The liturgical task of all pastoral activity has not yet been fully accounted for in the recent turn toward the New Evangelization discernable in the magisterium. This article offers the fundamentals of an argument for a liturgically-centered approach to the pastoral task of the New Evangelization. In the first part of the essay, author argues that the implicit telos of the New Evangelization in John Paul II, Benedict XVI, and now Pope Francis necessitates the formation of a liturgical and sacramental personhood made difficult by late modern society. In the second, author provides three dimensions of cultural renewal necessary for developing the liturgical-pastoral task of the New Evangelization. These dimensions include a critique of the technocratic paradigm, a fostering of memory in a secular age, and the reclamation of aesthetics as an authentic form of knowing.
PL
Artykuł przedstawia podstawy tezy przemawiającej za podejściem do pastoralnych zadań nowej ewangelizacji opartej na liturgii. W pierwszej części ukazano, że niezaprzeczalny telos nowej ewangelizacji w nauczaniu Jan Pawła II, Benedykta XVI i obecnie papieża Franciszka wymaga formacji liturgicznej i sakramentalnej osobowości trudnej do osiągnięcia przez ponowoczesne społeczeństwo. Następnie przestawiono trzy wymiary odnowy kulturowej konieczne do rozwoju liturgiczno-pastoralnego zadania nowej ewangelizacji. Te wymiary uwzględniają krytykę technokratycznego paradygmatu, podsycanie pamięci w sekularnej epoce i odzyskanie estetyki jako autentycznej formy wiedzy.
In 1999 George Weigel made a prediction in his now famous biography of St John Paul II – A Witness to Hope - which was eerily prophetic. Commenting on John Paul’s Theology of the Body – which is the Pope’s prolific Christian anthropology on sexuality and morality - George Weigel stated that, “These catechetical addresses constitute a kind of theological time bomb set to go off, with dramatic consequences perhaps in the twenty-first century.” (Weigel, 2005, p. 343) The focus of this paper will be on a particular group of Catholic speakers in America (Christopher West, Jason & Crystalina Evert, Brian Butler etc) who have taken this teaching very seriously and are helping it “ignite” and spread like wildfire causing a “sexual counter-revolution” that’s changing lives around the world.” (West, 2016, n.p) In this paper my aim is to analyse this phenomenon so that those involved in the New Evangelisation in other parts of the world can perhaps learn how to implement The Theology of The Body, and so too benefit from JP II’s prolific teachings.
PL
W 1999 r. George Weigel przepowiedział w słynnej biografii św. Jana Pawła II - Świadek nadziei - który był niesamowicie proroczy. Komentując teologię ciała Jana Pawła - która jest najbardziej płodnym chrześcijańskim nauczaniem antropologicznym papieża o seksualności i moralności oraz „biblijnym badaniu tego, co to znaczy być mężczyzną i kobietą”, wygłoszonym przez 130 słuchaczy w środę przez papieża - George Weigel stwierdził, że: „Te katechetyczne adresy stanowią rodzaj teologicznej bomby zegarowej, która wybuchnie, z dramatycznymi konsekwencjami być może w XXI wieku”. (Weigel, 2005, p. 343) Moj artykuł ogniskuje się na konkretnej grupie mówców katolickich w Ameryce (Christopher West, Jason i Crystalina Evert, Brian Butler itp.), którzy potraktowali to nauczanie bardzo poważnie i którzy pomagają nauczaniu „rozpalić się” i rozprzestrzeniać jak pożar. Tworzy się nauczanie, które jest nazywane przez lidera tego ruchu Christophera Westa „kontrrewolucją seksualną”, która zmienia życie na całym świecie”. (West, 2016, np.) Moim celem jest przeanalizowanie tego zjawiska, aby osoby zaangażowane w Nową Ewangelizację w innych częściach świata mogły nauczyć się, jak wdrażać Teologię Ciała, a także mogły odnieść korzyści ze zmieniających życie pomysłów JP II.
Salezjańskie Wspólnoty Ewangelizacyjne są przykładem polskiego ruchu w ramach szeroko pojętej Nowej Ewangelizacji. Łączą w sobie współczesne wyzwania, przed którymi staje Kościół, oraz tradycję pedagogiki salezjańskiej z jej charakterystycznymi elementami. Krótkie przedstawienie SWE pokazuje ich specyficzną metodę i aktualność dla dzisiejszego Kościoła w Polsce.
EN
Salesian Evangelization Communities (SWE) are an example of a Polish movement within the idea of the New Evangelization. They combine the contemporary challenges of the Church with the tradition of Salesian pedagogy with its specific elements. A short characteristic of SWE shows its specific method and its validity for the contemporary Church in Poland.
The author shows both how to accept the reply proposed by the new evangelization which challenges the present and how to carry it out as part of various catechetical activities of the Church in Poland. First, through the analysis of fundamental papal documents, he determines the character of the new evangelization. Then, he presents a reply of the new evangelization to contemporary problems with reference to Lineamenta prepared for the Synod of Bishops in 2012. He also explains how the catechesis can merge with the new evangelization, and analyses the tasks of catechesis, as described in the General Directory for Catechesis and adapted to Polish conditions.
Artykuł koncentruje się na wezwaniach Jana Pawła II dotyczących czeskiego ekumenizmu. Omawia je w trzech punktach: po pierwsze, poprzez prezentację charakterystyki ekumenizmu przez Karola Wojtyłę, następnie naświetla eklezjalny i społeczny kontekst, w którym były odbierane wezwania Jana Pawła II o jedność chrześcijan w Czechach w latach dziewięćdziesiątych, wreszcie, przedstawia trzy najważniejsze tematy ekumeniczne w nauczaniu papieża. Zastosowana metoda pozwala nam dostrzec, jak ogólne zasady Jana Pawła II dotyczące wysiłków ekumenicznych były manifestowane w jego pastoralnej trosce o Kościół lokalny i jedność chrześcijan w Czechach i na Morawach.
EN
The present text focuses on the appeals of John Paul II regarding Czech Ecumenism. It does so in three steps: first, it offers general characteristics of Wojtyła’s understanding of ecumenism; then it outlines the social and ecclesiastic context in which the Pope’s calls for Christian unity in the Czech Republic were received during the 1990s; and, finally, it presents three topics of the Pope’s most important ecumenical appeals. The chosen method allows us to see how the universally-applicable principles of John Paul II’s ecumenical efforts were manifested in his specific pastoral concerns about the local Church and Christian unity in Bohemia and Moravia.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.