Herder, the author of one of two basic conceptions of nation, the idea of humanity, the ancestor of German romanticism, outstanding theologian, the philosopher of history and writer was born in 1744 in Morąg. Despite the fact he spent there only the first 18 years of his life and that all his most important writing was written apart from this town, the citizens of Morąg commemorate in different ways their outstanding citizen since the half of XIX century. About half of the XIX century, when Herder's works began to appear in print and his fame grew bigger the citizens of Morąg endowed a monument and commemorative plaque on his family house. In 1964 a Museum of Herder was opened, it is currently situated in the Dohn's palace in Morąg.
The subject of the presented paper is Romans in Maran Atha by Johann Gottfried Herder (1779). J. G. Herder (1744 – 1803) is one of the outstanding figures of our region. The contemporary academic discussion concerning his achievements and significance predominantly consists of studies related to his work as a philosopher, cultural anthropologist, linguist and theologian, but his biblical exegesis is less known. One of Herder‘s important exgetic works is "Maran Atha. Das Buch von der Zukunft der Herrn, des Neuen Testaments Siegel", Riga 1779. The author interprets numerous texts of the Apocalypse as referring to the Jewish war (66 – 73). During the conflict the Romans and their commanders played an important role. Herder represents the Romans as executors of God’s punishment against Israel and Jerusalem. Responsibility for disaster lies with the representatives of Jewish insurgents. Apart from allusions to the Romans and the Jews text of the "Apocalypse" refers to eschatology and christology. On this way Herder links the cultural context and theology of the biblical book.
PL
Prezentowany artykuł nosi tytuł Rzymianie w Maran Atha Johanna Gottfrieda Herdera (1779). J. G. Herder (1744 – 1803) należy do wybitnych postaci naszego regionu. We współczesnej dyskusji naukowej na temat jego dorobku i znaczenia przeważają studia związane z jego twórczością jako filozofa, antropologa kultury, lingwisty czy teologa, jednak jego egzegeza biblijna jest mało znana. Do ważnych dzieł egzegetycznych Herdera należy zaliczyć komentarz do Apokalipsy św. Jana Maran Atha. Das Buch von der Zukunft der Herrn, des Neuen Testaments Siegel, Ryga 1779. Jedną z ważnych cech komentarza stanowi interpretacja szeregu tekstów Ap jako zapowiedzi wydarzeń wojny żydowskiej (66 – 73). W czasie tego konfliktu kluczową rolę odegrały wojska rzymskie i ich dowódcy. Herder przedstawia Rzymian jako wykonawców wyroków Bożych wobec ówczesnego Izraela i Jerozolimy. Odpowiedzialność za klęskę ponoszą bowiem przedstawiciele elit powstańczych. Mimo oczywistych aluzji do działań Rzymian wobec Żydów, tekst Ap posiada także znaczenie eschatologiczne i chrystologiczne. W ten sposób Herder wiąże kontekst kulturowy powstania Ap z jej przesłaniem teologicznym.
Artykuł Messages to the Seven Churches in Johannes Offenbarung by Johann Gottfried Herder nawiązuje do publikacji w języku polskim Siedem bram. Komentarz do Apokalipsy 2 – 3 według „Johannes Offenbarung” Johanna Gottfrieda Herdera, w: Veritatem revelare. Księga Pamiątkowa dedykowana ks. S. Ewertowskiemu w 40-lecie święceń kapłańskich i 65-lecie urodzin, red. M. Karczewski, S. Mikołajczak, J. Ruciński, Wydział Teologii UWM, Olsztyn 2017, s. 107 – 118. Jednak w artykule angielskojęzycznym poszerzono znacznie ilość cytatów z oryginalnego źródła, uzupełniono bibliografię naukową, dopracowano wnioski teologiczne, poszerzono zasadniczą treść publikacji. Artykuł stanowi przyczynek do dalszych badań nad hermeneutyką biblijną Johanna Gottfrieda Herdera. W dyskusji naukowej na ten temat nie brakuje bowiem uproszczeń i opinii nie do końca uprawnionych. Artykuł zawiera wstęp, dwie części główne oraz zakończenie. Części główne są dedykowane odpowiednio: (1) krótkiej charakterystyce rozwoju naukowego oraz kariery kościelnej J.G. Herdera; omówieniu jego twórczości teologicznej; charakterystyce twórczości J.G. Herdera jako biblisty oraz (2) analizie Listów do Kościołów zawartych w jego komentarzu do Apokalipsy. Źródło podstawowe stanowi tekst Maran atha. Das Buch von der Zukunft des Herrn. Des Neuen Testaments Siegel. 1779 wydany pierwotnie w Rydze oraz w edycji J. G. Müllera w Stuttgarcie i Tybindze w serii Johann Gottfried von Herder’s Sämtliche Werke. Zur Religion und Theologie. Zwölfter Theil w roku 1829, s. 8 – 291 wraz z dodatkowymi tekstami dotyczącymi Apokalipsy św. Jana z lat 1773 – 1778. Komentarz biblijny do Ap 2 – 3, wraz z jego niezwykłym stylem naukowym i kaznodziejskim zarazem stanowi cenne źródło informacji o sposobach interpretacji tekstu biblijnego stosowanych przez J. G. Herdera. Jednocześnie pozwala zapoznać się bliżej oryginalną teologią Herdera, która wypływając ze Słowa Boga zdaje się bazować na trzech filarach: chrystologii, pneumatologii oraz eklezjologii. Przesłanie teologiczne J. G. Herdera zawarte w omawianej części komentarza do Apokalipsy św. Jana posiada w wielu punktach walor ponad konfesyjny i ponadczasowy.
EN
The Article Messages to the Seven Churches in “Johannes Offenbarung” by Johann Gottfried Herder refers to the publication in Polish Siedem bram. Komentarz do Apokalipsy 2–3 według “Johannes Offenbarung” Johanna Gottfrieda Herdera, in: Veritatem revelare. Księga Pamiątkowa dedykowana ks. dr. hab. S. Ewertowskiemu, prof. UWM. W 40-lecie święceń kapłańskich i 65-lecie urodzin, ed. M. Karczewski, S. Mikołajczak, J. Ruciński, Faculty of Theology University of Warmia and Mazury, Olsztyn 2017, p. 107–118. However in the English-language article significantly expanded the number of quotes from the original source, the scientific bibliography has been supplemented, the theological conclusion were refined, the content of the publication has been extended. The article is a contribution too further research on the biblical hermeneutic of Johann Gottfried Herder. Scientific discussion on this subject is not free from simplifications and opinions not entirely legitimate. The article contains an introduction, two main parts and conclusion. The main parts contain: 1) a short description of the scientific and ecclesiastical career of J.G. Herder; discussion of his theological works; characteristics of J.G. Herder as a biblist and 2) analysis of the Messages to the Seven Churches contained in his commentary on the Revelation. The basic source is Maran atha. Das Buch von der Zukunft des Herrn. Des Neuen Testaments Siegel. 1779 issued originally in Riga and in the edition of J.G. Müller in Stuttgart and Tübingen in the Johann Gottfried von Herder’s Sämtliche Werke. Zur Religion und Theologie. Zwölfter Theilseries, 1829, pp. 8–291 along with additional texts on the Revelation of St. John from 1773–1778. A biblical commentary to Rev. 2–3, along with its unusual scientific style and preaching, is a valuable source of knowledge about Herder’s biblical interpretation. This allows you to get acquainted with Herder’s original theology, which, flowing from the Word of God, is based on three pillars: Christology, pneumatology and ecclesiology. Theological message of J.G. Herder contained in the discussed part of the commentary on the Revelation has, over many points, the value above the confessional and timeless.
The work focuses mainly on topics related to the renewed interest in ancient art, especially the art of ancient Greeks and attempts to formulate one’s own aesthetic theories in the second half of the eighteenth century on the example of the dissertations of Johann Gottfried Herder and Johann Joachim Winckelmann. The aim of the article is to indicate the parallel values contained in the works of these authors such as: the issue of presenting the hierarchy of arts, attempts to define the category of beauty, the presence of elements of nature in works of art or a look at the figure of Homer.
PL
Praca skupia się głównej mierze na tematach związanych z ponownym wzrostem zainteresowania sztuką starożytną, a zwłaszcza sztuką starożytnych Greków i próbach sformułowania własnych teorii estetycznych w drugiej połowie wieku osiemnastego na przykładzie rozpraw Johanna Gottfrieda Herdera oraz Johanna Joachima Winckelmanna. Celem artykułu jest wskazanie wartości paralelnych zawartych w twórczości wspomnianych postaci, takich jak: kwestia ujęcia hierarchii sztuk, próby ujęcia kategorii piękna, obecność elementów natury w dziełach sztuki czy spojrzenie na postać Homera.
Der Artikel beschreibt das Konzept der nonverbalen Sprache der "inneren Wörter", die ein wichtiges Element von Herders Theorie des Sprachursprungs ausmacht und leider von Forschern meistens übersehen wird. Der wichtigste Punkt der vorgestellten Interpretation wird die Unterscheidung zwischen zwei Aspekten der kognitiven Funktion des Geistes sein, die in der Sinnlichkeit verkörpert sind und die Herder anstelle des klassischen Konzepts des Verstandes einführt: die Besonnenheit (identifizierende Aufmerksamkeit), die ikonische Zeichen in der Grundlage der Seele (fundus animae) kodiert und die Besinnung (reflektierende Aufmerksamkeit), die die von Besonnenheit geprägten Zeichen in innere Worte verwandelt. Die Besonnenheit kompensiert das angeborene menschliche Instinktdefizit, während die Besinnung eine Funktion der Selbstreflexion in die Sinnlichkeit einführt und einen inneren Dialog der Seele mit sich selbst konstituiert, auf dessen Grundlage die ersten Denkprozesse und die phonetische Sprache entstehen.
EN
The author examines the concept of non-verbal speech of “inner words” which lies at the core of Herder's theory of language genesis. The topic is generally ignored by scholars dealing with the subject. The major point in the author’s interpretation is that of distinguishing two aspects of the cognitive function of the mind embodied in sensuality introduced by Herder in place of the classic concept of the intellect. This is the distinction between Besonnenheit (identifying attention) which encodes iconic signs at the ground of the soul (fundus animae), and Besinnung (reflective attention) which transforms the signs fixed by Besonnenheit into inner words. Identifying attention compensates for the inborn human deficit of instincts, while reflective attention introduces the element of self-reflection into sensuality and generates an internal dialogue of the soul with itself, based on which the first thought processes and phonetic language arise.
PL
Artykuł poświęcony jest omówieniu koncepcji niewerbalnej mowy „wewnętrznych słów”, która stanowi istotny element Herderowskiej teorii genezy języka, pomijany zazwyczaj przez badaczy tematu. Najważniejszym elementem zaprezentowanej interpretacji będzie rozróżnienie dwóch aspektów poznawczej funkcji umysłu ucieleśnionego w zmysłowości, którą Herder wprowadza w miejsce klasycznego pojęcia intelektu: Besonnenheit (identyfikującą uwagę), która koduje znaki ikoniczne w podstawie duszy (fundus animae) oraz Besinnung (refleksyjną uwagę), która przekształca znaki utrwalone przez Besonnenheit w wewnętrzne słowa. Identyfikująca uwaga kompensuje wrodzony człowiekowi deficyt instynktów, natomiast refleksyjna uwaga wprowadza do zmysłowości element autorefleksji i tworzy wewnętrzny dialog duszy samej z sobą, na podłożu którego powstają pierwsze procesy myślowe i język fonetyczny.
The handwritten Latvian folk songs in Johann Gottfried Herder’s manuscripts collection at the Prussian Cultural Heritage Manuscript Department of the Berlin State Library (also known as “Livonian collection”, as titled by Leonid Arbusow) are a testimony of the folk songs collection campaign at Herder’s request in 1777 and 1778. The authors who responded to Herder’s request and collected, commented, and translated Latvian folk songs have been identified in some cases, but there are also manuscripts of unidentified authorship; the identity of their authors has been widely discussed in previous studies. In the present study, handwritings in documents held at the National Library of Latvia, the Academic Library of the University of Latvia, the National Archive of Latvia, and the Historical Archive of Latvia have been compared and all collectors of Latvian folk songs in Herder’s personal archives have been identified. It has been found that the unidentified handwritings belong to Heinrich Baumann, Gustav Bergmann, Jakob Benjamin Fischer, and August Wilhelm Hupel. It has been discovered that manuscripts No. 50 and No. 53.1 of Herder’s personal archives were written by Gustav Bergmann; manuscript No. 51 was written by Jakob Benjamin Fischer (it includes texts from the 50th manuscript by Baumann and the 52nd manuscript by Bergmann as well as some original texts which were missing in both Baumann’s and Bergmann’s manuscripts); manuscript No. 52 was written by Gustav Bergmann, and manuscript No. 53.2 was written by August Wilhelm Hupel. Herder selected parts of manuscripts No. 50, 51, and 52 to publish them in a separate section titled “Fragments of Latvian Songs” (Fragmente lettischer Lieder) in his collection “Folk Songs” (1778/1779). Encompassing six texts, “Fragments of Latvian Songs” is the first set of Latvian folk songs in Herder’s volume. There is also a second collection, titled “The Song of the Spring” (Frühlingslied) in which five texts are included. The original handwritten texts of “The Song of the Spring” have not been found in Herder’s personal archives in the Berlin State Library; therefore it must be assumed that Herder received yet another handwritten collection of folk songs which has been lost. For this reason, the number of songs in the lost collection remains unknown as well. Considering that “Fragments of Latvian Songs” were selected from eighty submitted texts (which included different variations of the same song), we can assume that “The Song of the Spring” has been similarly selected from a wider amount of texts according to rigid principles known only to Herder himself. Thanks to the cooperation of Livonian authors, Herder had a broad collection of Latvian folk songs in his possession.
The concept of civilisation is a controversial one because it is unavoidably normative in its implications. Its historical associations with the effort of Western imperialism to impose substantive conditions of life have made it difficult for contemporary liberalism to find a definition of “civilization” that can be reconciled with progressive discourse that seeks to avoid exclusions of various kinds. But because we lack a way of identifying what is peculiar to the relationship of civilisation that avoids the problem of domination, it has tended to be conflated with other ideas. Taking Samuel Huntington’s idea of a “Clash of Civilisations” as a starting point, this article argues that we suffer from a widespread confusion of civilisation with “culture,” and that we also confuse it with other ideas including modernity and technological development. Drawing on Thomas Hobbes, the essay proposes an alternative definition of civilisation as the existence of limits on how we may treat others.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.