Artykuł przedstawia sylwetki trzech (zmarłych w 2021 roku) werbistów, którzy wsławili się w dziedzinie szeroko pojmowanej misjologii. Są to: ks. Lawrence Nemer SVD – historyk Kościoła i ekumenista, wykładowca w Catholic Theological Union w Chicago oraz Yarra Theological Union w Melbourne, rektor Londyńskiego Instytutu Misyjnego; ks. Andreas Bsteh SVD – promotor dialogu międzyreligijnego w Austrii, wykładowca w Philosophisch-Theologische Hochschule St. Gabriel w Mödling pod Wiedniem, organizator konferencji z wyznawcami religii niechrześcijańskich i redaktor kilkunastu monografii związanych z dialogiem; ks. Franz-Josef Eilers SVD – specjalista w zakresie komunikacji, założyciel i redaktor czasopisma Communicatio Socialis, wykładowca w Seminarium Duchownym Księży Werbistów w Tagaytay koło Manili i innych instytucjach akademickich Filipin, sekretarz ds. komunikacji w FABC, autor kilku podręczników. Zaprezentowani werbiści rozpoczęli działalność naukową po Soborze Watykańskim II, włączając się w odnowę misyjnej działalności Kościoła.
EN
This article presents the profiles of SVD missionaries who died in 2021 and became famous in the field of missiology in its broadest sense. They are: Fr Lawrence Nemer SVD – Church historian and ecumenist, lecturer at the Catholic Theological Union in Chicago and at the Yarra Theological Union in Melbourne, rector of the London Missionary Institute, Fr. Andreas Bsteh SVD – a tireless propagator of interreligious dialogue in Austria, long-time lecturer at the Philosophisch-Theologische Hochschule St. Gabriel in Mödling near Vienna, organizer of numerous conferences with non-Christian believers and editor of several monographies on dialogue, and Fr. Franz-Josef Eilers SVD – a specialist in communication, founder and editor of the journal “Communicatio Socialis”, lecturer at the SVD Theological Seminary in Tagaytay near Manila and at several other academic institutions in the Philippines, secretary for communication at the FABC, and author of numerous textbooks. These figures began their scholarly activities immediately after the Second Vatican Council and were actively involved in the work of renewing the missionary activities of the Church.
In 1924, in Mödling near Vienna, Augustyn Zmarzły was ordained a priest as a member of Society of the Divine Word. That same year, he went as a missionary to China where he worked for 25 years. During this time, he wrote many articles that were published in many magazines mainly in Poland, in Germany, and the United States. These articles focused on a wide range of issues, from Chinese history, customs, and culture, to ethnographic research. In the pages of the magazine “Nasz Misjonarz”, issued by Polish Divine World Missionaries in the interwar period, he published more than 120 letters. In Rev. Zmarzły’s texts he touched on current political events from the Far East.
DE
Brak
PL
W 1924 r. Augustyn Zmarzły otrzymał święcenia kapłańskie w Mödling koło Wiednia jako członek Zgromadzenia Słowa Bożego. Tego roku wyjechał jako misjonarz do Chin, w których pracował przez 25 lat. W czasie swojego pobytu w Państwie Środka napisał wiele artykułów, które publikowano na łamach czasopism wychodzących m.in. w Polsce, a także w Niemczech i Stanach Zjednoczonych. Dotyczyły one szerokiejproblematyki, począwszy od historii Chin, tamtejszych zwyczajów i kultury, po badania etnograficzne. Jedynie na łamach czasopisma „Nasz Misjonarz”, wydawanego przez polskich werbistów w okresie międzywojennym, opublikował ponad 120 listów. W swoich tekstach poruszał bieżące wydarzenia polityczne z Dalekiego Wschodu.
The transformation of a missionary institute into a religious congregation called the Society of the Divine Word (abbr. SVD) had a profound justification in the pedagogical conclusion of its founder. The rules of religious life became the basis both for the sanctification of its members and for more effective service in the field of missionary work. For the foundation of religious life, according to Arnold Janssen, was to consist in a love capable of sacrifice and in the personal effort of each member to follow Jesus Christ in a concrete form. Conformity to Christ ensured coherence between what missionaries proclaimed and what they lived. Religious vows of poverty, chastity, and obedience were to be instrumental to this purpose because they followed the manner and logic of the life of Jesus. Therefore, their interpretation was based on a theology of sacrifice. The vocation to the religious-missionary life is, on the one hand, a gift of God, on the other, a free response of man to the gift of God’s love and grace. Religious formation has gradually become the basis of missionary and the means of self-sacrifice to God, of the transformation of the person seeking conformity to God, but also of the effectiveness of missionary work. Life in conformity with the ideals of religious life offers a missionary ideal supported and animated by a solid and genuine asceticism on the path of perfection and integral maturity at the human, spiritual and professional levels.
IT
La trasformazione di un istituto missionario in una congregazione religiosa chiamata Società del Verbo Divino (abbr. SVD) trova la sua giustificazione nelle convinzioni pedagogiche del suo fondatore. Le regole della vita religiosa divennero la base sia per la santificazione dei suoi membri sia per un servizio più efficace nel campo del lavoro missionario. Il fondamento della vita religiosa, secondo Arnold Janssen, doveva consistere in un amore capace di sacrificio e nello sforzo personale di ogni membro di seguire Gesù Cristo in forma concreta. La conformità a Cristo assicurava la coerenza tra ciò che i missionari proclamavano e ciò che vivevano. I voti religiosi di povertà, castità e obbedienza dovevano essere strumentali a questo scopo, perché seguivano le modalità e la logica della vita di Gesù. Pertanto, la loro interpretazione si basava su una teologia del sacrificio. La vocazione alla vita religiosa-missionaria è, da un lato, un dono di Dio, dall’altro, una libera risposta dell’uomo al dono dell’amore e della grazia di Dio. La formazione religiosa è diventata gradualmente la base della missionarietà e il mezzo del sacrificio di sé a Dio, della trasformazione della persona che cerca la conformità a Dio, ma anche dell’efficacia del lavoro missionario. La vita conforme agli ideali della vita religiosa offre un ideale missionario sostenuto e animato da una solida e genuina ascesi sulla via della perfezione e della maturità integrale a livello umano, spirituale e professionale.
What should we do if we are unclear about our own potential, individual and community significance, mission or future? Referring to Pope Francis and Martin Luther King Jr. the author is suggesting that one viable option is to apply the dream-eutopia creation process. Unlike utopias in the ordinary and negative meaning, eutopia hints at a deliberate, critical goal that can be achieved with a high probability using a balance of faith and reason. Three stages are crucial in its development. The first is an analytical description of the current situation; the second is a critical assessment; and the third is the establishment of objectives, methods, and principles for accomplishing it. Following this lead, this paper presents four examples of dreams-eutopias based on missionary, religious, and ecclesial experiences.
PL
Co powinniśmy zrobić, jeśli nie jesteśmy pewni swojego potencjału, sensu osobistego i zbiorowego życia, misji i przyszłości? Autor, powołując się na papieża Franciszka i Martina Lutra Kinga Jr., przyjmuje, że jedną z możliwych dróg jest tworzenie marzeń-eutopii. W przeciwieństwie do utopii, w codziennym i negatywnym znaczeniu, eutopia wskazuje na przemyślany, krytyczny, osiągalny z dużym prawdopodobieństwem cel poprzez połączenie wiary i rozumu. W ich powstawaniu ważne są trzy etapy. Pierwszy polega na analitycznym opisie obecnej kondycji; drugi na krytycznej jej ocenie; trzeci na określeniu celów, sposobów i zasad ich realizacji. Idąc tym tropem, w artykule przedstawiono zarys czterech przykładowych marzeń-eutopii w oparciu o doświadczania w pracy misyjnej, życiu zakonnym i eklezjalnym.
Artykuł przybliża postać ks. Stefana Łysika SVD (1908-1978) etnologa i lingwisty. Otrzymawszy solidną formację zakonno-misyjną (1926--1936) w Zgromadzeniu Słowa Bożego (Rybnik, Górna Grupa, Sankt Gabriel), ks. Łysik odegrał w okresie PRL istotną rolę w odbudowie Polskiej Prowincji SVD. Jako administrator dóbr kościelnych, duszpasterz, wykładowca oraz prekursor badań etnologiczno-lingwistycznych Opolskiego i Dolnego Śląska oraz Ziemi Lubuskiej naznaczył swym entuzjazmem diecezjalne i zakonne struktury Kościoła w Polsce. Szczególną uwagę poświęcił badaniom dawnego hutnictwa żelaza oraz gwary śląskiej i zwyczajów ludowych w rodzinnej miejscowości Boruszowiec-Hanusek (pow. Tarnowskie Góry). Należał do Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego, współpracował z Polskim Atlasem Etnograficznym oraz Małym Atlasem Gwar Polskich. Zwieńczeniem działalności naukowej ks. Stefana Łysika SVD były przyznane mu w 1974 roku przez Ministerstwo Kultury i Sztuki oraz Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach wysokie odznaczenia państwowe.
EN
The article introduces Fr. Stefan Łysik SVD (1908-1978), an ethnologist and linguist. Having received a solid religious and missionary formation (1926-1936) in the Society of the Divine Word (Rybnik, Górna Grupa, Sankt Gabriel), Łysik played an important role in the rebuilding of the Polish SVD Province during the “People’s Republic of Poland” period. As an administrator of church property, a priest, lecturer and a pioneer of ethnological and linguistic research in Opole Silesia, Lower Silesia and the Lubuskie Region, he marked the diocesan and monastic structures of the Church in Poland with his enthusiasm. He devoted particular attention to the research of the old iron metallurgy, Silesian dialect and folk customs in his home town of Boruszowiec-Hanusek (Tarnowskie Góry district). He belonged to the Polish Ethnological Society, collaborated with the Polish Ethnographic Atlas and the Small Atlas of Polish Dialects. The culmination of the scientific activity of Fr. Stefan Łysik SVD were high state decorations awarded to him in 1974 by the Ministry of Culture and Art and the Presidium of the Voivodeship National Council in Katowice.
The spirituality of St. Arnold Janssen and his first congregation of the Society of the Divine Word (abbr. SVD) can be defined as perfectly Trinitarian-missionary. Arnold identified the essence of the missionary nature of the Church, precisely in the dual mission of the Divine Word and the Holy Spirit. Trinitarian spirituality is therefore the source of Christocentric and Pneumatological spirituality. In fact, they are mutually related. In case of Arnold Janssen, devotions to the Sacred Heart and the Holy Eucharist spring directly from his Christocentric devotion based on the Divine Word. This article aims to present the multidimensional beauty of Arnold Janssen’s Christocentric spirituality in his life passed on to the SVDs. It is presented in three chapters in which three fundamental parts of this spirituality are presented: the Divine Word, the Sacred Heart of Jesus and the Eucharist; with a certain connection to the early and present Constitutions with some challenges for today’s spirituality of the SVD.
IT
La spiritualità di sant’Arnold Janssen e della sua prima congregazione, la Società del Verbo Divino (abbr. SVD) si può definire perfettamente trinitaria-missionaria. Arnoldo ha individuato l’essenza della missionarietà della Chiesa, proprio nella duplice missione del Verbo Divino e dello Spirito Santo. La spiritualità trinitaria è quindi la fonte della sua spiritualità cristocentrica e pneumatologica che sono reciprocamente correlate. Nel caso di Arnold Janssen, le devozioni al Sacro Cuore e alla Santa Eucaristia scaturiscono direttamente dalla sua devozione cristocentrica basata sulla Parola divina. Questo articolo si propone di presentare la bellezza multidimensionale della spiritualità cristocentrica di Arnold Janssen nella sua vita e trasmessa alla SVD. Sarà trattato in tre capitoli, nei quali verranno presentate tre parti fondamentali di questa spiritualità: il Verbo Divino, il Sacro Cuore di Gesù e l’Eucaristia. In oltre saranno rappresentate le connessioni con le Costituzioni antiche e attuali e alcune sfide per la spiritualità odierna della SVD.
PL
Duchowość św. Arnolda Janssena i założonego przez siebie Zgromadzenia Słowa Bożego (w skrócie SVD) można określić jako doskonale trynitarno-misyjną. Założyciel znakomicie utożsamił istotę misyjnej natury Kościoła właśnie w podwójnej misji Słowa Bożego i Ducha Świętego. Duchowość trynitarna jest zatem źródłem duchowości chrystocentrycznej i pneumatologicznej. W rzeczywistości są one ze sobą powiązane. W przypadku Arnolda Janssena nabożeństwa do Najświętszego Serca i Najświętszej Eucharystii mają swoje źródło bezpośrednio w jego chrystocentrycznym nabożeństwie opartym na Słowie Bożym. Celem artykuł jest przedstawienie wielowymiarowego piękna chrystocentrycznej duchowości Arnolda Janssena w jego życiu przekazanej Zgromadzeniu. Zagadnienie omówione zostało w trzech rozdziałach, w których przedstawione zostały trzy podstawowe części tej duchowości: Słowo Boże, Najświętsze Serce Jezusa i Eucharystia z nawiązaniem do wczesnych i obecnych Konstytucji Zgromadzenia, a także pewnymi wyzwaniami dla dzisiejszej duchowości Werbistów.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.