As many as 7465 Soviet soldiers died during fighting against the German troops in July 1944 in the Vilnius region (today’s Lithuania). After World War II, the Soviet authorities turned the soldiers’ burial sites into cemeteries and war memorials. Located in towns and cities, these places of remembrance served to perpetuate the Soviet perspective on World War II and the Soviet ideology. Nonetheless, the burial sites have been regarded as foreign elements in the region, both culturally and ideologically. After 1990, the Lithuanian government adopted new national and international regulations concerning the burial places of soldiers killed during World War II. In 1992, the local authorities in Nemenčinė (Polish: Niemenczyn) organized an official ceremony during which the remains of the Soviet soldiers were transferred from the town centre to a municipal cemetery. A red star on the monument was then replaced by an orthodox cross. Such changes may help to relieve the towns and cities from the bitter legacy of the former Soviet ideology. After 2000, using the Lithuanian international obligations, the Russian side began reconstructing and contemporizing the places of remembrance by placing the symbol of the orthodox cross next to the symbol of the red star. This may, in time, change the attitude of the local communities towards such places. However, Lithuanian authorities are inclined to believe that the cemeteries of the Soviet soldiers may become a “Trojan horse” and have an adverse effect on Lithuania.
Litwa znalazła się pod okupacją Związku Radzieckiego w 1940 roku. Litewskiemu społeczeństwu narzucono sowiecką ideologię i proletariacki internacjonalizm w celu denacjonalizacji. Sowieckie władze poświęcały dużo uwagi rodzinie, w szczególności matkom, które wychowywały dzieci. Władze centralne zdawały sobie doskonale sprawę z tego, że matki odgrywały najważniejszą rolę w wychowaniu młodego pokolenia i dlatego wszelkimi sposobami usiłowały zaangażować je w pracę społeczną, przemysłową i polityczną. Sowiecka konstytucja gwarantowała równouprawnienie mężczyzn i kobiet a rodzina była uznawana za najważniejszą komórkę społeczną. Badania wykazały, że rodziny stawiały bierny opór sowieckiej okupacji. Najbardziej aktywną formą był opór duchowy i władzom sowieckim bardzo trudno było to stłumić. Chodzenie do teatru i kościoła było najbardziej widocznym czy oczywistym wyrazem oporu duchowego. Ważną formą duchowego oporu rodzin było też obchodzenie świąt narodowych.
EN
The Soviet Union occupied Lithuania in 1940. The Soviet ideology, proletarian internationalism were thrust to the Lithuanian society, and it was denationalized. The Soviet authorities paid much attention to the family, especially to a mother who educated children. The government acknowledged that her role in the education of the young generation was the most important, and therefore by all means it tried to attract women to the social, industrial and political work. The Soviet Constitution guaranteed the equality of men and women, and the family was regarded as the most important cell of the society. The research revealed that families resisted the Soviet occupation passively. The spiritual resistance was the most active, and it was very difficult for the Soviet authorities to suppress it. Going to theatre and church was the most evidently expressed form of spiritual resistance. An important form of the spiritual resistance of the family was the celebration of national festivals.
RU
Литва попала под оккупацию Советского Союза в 1940 году. С целью денационализации литовской общественности удалось навязать советскую идеологию и пролетарский интернационализм. Советская власть уделяла большое внимание семье, в особенности матерям, воспитывающим детей. Центральные власти понимали, что матери играли самую главную роль в воспитании молодого поколения, и поәтому всеми способами старались их вовлечь в общественную, производственную и политическую работу. Советская Конституция гарантировала мужчинам и женщинам равные права, а семья считалась самым важным общественным звеном. Исследования показали, что семьи оказывали довольно пассивное против советской оккупации. Самым активным сопротивлением являлось сопротивление духовное, которое для советской власти было очень трудно подавить. Посещение театра и церкви было наиболее реальным и очевидным выражением духовного сопротивления. Важную роль в духовном сопротивлении играло также празднование национальных праздников.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.