Eastern Catholic Churches, due to their ritual diversity, make a separate contribution to the overall Christian heritage. Each Eastern rite exudes an independent and authentic collection of liturgical and cultic features typical of a particular traditional current. Having your own attributes of sacramental-ritual practice is inherent in the privilege of the particular Church and directly affects its identity. Although the external and ritual elements in the Eastern Church play an auxiliary role, they are necessary and irreplaceable. Their power of influence usually contributes to a more complete integration of the community of the faithful and its prayer union. It brings about a real fusion of these faithful around the idea of one and native rite, which appears to them as a life-giving spiritual force. The article addresses important aspects of the formation of a ritual identity within the Eastern Catholic Churches. At the same time, he points to pastoral conditions, which sometimes force Eastern Catholics to adapt to the type of ritual experiment.
PL
Katolickie Kościoły wschodnie ze względu na swoje zróżnicowanie obrządkowe wnoszą odrębny wkład w całościowe dziedzictwo chrześcijańskie. Każdy obrządek wschodni emanuje samodzielnym i autentycznym zbiorem cech liturgiczno-kultycznych typowych dla określonego nurtu tradycyjnego. Posiadanie własnych przymiotów praktyki sakramentalno-rytualnej jest nieodłącznie związane z przywilejem działania Kościoła partykularnego i wpływa bezpośrednio na kształtowanie jego tożsamości. Jakkolwiek elementy zewnętrzne i obrzędowe w Kościele wschodnim spełniają rolę pomocniczą, lecz są one niezbędne i niezastąpione. Ich moc odziaływania przyczynia się najczęściej do pełniejszej integracji wspólnoty wiernych i jej zjednoczenia modlitewnego. Powoduje prawdziwe zespolenie tychże wiernych wokół idei jednego i rodzimego obrządku, który jawi się dla nich życiodajna siłą duchową. W artykule podjęto ważne aspekty formułowania się tożsamości obrządkowej w obrębie Katolickich Kościołów wschodnich. Wskazując zarazem na uwarunkowania duszpasterskie, które niekiedy wymuszają na wschodnich katolikach dostosowanie się do rodzaju eksperymentu obrządkowego.
The excavations in Selib have brought to light a few objects used in the liturgical practices performed in the local churches. Among a dozen or so fragmentarily preserved chalices, juglets and patens, there is a terracotta roundel provided with a circular aperture in the upper side. Made of pinkish red clay, it is decorated with a repeated stamped motif of a haloed orant figure shown en face with arms held parallel to the upper body. It is accompanied by figures of animals set in profile. The masterly execution of the animal figures enables the recognition of the images of lionesses. Consequently the orant figure in between two metopes with a lioness each could only be St Thecla. The author suggests that the Selib roundel plausibly served as an altar casket placed on an altar to house a Eucharistic chalice. An alternative use would have been as a stand for a peculiar Nubian paten(?) with a depression in the bottom. Regardless of the real purpose, in the case of the Selib roundel the label of ‘altar casket’ is valid.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.