BackgroundExposure to fine and ultrafine particles from transport processes is a main consequence of emissions from engines, especially those with self-ignition. The particles released in these processes are a source of occupational and environmental particles exposure. The aim of this study was to assess the fine and nano-sized particles emission degree during work connected with transport and vehicle servicing.Material and MethodsThe tests were carried out at 3 workplaces of vehicles service and maintenance (a car repair workshop, a truck service hall, and a bus depot) during 1 work day in each of them. Measurements were performed using the following devices: DISCmini meters, GRIMM 1.109 optical counter and the DustTrak monitor. The number, surface area and mass concentration, and the number size distribution were analyzed.ResultsThe mean number concentration (DISCmini) increased during the analyzed processes, ranging from 4×104 p/cm3 to 8×104 p/cm3, and the highest concentration was found in the car repair workshop. The particles mean diameters during the processes ranged 31–47 nm, depending on the process. An increase in the surface area concentration value was observed in correlation with the particles number, and its highest concentration (198 m2/cm3) was found during work in the car repair workshop. The number size distribution analysis (GRIMM 1.109) showed the maximum value of the number concentration for particles sized 60 nm. The mean mass concentrations increased during the tested processes by approx. 40–70%, as compared to the background.ConclusionsAccording to the measurement results, all the workplaces under study constituted a source of an increase in all analyzed parameters characterizing emissions of nano-sized particles. Such working environment conditions can be harmful to the exposed workers; therefore, at such workplaces solutions for minimizing workers’ exposure, such as fume hoods or respiratory protection, should be used. Med Pr. 2021;72(5):489–500
Background The aim of the presented work was the assessment of occupational exposure to nanoparticles and ultrafine particles during selected processes of using construction materials. Material and Methods The tests were carried out at the following workplaces: abrasion and pouring of 2 products – nanomortar and nanocrete. Measurements were carried out using the following devices: DiSCmini measurer, GRIMM 1.109 optical counter and DustTrak monitor. The number, surface area, mass concentration and size distribution were analyzed. Results DiSCmini measurements showed that the mean number concentration of particles during the analyzed processes ranged of 1.4×104–1.0×105 particles/cm3, and the highest one was during nanomortar abrasion. The mean particles diameters during the processes ranged 28.9−47.1 nm depending on the process. An increase in the average value of the particles surface area concentration was observed, the largest value was found during nanomortar abrasion – 255.9 μm2/cm3. The size distributions analysis (GRIMM 1.109) showed that the dimensions of particles released in the processes had a wide range, however the majority of particles were in the range of 60–145 nm. The analysis of the mass concentration (DustTrak) showed that the fraction of particles < 1 μm was minimum 50% of the total analyzed particles during the process. Conclusions During the processes under study, a large increase in all analyzed parameters describing the emission of ultrafine particles was observed. This allows to conclude that the smallest particles emitted during the using of nanostructures containing construction materials may be a potential health risk factor for people exposed to these materials. Med Pr. 2019;70(1):67–88
PL
Wstęp Procesy użytkowania i obróbki materiałów budowlanych zawierających nanomateriały mogą być związane z emisją do środowiska pracy dużej liczby cząstek o wymiarach nanometrowych, które są potencjalnym źródłem narażenia zawodowego na te struktury. Celem pracy była ocena emisji nanocząstek i cząstek ultradrobnych podczas wybranych procesów obróbki materiałów budowlanych. Materiał i metody Badania przeprowadzono na stanowiskach ścierania i przesypywania materiałów budowlanych, stosując 2 produkty – nanozaprawę oraz nanobeton. Pomiary wykonano z zastosowaniem następującej aparatury: mierników DiSCmini, licznika GRIMM 1.109 i monitora DustTrak. Analizowano stężenia liczbowe, powierzchniowe i masowe cząstek oraz ich rozkłady wymiarowe. Wyniki Pomiary przeprowadzone za pomocą DiSCmini wykazały, że średnie stężenie liczbowe cząstek podczas analizowanych procesów mieściło się w zakresie 1,4×104−1,0×105 cząstek/cm3 i było najwyższe podczas ścierania nanozaprawy. Średnie średnice cząstek emitowanych podczas procesów były mniejsze (28,9−47,1 nm w zależności od procesu) niż średnice cząstek tła. Jednocześnie obserwowano wzrost średniej wartości stężenia powierzchniowego cząstek proporcjonalny do liczby cząstek, którego największą wartość – 255,9 μm2/cm3 – stwierdzono podczas ścierania nanozaprawy. Z analizy rozkładów wymiarowych (GRIMM 1.109) wynika, że zakres wymiarów cząstek uwalnianych w omawianych procesach był szeroki, jednak w przypadku ich największej liczby wynosił 60−145 nm. Analiza udziału masowego (DustTrak) poszczególnych frakcji wymiarowych aerozolu wykazała, że udział cząstek < 1 μm wynosił przynajmniej 50% ogółu analizowanych cząstek. Wnioski Podczas badanych procesów obserwowano duży wzrost wszystkich analizowanych parametrów opisujących emisję cząstek ultradrobnych. Pozwala to wnioskować, że cząstki emitowane podczas obróbki materiałów budowlanych zawierających nanostruktury mogą stanowić potencjalny czynnik ryzyka zdrowotnego u osób narażonych na te materiały. Med. Pr. 2019;70(1):67–88
Background The aim of the project was to assess the exposure of workers to ultrafine particles released during handling and packing of carbon black. The assessment included the results of the measurements performed in a carbon black handling plant before, during, and after work shift. Material and Methods The number concentration of particles within the dimension range 10–1000 nm and 10–100 nm was assayed by a condensation particle counter (CPC). The mass concentration of particles was determined by a DustTrak II DRX aerosol concentration monitor. The surface area concentration of the particles potentially deposited in the alveolar (A) and tracheo-bronchial (TB) regions was estimated by an AeroTrak 9000 nanoparticle monitor. Results An average mass concentration of particles during the process was 6-fold higher than that before its start, while a 3-fold increase in the average number concentration of particles within the dimension range 10–1000 nm and 10–100 nm was observed during the process. At the same time a 4-fold increase was found in the surface area concentration of the particles potentially deposited in the A and TB regions. Conclusions During the process of carbon black handling and packing a significantly higher values of each of the analysed parameters, characterizing the exposure to ultrafine particles, were noted. Med Pr 2015;66(3):317–326
PL
Wstęp Celem badania była ocena uwalniania do powietrza stanowisk pracy cząstek ultradrobnych podczas przesypu i pakowania sadzy technicznej. Materiał i metody Ocena obejmowała wyniki pomiarów przeprowadzonych w zakładzie przesypu sadzy technicznej przed rozpoczęciem procesu przesypu, w czasie wykonywania i po zakończeniu procesu. Określono stężenie liczbowe cząstek o wymiarach z zakresu 10–1000 nm i 10–100 nm z wykorzystaniem kondensacyjnego licznika cząstek (condensation particle counter – CPC). Do oceny stężenia masowego cząstek użyto monitora stężenia aerozolu w powietrzu DustTrak II DRX aerosol concentration monitor. Oszacowano także stężenie powierzchniowe cząstek potencjalnie odkładających się w rejonie pęcherzykowym (alveolar – A) i tchawiczo-oskrzelowym (tracheo-bronchial – TB) człowieka, korzystając z monitora nanocząstek AeroTrak 9000. Wyniki Średnie stężenie masowe cząstek podczas procesu było 6-krotnie wyższe w porównaniu z wartością przed jego rozpoczęciem. Zaobserwowano 3-krotny wzrost średniego stężenia liczbowego cząstek 10–1000 nm i cząstek 10–100 nm podczas wykonywania ww. czynności. Stężenie powierzchniowe cząstek potencjalnie zdeponowanych w rejonie pęcherzykowym (A) i w rejonie tchawiczo-oskrzelowym (TB) wzrosło 4-krotnie. Wnioski Podczas przesypywania i pakowania sadzy odnotowano istotnie wyższe wartości każdego z analizowanych parametrów charakteryzujących narażenie na cząstki ultradrobne. Med. Pr. 2015;66(3):317–326
Nanotechnology is currently one of the fastest developing areas of science, focusing on the design, manufacture and use of nanomaterials. The term “nanomaterial” means any product made of nanometer-size (1–100 nm) structures. Due to the small size and unique properties of the applied nanomaterials there is a growing interest in their aplication in various fields of industry and science. In Poland, there are very few companies that carry on nanotechnology activities. Research institutes, universities and research units of the Polish Academy of Sciences predominate in these activities. Med Pr 2015;66(4):575–582
PL
Nanotechnologia to obecnie jedna z najprężniej rozwijających się dziedzin nauki, dotycząca projektowania, wytwarzania i wykorzystania nanomateriałów. Przez pojęcie ‘nanomateriał’ rozumie się produkt zbudowany ze struktur o wymiarach nanometrowych (1–100 nm). Ze względu na niewielkie wymiary oraz unikatowe właściwości zastosowanie nanomateriałów budzi coraz większe zainteresowanie w różnych dziedzinach przemysłu i nauki. W Polsce istnieje niewiele przedsiębiorstw zajmujących się działalnością nanotechnologiczną. Dominują w tym obszarze głównie jednostki naukowe (m.in. instytuty badawcze, uczelnie wyższe czy jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk). Med. Pr. 2015;66(4):575–582
Objectives Diesel exhaust fumes emission is a significant source of ultrafine particles, the size of which is expressed in nanometers. People occupationally exposed to diesel exhaust particles include mainly workers servicing vehicles with engines of this type. This article presents the analysis of measurements of ultrafine particle concentrations occurring in the bus depot premises during the work connected with everyday technical servicing of buses. Material and Methods The measurements were carried out in the everyday servicing (ES) room of the bus depot before, during and after the work connected with bus servicing. Determinations included: particle concentrations in terms of particle number and particle surface area, and mass concentrations of aerosol. Results Mean value of number concentration of 10- to 1000-nm particles increased almost 20-fold, from 7600 particles/cm³ before starting bus servicing procedures to 130 000 particles/cm³ during the bus servicing procedures in the room. During the procedures, the mean surface area concentration of particles potentially deposited in the alveolar (A) region was almost 3 times higher than that of the particles depositing in the tracheo-bronchial (TB) region: 356.46 μm²/cm³ vs. 95.97 μm²/cm³, respectively. The mass concentration of the fraction of particulate matter with aerodynamic diameter 0.02–1 μm (PM₁) increased 5-fold during the analyzed procedures and was 0.042 mg/m³ before, and 0.298 mg/m³ while the procedures continued. Conclusions At the time when bus servicing procedures continued in the ES room, a very high increase in all parameters of the analyzed particles was observed. The diesel exhaust particles exhibit a very high degree of fragmentation and, while their number is very high and their surface area is very large, their mass concentration is relatively low. The above findings confirm that ultrafine particles found in diesel exhaust fumes may be harmful to the health of the exposed people, and to their respiratory tract in particular.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.