For diasporic communities like Polonia, globally dispersed across space and time, the World Wide Web and electronically mediated forms of communication are ways of manifesting their presence and identity in the global context providing at the same time an anchor with the homeland. Tis article tracks the cyber-presence of Polonia on the World Wide Web and documents inreach sites focused on local communities and outreach sites geared at establishing links with the homeland and historical contexts. It also explores issues connectedwith marginalized Polonia communities (i.e. the digital underclass) which lack economic resources to fully participate in contemporary cyberculture.
There is no doubt that Catholic Church activity abroad (outside of Poland) is very important element in building national-cultural awareness in life of Poles. Often times one can see in Catholic Church just the institutional structures. Of course, these structures have a huge meaning and important place in life of Church. But beside that dimension Church is most of all spiritual. That spiritual dimension points on the fact that in life of the Church on emigration participate more people than in life of organization. There should be a question raised: what is going to happen to Poles abroad? Are they going to give up to assimilation process in European Union, or maybe not: because of easy contact with Poland they will deepen their awareness and develop even more their cultural activity? Everything depends on the level of development of the national awareness. John Paul the Second often mentioned about this very important heritage of Church’s presence in polish emigration.
The leading edge of the mass migration from Poland to the USA which began in the 1870s was comprised mostly of ethnic Poles from the German-occupied partition, but these were superseded in the following decade by arrivals from the Austrian partition, who were in turn eclipsed in the latter 1890s by immigrants from the Russian-controlled regions. To the immigrants there were specific differences in regional culture, dialect, and traditions by which they clearly separated themselves into three or more groups. Thus, one of the major challenges facing immigrants was how to create a new Polish American identity from such a diverse collection of subgroups. In particular, the paper focuses on the forms of cultural and identity transmission from generation to generation. It suggests that by emphasizing Old World customs and celebrations, i.e. by remembering Poland, but not Polonia, the immigrants have failed to create a distinctly Polonian identity independent of Poland.
Maria Flora Zielińska, z domu Nałęcz-Odrzywolska, wyjechała z Krakowa w 1957 roku. Wraz z mężem Jankiem osiedli najpierw w Montrealu, później w Ottawie. Maria, kobieta o wielkim temperamencie i sercu, przez ponad pół wieku niestrudzenie pracowała na rzecz ukochanej Polski, Polonii i Kanady. W kraju ukończyła studia rolnicze na UJ, a w Kanadzie bibliotekoznawstwo na McGill University. Czynnie działała w niemal wszystkich ottawskich organizacjach polonijnych, reprezentowała je także na forum ogólnokanadyjskim. Zawodowo związana była z kanadyjskimi bibliotekami: uniwersytecką w Montrealu i Narodową w Ottawie, współtworzyła biblioteki przy instytucjach polonijnych. Zorganizowała i przez ponad 20 lat prowadziła Multilingual Biblioservice, biblioteczney serwis służący kanadyjskim grupom etnicznym. Była to jedna z ważniejszych instytucji powołanych przez rząd P.E. Trudeau w ramach polityki pluralizmu kulturowego. Wielką miłością Marysi pozostał Kraków, gdzie często przyjeżdżała do ostatnich swoich lat, by przejść się po Starym Mieście, iść do Kościoła Mariackiego i do kawiarni Noworola, odwiedzić przyjaciół, po prostu pobyć. Ottawskie mieszkanie Zielińskich zawsze było otwarte dla przybyszów, nie tylko z Polski. Zmarła jesienią 2016 roku w wieku 95 lat.
EN
Maria Flora Zielińska, née Nałęcz-Odrzywolska, left Krakow in 1957. With her husband Janek, she settled first in Montreal, later in Ottawa. Maria, a woman of great temperament and heart, worked tirelessly for her beloved Poland, Polish diaspora and Canada for over half a century. When still in Poland, she completed her studies at the Jagiellonian University, and then in Canada – library studies at McGill University. She was active in almost all Ottawa’s Polish diaspora organizations, representing them in the Canadian fora. Professionally, she worked for the university library in Montreal and the National Library Canada in Ottawa, but she also helped establish libraries at Polish diaspora institutions. She created and for over 20 years served as head of the Multilingual Biblioservice, a library service for Canadian ethnic groups within the National Library Canada. It was one of the most important institutions supported by the P.E. Trudeau government as part Canada’s cultural pluralism policy. Krakow remained her great love until the end of her life. She often returned to the city to stroll in the Old Town, to go to St. Mary’s Church and to the Noworol Café, to visit friends, just to stay in town for a while. In the Zielińskis’ Ottawa apartment newcomers were always welcome, not only those from Poland. She died in the fall of 2016 at the age of 95.
Bowling played a key role in community life among Polish Americans in Milwaukee during the first half of the 20th century. This working-class pastime was uniquely suited to industrial Milwaukee, which long held the reputation as “America’s bowling capital,” and the Polonia of the city accounted for a dominant share of its bowling public, focused for the most part in alleys within taverns on the Polish “South Side.” The locally-based Polish American Bowling Association attempted to unite Polish American bowling nationwide under its leadership. The bowling culture of Polish Milwaukee came to an end by mid-century, linked with larger social phenomena such as suburbanization and ethnic succession in what had been traditional ethnic urban neighborhoods.
Artykuł jest próbą ukazania roli, jaką odegrały żeńskie zgromadzenia zakonne w kształtowaniu się oraz funkcjonowaniu polonijnego skupiska w XIX-wiecznym Chicago. Od roku 1874, a więc od chwili rozpoczęcia pracy w parafi i św. Stanisława Kostki przez reprezentantki zakonu School Sisters of Notre Dame, przedstawicielki kolejnych zgromadzeń (m.in. felicjanki, nazaretanki, franciszkanki błogosławionej Kunegundy) angażowały się w życie coraz to większej liczby polskich parafi i etnicznych powstających w Wietrznym Mieście. Ich aktywność była widoczna na gruncie religijnym, charytatywno-społecznym, a przede wszystkim oświatowym. Siostry prowadziły instytucje pomocowe służące polskim imigrantom – sierotom, osobom schorowanym i w podeszłym wieku. Zajmowały się edukacją najmłodszych, skupiając się zarówno na przekazaniu podstaw wiedzy, jak i na wychowaniu w duchu katolickim oraz w przywiązaniu do tradycji przodków.
EN
This article is an attempt to demonstrate the role that sisterhoods played in the formation and functionality of Polish clusters in Nineteenth Century Chicago. The year of 1874 was the moment that the School Sisters of Notre Dame started their work at St. Stanislaus Kostka parish. In later years, sisters from other sisterhoods (such as: the Felician Sisters, the Sisters of the Holy Family of Nazareth, and the Franciscan Sisters of Blessed Kunegunda) engaged in the ethnic lives of numerous Polish parishes emerging in “Windy City”. Their activity was noticeable in their religious, charitable-social, and especially their educational dealings. The nuns were leaders in work with the homeless, sick, and elderly Polish immigrants. They occupied their time by educating the youngest, focusing on basic knowledge as well as nurturing the Catholic spirit and attachment to ancestral traditions.
Amerykanie o polskich korzeniach stanowią jedną z najliczniejszych grup narodowościowych zarówno w samym mieście, jak i w Wielkiej Metropolii Chicagowskiej (zaraz po Meksykanach). Stawiając pytanie, ilu Amerykanów polskiego pochodzenia mieszka w Chicago lub na przedmieściach, na ogół nie znajduje się takich samych odpowiedzi. Dysproporcje biorą się stąd, że nie ma konkretnego kryterium, kogo można bądź należy zaliczyć do polskiej grupy narodowościowej, jak również stąd, że nie wszyscy biorą udział w ogólnym spisie ludności. Celem artykułu jest ukazanie rozmieszczenia przestrzennego Polonii zamieszkującej Wielką Metropolię Chicagowską w latach 1980, 1990, 2000 i 2010, oraz analiza zjawiska rozprzestrzeniania się Polonii poza granice miasta Chicago, do innych hrabstw. Analizie poddana została również koncentracja Polaków zamieszkujących poszczególne dzielnice miasta Chicago w roku 1980 i 2010 oraz omówienie zjawiska migrowania przez Polonię ze starych dzielnic śródmiejskich do bogatszych, dalej oddalonych od centrum.
EN
Americans with Polish roots constitute one of the largest ethnic groups, both in the city itself as well as in the Larger Chicago Metropolitan Area (just aft er Mexicans). When trying to answer the question of how many Americans of Polish origin live in Chicago or surrounding areas, the same answers are generally never found twice. Th e reason for such disproportions is that there is no particular criterion who can or should be included in the Polish ethnic group and not all people take part in the general population census as well. Th e objective of the article is to present the spatial distribution of the Polonia in the Larger Chicago Metropolitan Area in the following years: 1980, 1990, 2000 and 2010 as well as to analyse the phenomenon of the spreading of the Polonia beyond the boundaries of the city to other counties. Th e concentration of Poles living in specifi c districts of the city of Chicago in the years 1980 and 2010 as well as the discussion of the phenomenon of migration of the Polonia from Inner-city districts to richer ones located further from the centre are also the subject of analysis.
Celem artykułu jest przedstawienie obrazu Polonii harbińskiej, jaki wyłania się z polonijnej prasy. Za daty krańcowe wybrano rok 1931 – początek aneksji Mandżurii przez Armię Kwańtuńską oraz rok 1937 – początek II wojny chińsko-japońskiej. Głównymi źródłami są trzy najważniejsze gazety polonijne: wydawane przez Stowarzyszenie „Gospoda Polska” – „Listy Harbińskie” i „Daleki Wschód” oraz redagowany przez polskich, katolickich duchownych: „Tygodnik Polski”. Źródłem uzupełniającym jest wydawany w Warszawie: „Kwartalnik Wschód”, ściśle powiązany z dwoma pierwszymi tytułami. Prasa polonijna, pisząc o działalności tutejszej społeczności polskiej, najbardziej skupiała się na takich aspektach jak: działalność oświatowo-kulturalna, w przypadku „Listów Harbińskich”, „Dalekiego Wschodu” i „Kwartalnika Wschód” oraz religijno-kulturowa, w przypadku „Tygodnika Polskiego”. Wszystkie numery wiele miejsca poświęcały działalności charytatywnej tutejszej Polonii. Z lektury źródła możemy także wywnioskować, że członków Polonii harbińskiej cechował zarówno patriotyzm, jak i pobożność, a także otwartość na inne kultury. W prasie brakuje jednak bezpośrednich wzmianek o represjach, które mogłyby spotkać członków Polonii harbińskiej, ze strony władz okupacyjnych miasta.
EN
The aim of the article is to present a picture of the Polish Diaspora in Harbian which emerges from the Polish press. For the end dates, the year 1931 was chosen – the beginning of annexation of Manchuria by the Kwantung Army, and the end date was the year 1937 – The beginning of the Second Sino-Japanese War. The main sources are the three most important Polish newspapers: published by the association “Gospoda Polska” [Polish Inn] – “Listy Harbińskie” [Letters from Harbin] “Daleki Wschód” [Far East] and edited by Polish, Catholic clerics: “Tygodnik Polski” [Polish Weekly]. The supplementary source is issued in Warsaw: “Kwartalnik Wschód” [Quarterly East], which is closely linked to the first two titles. In writing about the activities of the local Polish community in Harbin, the Polish press mostly focused on such aspects as: educational and cultural activities, in the case of the “Listy harbińskie”, “Daleki Wschód” and “Kwartalnik Wschód” and religious-cultural issues, in the case of “Tygodnik Polski”. All numbers devoted a considerable amount of space to the charitable activities of the local Polonia. From reading the sources, we can also deduce that both patriotism and piety were important for the members of Harbińska Polonia, as well as openness to other cultures. However, the press lacks direct mention of the repressions which could have touched the members of the Polish community in Harbin by the occupying authorities of the city.
Wydarzenia węgierskie 1956 roku (zwane też rewolucją węgierską 1956 roku) oraz związana z nimi emigracja przyciągnęły uwagę rządów i obywateli wielu państw. Jednym z takich krajów była Kanada. Dzięki ułatwieniom ze strony władz prawie 38 tysięcy uchodźców węgierskich podjęło decyzję o osiedleniu się w tym kraju. Zarówno bojownicy o wolność, uciekinierzy i imigranci mogli liczyć na pomoc społeczeństwa kanadyjskiego. Organizowano demonstracje solidarności i zbiórki, zapewniano pomoc nowoprzybyłym imigrantom. Losem Węgrów poruszone były również diaspory pochodzące z krajów pozostających w strefie wpływów Związku Radzieckiego, w tym grupa polska. Celem artykułu jest pokazanie, w jaki sposób na łamach „Związkowca”, ówcześnie najpopularniejszego polskojęzycznego pisma wydawanego w Kanadzie, odnoszono się do węgierskich wydarzeń 1956 roku i ich konsekwencji oraz o jakich przykładach polskiej i polonijnej pomocy dla Węgrów pisali autorzy artykułów. Publikowane teksty miały wydźwięk antykomunistyczny i antysowiecki. Autorzy ukazywali również solidarność grupy polskiej z Węgrami przejawiającą się między innymi poprzez zbieranie i przekazywanie pieniędzy na rzecz Węgrów oraz organizowanie manifestacji solidarności z narodem węgierskim w dużych kanadyjskich miastach.
EN
The Hungarian events of 1956 (also known as the Hungarian Revolution of 1956), and subsequent emigration caught the attention of governments and inhabitants of many countries. One of these countries was Canada. Thanks to the facilitation of procedures, which was introduced by Canadian authorities, about 38,000 Hungarian refugees decided to settle there. Freedom fighters, immigrants, and refugees could count on help coming from the Canadian society. Canadians demonstrated their solidarity with the Hungarians raised money, and provided help to newly arrived immigrants. Diasporas originating from countries under Soviet influence, like the Polish diaspora, were also moved by the Hungarian situation. The aim of this paper is to analyze how the Hungarian events and their consequences were presented in “Związkowiec”, at that time the most popular Polish-Canadian newspaper. In addition, this article presents several examples of Polish-Canadian help described by the authors of “Związkowiec”. Articles published in this newspaper had anti-communist and anti-Soviet undertone. Their authors also showed several examples of Polish-Canadian solidarity with Hungarians, which included, among others, fund-raising, and organizing demonstrations of solidarity in important Canadian cities.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.