Rev. of: Gabriele Wesch-Klein, Die Provinzen des Imperium Romanum. Geschichte, Herrschaft, Verwaltung [Provinces of the Roman Empire. History, Rule, Administration]
DE
Gabriele Wesch-Klein, Die Provinzen des Imperium Romanum. Geschichte, Herrschaft, Verwaltung, wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2016, ss. 162
The following article provides an introduction to the issues of legal and political organization of the Roman provinces in the area of conquered territory in the time of the Roman Empire (I-III A.D). It outlines the administrative division of the empire, the relationship between them and Rome. An efficiency and well-organized management of the huge land using structured magistrate, allowed the Romans to create a world Empire which prevailed over a thousand square kilometers. The most important tasks of princeps was to ensure external and internal security of the Empire by structured and efficiency administration, as well as a guarantee of the proper/ correct jurisdiction. Not without significance was the tax collection which enriched the imperial treasury and testified to the power of the ruler. The Roman state was based on provinces, colonies and municipalities, where the last one were the primary form of local autonomy. The organization of official structure was largely modeled on the system of the Republican Rome, while respecting local traditions at the same time. Although their dependence, the residents still had full decision-making in their own affairs.
PL
Niniejszy artykuł stanowi wprowadzenie do zagadnień prawno-ustrojowych organizacji prowincji rzymskich na terenach podbitych w okresie największego rozkwitu Cesarstwa Rzymskiego (I–III w n.e.). Nakreśla on podział administracyjny imperium, relacje między nimi a Rzymem. Sprawne i zorganizowane zarządzanie ogromnym terenem przy pomocy ustrukturyzowanego aparatu urzędniczego, pozwoliło Rzymianom przez kilka stuleci zapanować nad powierzchnią tysięcy kilometrów kwadratowych i stworzyć imperium światowe. Do najważniejszych zadań princepsa należało zapewnienie zewnętrznego i wewnętrznego bezpieczeństwa cesarstwa, ustrukturyzowanie i rozwój sprawnej administracji zarządczej państwa, jak również gwarancja funkcjonowania właściwego/poprawnego sądownictwa. Nie bez znaczenia pozostawał mechanizm pobierania podatków, które wzbogacały cesarski skarbiec i świadczyły o potędze władcy. Imperium funkcjonowało w oparciu o strukturę prowincji, kolonii i municypiów, gdzie te ostatnie stanowiły podstawową formę lokalnej autonomii. Organizacja aparatu urzędniczego była w dużej mierze wzorowana na ustroju republikańskiego Rzymu, z poszanowaniem tradycji miejscowych. Mimo swego uzależnienia, ludność miejscowa nadal posiadała pełną decyzyjność we własnych sprawach.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.