During 2017 numerous events related to the centenary of the Russian Revolution took place. December 2018 also marks the 100th anniversary of the birth of one of the most relevant figures in the understanding of totalitarianism: Aleksandr Solzhenitsyn. Between these two centenaries, this article provides a contribution to the understanding of the way in which the narrative, based on a biographical and autobiographical background, of Solzhenitsyn’s works allows the phenomenon of Terror to be faced.
In order to provide the necessary background for the discussion on Marx’s and Dostoevsky’s conception of socialism we delineate a brief history of the French Revolution. Then, we analyze the social conditions of the proletariat and how socialism is defined for both thinkers as a mainly economic doctrine. Later, socialism’s theological question is discussed. We point out how Marx and Dostoevsky defend the thesis that religion is socialism’s first target. To that end, we refer to the Marxist concepts of “alienation” and “emancipation” and Dostoevsky’s predicted union of Catholicism with socialist ideals as it is exemplified in The Great Inquisitor. Finally, Marx’s and Dostoevsky’s conception of man is explained, showing how the materialistic interpretation of the human being realized by Marx is radically rejected by Dostoevsky. Likewise, it is exposed the scientific and violent nature of socialism. As a conclusion, we summarize the main similarities and differences between Marx and Dostoevsky and we treat the question about their prophetic character in relation to the socialist movement in Russia, and particularly to the Russian Revolution of 1917.
Turar Ryskulov: the Career of a Kazakh Revolutionary Leader during the Construction of the New Soviet State, 1917-1926This article is about the biography of a young Kazakh born in the last decade of the 19th century, Turar Ryskulov (1894-1938), who was an essential actor of the revolutionary period in Russian Turkestan. The approach of this brief biography will follow the line of a definition of the national and the nation. The postulate is that the identity is tackled through a political understanding and that it is chosen among multiple pre-existing or invented designations. National identity is a moving construction, favoring one of the possible designations depending on the needs of a group in the struggle for power. Ryskulov began his political activity with the idea of a common Kirghiz interest, then went through the Muslim and Turkic designations. Finally, he had to submit to a soviet Kazakh one. Against the Russian colonial heritage, Ryskulov’s political project was to offer a real place for his Turkestani compatriot in the new soviet regime. He thought it through a unified Turkestan beyond Kazakh, Uzbek, Turkmen or Tajik designations.Turar Ryskulov: kariera kazachskiego przywódcy rewolucyjnego w epoce tworzenia nowego państwa radzieckiego, 1917-1926Artykuł dotyczy biografii młodego Kazacha urodzonego w ostatniej dekadzie XIX wieku, Turara Ryskulova (1894-1938); Ryskulov był kluczowym aktorem okresu rewolucyjnego w radzieckim Turkiestanie. Jego krótka biografia będzie się koncentrować wokół definicji narodu oraz tożsamości narodowej. W myśl przesłanki wyjściowej tożsamość kształtuje się zgodnie z interpretacją polityczną i jest wynikiem wyboru spośród wielu uprzednich lub wymyślonych kategorii. Tożsamość narodowa to konstrukcja płynna, skłaniająca się do jednej pośród możliwych kategorii w zależności od potrzeb grupy walczącej o władzę. Ryskulov w początkach kariery politycznej głosił ideę wspólnych interesów Kirgizów, następnie przychylał się do identyfikacji muzułmańskiej i turkmeńskiej. W końcu musiał się podporządkować radzieckiej tożsamości kazachskiej. W opozycji do spadku po rosyjskim kolonializmie projekt polityczny Ryskulova dążył do znalezienia rzeczywistej roli dla jego turkiestańskich rodaków w nowym, radzieckim reżimie. Dostrzegał ją w zjednoczonym Turkiestanie, ponad określeniami takimi jak Kazach, Uzbek, Turkmen czy Tadżyk.
Niniejszy artykuł naświetla metodologiczną propozycję systematycznego opisu pojęcia ‚rewolucja‘ i stara się rozszyfrować jego dymensję znaczeniową. W tym celu skorzystano z lingwistycznej teorii ram semantycznych (por. KONERDING 1993, ZIEM 2008). Zakłada się, że pewne aspekty znaczeniowe rewolucji, powstają jako wynik dyskursywnych praktyk, a zatem mogą one być opisywane jedynie dyskursywnie. Do zilustrowania owej problematyki posłużyła analiza niemieckiego dyskursu z okazji setnej rocznicy ‚rewolucji rosyjskiej‘.
EN
The article presents a methodological proposal for a systematic description of the concept of “revolution” and its semantic dimensions. The analysis is based on the linguistic theory of semantic frames (KONERDING 1993, ZIEM 2008). The adopted assumption is that certain semantic aspects of “revolution” emerge as a result of discourse practices, and consequently can only be described discursively. This is illustrated by an analysis of German discourse surrounding the 100th anniversary of the ʻRussian Revolution’.
DE
Der vorliegende Artikel veranschaulicht den methodischen Vorschlag, das Konzept ‚Revolution‘ systematisch zu beschreiben und dessen Bedeutungsdimensionen zu entschlüsseln. Dafür wird die linguistische Frame-Theorie (vgl. KONERDING 1993, ZIEM 2008) verwendet. Es wird davon ausgegangen, dass bestimmte Bedeutungsaspekte der Revolution als Ergebnis diskursiver Praktiken entstehen und daher nur diskursiv beschrieben werden können. Zur Veranschaulichung dient die Analyse des deutschen Diskurses zum 100. Jahrestag der ‚Russischen Revolution‘.
Przedmiotem artykułu jest działalność Rady Polskiej Zjednoczenia Międzypartyjnego, organizacji politycznej skupiającej polskie ugrupowania narodowe i konserwatywne w Rosji doby rewolucyjnej w świetle niedawno udostępnionych badaczom materiałów z archiwum Józefa Kożuchowskiego. Zbiór akt zatytułowany „Rada Polska Zjednoczenia Międzypartyjnego. Materiały Józefa Kożuchowskiego”, znajdujący się w zasobie Archiwum Głównego Akt Dawnych, zawiera dotychczas nieznane, istotne źródła do dziejów Rady.
EN
The article presents the activities of the Polish Council of the Inter-Party Union, an organisation gathering Polish national and conservative groups in Russia of the era of revolution in the light of archival materials from Józef Kożuchowski’s Records recently made available to researchers. The collection of files entitled “Polish Council of the Inter-Party Union. Józef Kożuchowski’s Materials” from the Central Archives of Historical Records contains important and unknown so far source material for the history of the Council.
The paper supports the following thesis: the October Revolution influenced the constituency of the Polish independent state in 1918 as well as the structure of class struggles in Poland. The history of this impact is absolutely ignored or even denied in contemporary Polish anti-communist ruling historical discourse. The centenary of the Russian Revolution triggered debates presenting this event as “a demonic source of the 20th century totalitarianism”, without mentioning the enthusiasm the Revolution provoked in Polish people (who were both actively participating in it and inspired by it). The nationalist historical policy, which idealizes Poles at any cost, attempts to erase Polish engagement in “Red October” or belittle it as an insignificant episode. For this reason, by analyzing the dominant narrative about the Bolshevik Revolution in Poland via the example of Mateusz Staroń’s book Traitors: Poles the allies of Lenin, I will show how anti-communist discourse reshapes the past to serve its own ideological purposes and present an alternative narrative about the Russian Revolution in a Polish context, against these dominant anti-communist clichés, concerning 3 issues:1. Polish participation in the October Revolution,2. The Revolution’s influence on Poland’s independence,3. The Polish workers’ council movement as a direct response to the Russian Revolution.In the context of the above, the aim of this paper is not limited to providing an alternative to the ruling discourse, being just another exercise in political and historical imagination, or attempting to bring to light repressed aspects of Polish history. Rather, it is to show the logic and structure of the anti-communist narrative as such.
PL
Podstawowa teza niniejszego artykułu jest następująca: rewolucja październikowa miała istotny wpływ zarówno na odzyskanie przez Polskę niepodległości, jak i na kształt polskich walk klasowych. Jednak historia tego wpływu jest całkowicie wypierana albo nawet jawnie negowana we współczesnym hegemonicznym prawicowym dyskursie historycznym w Polsce. Setna rocznica rewolucji wywołała publicystyczną dyskusję, w ramach której wydarzenia te były przedstawiane jako „demoniczne źródło dwudziestowiecznego totalitaryzmu”, zapoznając tym samym entuzjazm, jaki rewolucja wywołała wśród Polaków (zarówno jej uczestników, jak i pełnych nadziei obserwatorów). Nacjonalistyczna historiografia, idealizująca Polaków za wszelką cenę, stara się usilnie wymazać polskie zaangażowanie w „Czerwony Październik” albo zredukować je do rangi nieistotnego epizodu. W związku z tym tekst stanowi analizę dominującej narracji na temat rewolucji bolszewickiej w Polsce na przykładzie popularnonaukowej publikacji Mateusza Staronia Zdrajcy: Polacy u boku Lenina. Stawką tej analizy jest z jednej strony zbadanie strategii i sposobów antykomunistycznego „przepisywania” historii, podporządkowanej doraźnym celom ideologicznym, z drugiej zaś przedstawienie alternatywnej – wobec obowiązujących antykomunistycznych klisz – narracji dotyczącej rewolucji październikowej w polskim kontekście, opierającej się na trzech zagadnieniach:1. Polskiego uczestnictwa w październikowych wydarzeniach;2. Wpływu rewolucji na odzyskanie niepodległości przez Polskę;3. Polskich rad robotniczych jako bezpośredniej odpowiedzi na rewolucję rosyjską.Cel niniejszego artykułu nie ogranicza się – w związku z powyższym – do przedstawienia alternatywy dla dominującego dyskursu, wykonania kolejnego ćwiczenia w zakresie politycznej i historycznej wyobraźni czy wyciągnięcia na światło dzienne wypartych aspektów polskiej historii. Idzie tu raczej o ukazanie logiki i struktury samej antykomunistycznej narracji.
This article purports to give an outline of the major evolutions in Hašek’s literary output around the year 1918, a year that saw not only the end of the world war, but also, for the writer himself, the start of the Russian civil war. The Russian Revolution meant for Hašek, as he wrote in 1918, the transition from a “war between States” – or “war between Empires” – to a “war of the proletariat against capitalism”. The lack of safe information about Hašek’s biography during this short, yet crucial, period of his life does not still prevent us from retracing the repercussions of the great events of 1918 on the east front – the fall of the Austrian-Hungarian Empire, the founding myth of the Czechoslovakian Legion and the beginnings of the Soviet Union – in the literary works of an author who has been taxed for being a renegade to each of the three aforementioned causes. The particular issue of Švejk’s maturation during the war may help us to put the year 1918 into a perspective with the end (though, only to some extent) of the conflicts and the beginning (however protracted) of the post-war period. Whereas the novel was about the Good Soldier’s bursting into the conflict, this article observes Hašek himself, walking out of the world war.
Władze Związku Sowieckiego celebrowały rozmaite rocznice w celach propagandowych. Kolejne obchody rewolucji październikowej służyły reżimowi Józefa Stalina do prezentowania treści istotnych dla jego polityki wewnętrznej i zagranicznej. Artykuł przedstawia propagandę sowiecką z okazji rocznic rewolucji w latach 1933–1939.The Soviet Union authorities celebrated various anniversaries for propaganda purposes. Successive celebrations of the “October Revolution” served Joseph Stalin’s regime to present the content important for its internal and foreign policy. The article deals with Soviet propaganda on the occasion of the revolution successive anniversaries in 1933–1939.
This paper presents the dissertation of writer Jiří Weil, defended in 1928, in which Weil considers the work of N. V. Gogol in its connection to the English novel of the 18th century. The contribution presents Weil’s work in its historical context and in the context of the author’s interwar output and activity. It also draws attention to Weil’s inspiration — the concepts and beliefs of Russian formalism —, exploring its conditions and consequences, and on Weil’s connection with (Russian) avantgarde and Russian revolutionary literature and culture, demonstrating how Weil’s uncommon familiarity with this environment, together with his fascination for the Russian Revolution, in both the social and artistic sphere, significantly influenced the resulting form of his work.
The article is an analysis of the Ukrainian history textbooks (currently used at school and the latest ones coming into use from the year 2018/2019). What was searched in them was the content related to the end of World War I, with a particular consideration given to turning points of the war (Russian Revolution and W. Wilson’s message) which led to its end and their consequences (creation of new states on the map of Europe).
PL
W artykule dokonano analizy ukraińskich podręczników do historii (dotychczas obowiązujących w szkole, jak i najnowszych wchodzących do użytku od roku szkolnego 2018/2019). Poszukiwano w nich treści związanych z zakończeniem pierwszej wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem punktów zwrotnych wojny (rewolucji w Rosji oraz orędzia W. Wilsona), które doprowadziły do jej zakończenia oraz ich następstw (powstanie nowych państw na mapie Europy).
The authors of the article discuss the debate in the international labour movement regarding the significance of the Russian Revolution in first years following the Bolsheviks’ rise to power. The primary point of reference is the argumentation in defense of the Bolshevik policy put forward by Leon Trotsky in his Terrorism and Communism (1920). The work was the Bolshevik intellectuals’ most elaborate attempt at countering the claims of Karl Kautsky. The latter aimed to prove that the practice and theory of Bolshevism stood in clear opposition to key Marxist principles.
PL
W artykule autorzy przedstawiają debatę w międzynarodowym ruchu robotniczym dotyczącą wykładni znaczenia rewolucji rosyjskiej w pierwszych latach po przejęciu władzy przez bolszewików. Głównym punktem odniesienia jest tu argumentacja, którą w obronie polityki bolszewickiej przedstawił Lew Trocki w pracy Terroryzm i komunizm (1920). Była ona najbardziej rozbudowaną próbą odparcia przez intelektualistów bolszewickich argumentów Karla Kautskiego. Ten ostatni starał się wykazać, że teoria i praktyka bolszewików oznaczała zerwanie z kluczowymi zasadami i koncepcjami marksizmu.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.