NIEPRAWDĄ JEST TO, CO VERRIUS FLACCUS POZOSTAWIŁ NAPISANE W DRUGIEJ KSIĘDZE DZIEŁA, KTÓRE POŚWIĘCIŁ NIEJASNYM FRAGMENTOM MÓW KATONA, NA TEMAT ZATRZYMANEGO NIEWOLNIKA AULUS GELLIUS, NOCE ATTYCKIE 17,6 TEKST – TŁUMACZENIE - KOMENTARZ
O TYM, JAK SUROWO WEDŁUG OBYCZAJÓW PRZODKÓW KARANO ZŁODZIEI; A TAKŻE, CO NAPISAŁ MUCIUS SCAEVOLA O TYM, CO ZOSTAŁO ODDANE NA PRZECHOWANIE LUB W UŻYCZENIE, AULUS GELLIUS, NOCE ATTYCKIE 6,15TEKST – TŁUMACZENIE – KOMENTARZ
O PRZESTRZEGANEJ I STRZEŻONEJ WŚRÓD RZYMIAN ŚWIĘTOŚCI PRZYSIĘGI; ORAZ O DZIESIĘCIU JEŃCACH, KTÓRYCH HANNIBAL WYSŁAŁ DO RZYMU PO OTRZYMANIU OD NICH PRZYRZECZENIA. AULUS GELLIUS, NOCE ATTYCKIE 6,18 TEKST - TŁUMACZENIE - KOMENTARZ
THE OFFICE OF CENSOR IN THE LIGHT OF THE NOCTES ATTICAE BY AULUS GELLIUS Summary The aim of the article is to analyse the passages in Aulus Gellius’ Noctes Atticae on the office of censor. This magistracy seems to have interested Gellius for various reasons: linguistic matters concerning the meaning of archaic words, but also things inspired by the books Gellius had read and where he found some amusing anecdotes which he decided to record. He treated the censors’ office as one of the most important Roman magistracies, and described the censors’ power to conduct auspices, issue edicts, deliver speeches, control morals, conduct the census, make the list of senators and equites, and mete out punishment with the issue of the censorial note. However, he never mentioned the censors’ administrative powers such as the conclusion of public contracts and the supervision of public places. The Attic Nights are not arranged in a systematic order, but they are a priceless source of information on legal institutions such as the office of censor; Gellius has saved for us some direct quotations from otherwise lost works by Roman orators and jurists.
The following article contains a Polish translation of one chapter of A. Gellius’ Noctes Atticae (V 12). It isaccompanied by an introduction and useful comments. In the introduction the present author explains two OldLatin theonyms from the etymological point of view, discussing the semantics of the Latin prefix ve-. Alsoshe reviews the exact location of the Vediovis’ sanctuary in Rome and describes the figure of young Vediovis,mentioned by Ovid and Aulus Gellius.
Noce attyckie Aulusa Gelliusza są niezwykle cennym źródłem wiedzy o antyku, gdyż zawierają wiadomości dotyczące wielu aspektów życia codziennego starożytnego świata grecko-rzymskiego. Dzieło Gelliusza stanowi także wyjątkowy i wszechstronny materiał badawczy ze względu na zawarte w nim anegdotki, ciekawe i niezwykłe historyjki oraz opowieści. Głównym celem prezentowanej publikacji jest omówienie i przedstawienie treści wybranych rozdziałów, w których Gelliusz opisuje historie o zwierzętach. Punktem wyjścia dla badań prowadzonych nad wątkiem zwierząt, które pojawiają się w dziele Gelliusza, jest ich zauważalna niezwykłość. W niniejszym opracowaniu w kontekście mirabilia animalia przeanalizowano rozdział o koniu Aleksandra Wielkiego (5.2), opis konia sejańskiego (3.9) oraz historię o wężu o niespotykanej długości (7.3).
EN
Aulus Gellius’ The Attic Nights are an extremely valuable source of knowledge about antiquity, as it contains information regarding many aspects of everyday life in the ancient Greco-Roman world. Gellius’ work also contains very valuable and comprehensive research material due to the anecdotes, interesting and unusual stories and tales it contains. The main goal of this publication is the discussion and presentation of selected chapters in which Gellius describes stories about animals. The starting point for research into the animals that appear in Gellius’ work is their fantastic nature. This paper, in the context of mirabilia Animalia, contains analyses of the chapter on Alexander the Great’s horse (5.2), the description of the Seian Horse (3.9), and the tale of the snake of unusual length (7. 3).
W niniejszym artykule omówiono treść dwudziestego szóstego rozdziału zawartego w drugiej księdze Nocy attyckich autorstwa Aulusa Gelliusza. Rozdział ten nie doczekał się jeszcze opracowania w języku polskim. Jednakże podjęta w nim kwestia rozważań na temat różnorodności kolorów i ich łacińskich oraz greckich nazw sprawiła, że wątek ten poddano badaniom pod kątem historyczno-filologicznym. Co ważne, Noce attyckie to bogaty materiał z różnych dziedzin, takich jak filozofia, etyka, literatura, gramatyka, etymologia, nawet krytyka tekstu, historia, retoryka i prawo. Tak więc jest to niezwykle cenne źródło wiedzy o antyku.
EN
This publication presents the contents of Chapter 26 of Book II of Attic Nights by Aulus Gellius. This chapter has not been discussed yet in the Polish language. However, because of the issue of the variety of colours and their Latin and Greek names that the chapter explores, this thread has been studied from the historical and philological perspective. It should be remembered that Attic Nights contains a rich amount of material pertaining to various disciplines, such as philosophy, ethics, literature, grammar, etymology and even textual criticism, history, rhetoric and law. Therefore, it constitutes an extremely precious source of knowledge about antiquity.
DE
Die vorliegende Publikation befasst sich mit dem Inhalt des 26. Kapitels im zweiten Buch der Noctes Atticae von Aulus Gellius. Dieses Kapitel erfuhr bisher keine Behandlung in polnischer Sprache. Da jedoch die in ihm enthaltene Fragestellung bezüglich der Verschiedenartigkeit der Farben und der Bezeichnungen von Farben in lateinischer und griechischer Sprache von Bedeutung ist, wurde das Kapitel mit Untersuchungen im Hinblick auf historisch-philosophische Themen belegt. Es ist zu beachten, dass die Noctes Atticae reich an Material aus verschiedenen Wissensbereichen sind, da in dem Werk Themen der Philosophie, der Ethik, der Literatur, der Grammatik, der Etymologie und sogar der Textkritik, der Geschichte, der Rhetorik und der Rechtswissenschaften angesprochen werden. Dieses Werk stellt sich daher als außerordentlich wertvolle Quelle des Wissens über die Antike dar.
This paper collects and analyzes ancient sources that refer to Pythagoras of Samos as the founder of physiognomy. Interest in physiognomy, which deals with the relationship between the body and the spirit, has become more popular over the last few years; however, many aspects of research into the topic are still obscure and worthy of further study. Physiognomy was assumed by ancient authors to be the method by which candidates were selected to enter the Pythagorean community, used by the Greek philosopher and his followers. Information about Pythagoras, who – by simply looking at somebody – could recognize their character appears, in the works of Aulus Gellius, Hippolytus, Porphyry, Iamblichos, Proclos and Olympiodorus. Apart from discussing testimonia about Pythagoras and his physiognomic examinations, the text explores the role of physiognomy during the selection process for the Pythagorean community in order to provide a better understanding of elite traditions within society. The paper also supplies further insight with regards to the methodology behind physiognomical surveys, which were popular during antiquity.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.