Esej analizuje projekt operowy Mariny Abramović pt. 7 Deaths of Maria Callas (7 śmierci Marii Callas). Premiera projektu odbyła się w Monachium we wrześniu 2020 roku. W pierwszej część artykułu rekonstruuję rolę, jaką grecki sopran odegrał w życiu serbskiego wykonawcy, wprowadzając go w stopniowe poczucie samoidentyfikacji. Następnie biorę pod uwagę kolejne etapy trzydziestoletniego rozwoju pierwotnej koncepcji utworu wideo How to Die i opisuję szczegółowo etapową realizację dzieła. W trzeciej części koncentruję się na przedstawieniu śmierci w przedstawieniach Mariny Abramović, a w czwartej porównuję dzieła i życie Callas i Abramović oraz ich status jako status kobiet ikonicznych. W ostatniej sekcji przedstawiam artystyczną drogę Abramović, która prowadziła ją od jej ekstremalnych i kluczowych przedstawień z lat 70. XX w. do ostatnich eksperymentów z innymi mediami i medytacji nad sztuką niematerialną.
EN
This essay analyses the opera project 7 Deaths of Maria Callas by Marina Abramović, premiered in Munich in September, 2020. The first section reconstructs the role that the Greek soprano played in the life of the Serbian performer, bringing the latter to a gradual sense of self-identification. Then, the thirty-years-long development of the original concept of the video piece How to Die into the actual project through its various stages is taken into account, and the stage realisation of the work is described in detail. The third section focuses on the representation of death in Marina Abramović’s performances, while section four compares Callas and Abramović’s works and lives, and their status as iconic women. The last section retraces Abramović’s artistic path which has led her from her extreme and essential performances of the 1970s to her recent experimentations with other media and to her meditation on immaterial art.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.