Davidson argues that metaphorical sentences express no propositional contents other than the explicit literal contents they express. He offers a causal account, on the one hand, as an explanation of the supposed additional content of a metaphor in terms of the effects metaphors have on hearers, and on the other hand, as a reason for the non-propositional nature of the “something more” that a metaphor is alleged to mean. Davidson’s account is meant to restrict the semantic notions of meaning, content, and truth, to literal sentences. I argue that the Davidsonian causal account does not satisfactorily account for metaphor’s figurativeness, speakers’ assertion and hearers’ uptake of metaphor, and our discursive practices of using metaphors in disagreements and argumentation. I offer a non-compositional analysis of a semantic account of metaphor within which one can make sense of the applicability of the notions of meaning and content to metaphor. This analysis shows that metaphorical sentences have meanings other than, and in addition to, their literal meanings and what speakers can use them to mean.
Artykuł dotyczy zagadnienia znanego pod nazwą „problemu prostych umysłów” tak, jak klaruje się ono w zestawieniu czterech doniosłych głosów w debacie na temat możliwości przypisywania zwierzętom życia mentalnego bez przypisywania im zdolności do posługiwania się językiem. Głosy te należą do: Donalda Davidsona, Johna McDowella, Petera Carruthersa oraz Jose L. Bermúdeza. Dwaj pierwsi autorzy bronią przekonaniowo-pragnieniowego modelu myślenia, w którym decydującą rolę pełni zdolność do posługiwania się językiem. Dwaj pozostali akceptację modelu przekonaniowo-pragnieniowego łączą z argumentem przeciwko wiązaniu myśli z językiem. Analizując szczegółowo argumenty obu stanowisk przychylam się do rozwiązania proponowanego w ramach podejścia sformułowanego w oparciu o ustalenia Carruthersa i Bermúdeza.
EN
This article is concerned with what is known as "the problem of simple minds", considered by four participants in the debate on the possibility of attributing the mental life to animals without assigning them the ability to use language: Donald Davidson, John McDowell, Peter Carruthers, and Jose L. Bermudez. The first two defend the belief-desire model of thinking in which the ability to use language plays a decisive role. The other two combine the belief-desire model with an argument against the connection of thought with language. After analyzing in detail the arguments of both positions I favor the solution proposed by Carruthers and Bermudez.
The text considers the link between logic and ontology in the context of the problem of future truth. The main issue examined in this paper is the following one: the classical logic is strongly insensitive to the ontological determinism-indeterminism problem.
PL
Tekst jest poświęcony związkowi między logiką a ontologią w kontekście problemu prawdziwości zdań o przyszłości. Jednym z rozważanych problemów jest „niewrażliwość” logiki klasycznej na ontologiczny problem determinizm-indeterminizm.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.