravely the dangers and challenges of their catechetical work. Creativity is endorsed by the atmosphere of trust, and the reliance on principles of justice, kindness and respect to the opinions held by others, even though their ideas seem unrealistic or futuristic. Creativity should emerge in these areas of catechetical influence where one can diagnose considerable degree of demotivation, routine, disempowerment or where religion is being marginalized or eliminated from the domain of the state's educational responsibility.
Situations of conflict in the educational environment appear for a number of different reasons, and their transmissions in the media cause their escalation, as they present abrasive people as modern heroes. Up till now there have been attempts to explain conflicts by means of the existing concepts that belong to the sphere of dynamics of the group. However, it has to be remembered that a conflict is a clash caused by different attitudes, aims, or ways of acting. Anywhere where people show any aspirations conflicts are unavoidable. Controversies are not aroused by a man who does not do anything, or who has suppressed all his creative activities. From this perspective it can clearly be seen that conflicts may also be creative. Avoiding this type of conflicts systematically may lead to making the group barren, to a standstill and to a groove that has a destructive effect. When one has a difficult choice between repressions and democracy, God himself arouses hope, when he announces: “I will take away the stony heart out of your flesh, and I will give you an heart of flesh” (Ezek 36, 26-28). In this way he foretells the possibility of reaching true harmony in the life of every human community. Solving situations of conflict in a catechetical group may happen through the acceptance of the seven factors that are the conditions for the prevalence of good spirit in the group. In this way the conflicted group may be shown good perspectives of its development.
This year we are celebrating the fortieth anniversary of the publication of the Catechism of the Catholic Church. The document, awaited many years by believers, contained a popularly outlined interpretation of the most important principles of faith, morals, worship and prayer. The purpose of this article is to analyse the significance of this document for the catechetical activities of the Catholic Church in Poland over the past four decades since its publication. The previous Roman Catechism served the Church for more than 400 years. A new document of such stature was to lead to a radical revision of the aims of catechesis, the prominence of its most important contents and the improvement of its methodological instrumentarium. The article will answer the following questions: “Has there really been a religious revival in the stages of adapting the Catechism of the Catholic Church to the realities of the local community of the Polish Church;” “Has it become the basis for a deeper reflection on the current state of catechesis?” It will also be important to answer the question: “Has there been a real popularisation of this document in Polish ecclesial, cultural and educational spaces?”
PL
Analiza poziomu recepcji Katechizmu Kościoła Katolickiego w ostatnim czterdziestoleciu w warunkach polskich wykazała bogactwo zdarzeń związanych z tą tematyką. Poszczególne wskazania prezentowanego dokumentu różniły się między sobą częstotliwością występowania, sposobami cytowania i rangą miejsc ich prezentacji. Przywoływane fragmenty Katechizmu certyfikowały zarówno kwestie zasadnicze, jak również sprawy mniej ważne dla wiary i moralności chrześcijan. Najczęściej dokument był przywoływany w celu obrony kwestii moralnych w nauczaniu Kościoła oraz w promowaniu zagadnienia hierarchizacji prawd wiary katolickiej. Dla nauczania katechetycznego w minionym czterdziestoleciu wartość tego dokumentu miała charakter normatywny. Głębsze powiązanie katechezy z treściami przekazanymi przez Katechizm Kościoła Katolickiego w praktyce oznaczało, że dokumenty katechetyczne, takie jak dyrektoria, podstawy programowe i programy nauczania, liczne serie podręczników do nauczania religii oraz sama katecheza, były przeniknięte treścią i duchem tego dokumentu. W praktyce wyraziło się to w eksponowaniu zasady chrystocentryzmu, „wierności Bogu i człowiekowi”, jak również w strategii poszukiwania nowych sposobów prezentacji orędzia ewangelicznego w czasach rewolucji informatycznej. Przesłanie Katechizmu Kościoła Katolickiego było w minionych czterech dekadach w katechezie polskiej nieustannie głoszone, słuchane, celebrowane, przeżywane i komentowane.
This year we are celebrating the fortieth anniversary of the publication of the Catechism of the Catholic Church. The document, awaited many years by believers, contained a popularly outlined interpretation of the most important principles of faith, morals, worship and prayer. The purpose of this article is to analyse the significance of this document for the catechetical activities of the Catholic Church in Poland over the past four decades since its publication. The previous Roman Catechism served the Church for more than 400 years. A new document of such stature was to lead to a radical revision of the aims of catechesis, the prominence of its most important contents and the improvement of its methodological instrumentarium. The article will answer the following questions: “Has there really been a religious revival in the stages of adapting the Catechism of the Catholic Church to the realities of the local community of the Polish Church;” “Has it become the basis for a deeper reflection on the current state of catechesis?” It will also be important to answer the question: “Has there been a real popularisation of this document in Polish ecclesial, cultural and educational spaces?”
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.