The author reflects on Donald Trump’s 2017 speech in Warsaw in a broader context, comparing Trump’s declations with other important statements made by former U.S. presidents (Bill Clinton, George W. Bush and Barack Obama) in the Polish capital.
A reform of U.S. trade policy was among the priorities of Donald Trump’s campaign. Guidelines of the new policy developed by Secretary of Commerce Wilbur Ross and Peter Navarro, head of the National Trade Council, were then included in the Presidential Trade Agenda for 2017. A lower trade deficit is a key target seen by the new administration as a prerequisite for boosting economic growth. Duties and taxes are to be introduced to countervail unfair practices, which are among the sources of the deficit. The new administration’s preference for bilateral rather than multilateral agreements is reiterated. Keeping with his campaign promises, Trump has signed executive orders to withdraw the U.S. from Trans-Pacific Partnership and to renegotiate the North American Free Trade Agreement.
The aim of the article is to present Donald Trump’s climate denialism as an example of political post-truth, where the facts are of less importance than referring to emotions and personal convictions. Trump’s convictions on ‘global warming’, particularly in their media popularization, played a key role in the production and distribution of political discourse by the former American president and the way he expressed his power. The research perspective is essentially developed on the basis of critical discourse analysis.
PL
Celem artykułu jest próba ukazania antyklimatycznej retoryki Donalda Trumpa jako postprawdy politycznej, dla której fakty w kształtowaniu opinii społecznej posiadają mniejsze znaczenie niż odwoływanie się do emocji i osobistych przekonań. Poglądy Trumpa na temat „globalnego ocieplenia”, funkcjonujące szczególnie w ich medialnej popularyzacji, mają istotny związek zachodzący między produkcją i dystrybucją dyskursu politycznego amerykańskiego prezydenta a sposobem sprawowania przez niego władzy. Podstawą podjętych rozważań była wypracowana na gruncie krytycznej analizy dyskursu perspektywa badawcza.
The subject of my interest is to present the main directions of North Korea’s internal and foreign policy in 2019 and 2020. At the outset, I intend to investigate the reasons for the deterioration of relations between the communist regime in Pyongyang and the United States after a failed meeting between Asian leader Kim Jong Unem and US President Donald Trump in Hanoi in February 2019. In the rest of my considerations, my intention is to analyze the implications of the coronavirus pandemic for North Korean diplomacy and the country’s economic situation. In addition, I touch the issue of Kim’s disappearance from the stage in April 2020 and the possible consequences of this event both for the DPRK’s internal policy and for the international community. Additionally, I have examined the possible implications of Joe Biden’s election as president for the United States for the situation in North Korea. In the summary I presented the forecasts for the future, attempting to answer the question whether in the era of contemporary international situation, significant changes should be expected on the Korean Peninsula. In my research I used the method of systems analysis.
PL
Przedmiotem mojego zainteresowania jest przedstawienie głównych kierunków polityki wewnętrznej i zagranicznej Korei Północnej w latach 2019 i 2020. Na wstępie zamierzam prześledzić przyczyny pogorszenia się relacji pomiędzy reżimem komunistycznym w Pjongjangu a Stanami Zjednoczonymi po nieudanym spotkaniu między przywódcą kraju azjatyckiego, Kim Dzong Unem a ówczesnym prezydentem USA Donaldem Trumpem w Hanoi w lutym 2019 r. W dalszej części rozważań moim zamierzeniem jest przeanalizowanie implikacji pandemii koronawirusa dla północnokoreańskiej dyplomacji oraz sytuacji ekonomicznej kraju. Ponadto dotykam kwestii zniknięcia Kima ze sceny w kwietniu 2020 r. i możliwych konsekwencji tego wydarzenia zarówno dla polityki wewnętrznej KRLD, ale także dla społeczności międzynarodowej. Dodatkowo prześledziłem możliwe implikacje wyboru Joe Bidena na prezydenta dla Stanów Zjednoczonych dla sytuacji w Korei Północnej. W podsumowaniu przedstawiłem prognozy na przyszłość, podejmując próbę odpowiedzi na pytanie, czy w dobie współczesnej sytuacji międzynarodowej należy spodziewać się znaczących zmian na Półwyspie Koreańskim. W swoich badaniach zastosowałem metodę analizy systemowej.
Nominacje sędziów federalnych dokonane przez prezydenta Donalda Trumpa były ważnym osiągnięciem jego prezydentury (w szczególności chodzi o trzy nominacje sędziów Sądu Najwyższego). Będą one miały znaczący wpływ na amerykańską rzeczywistość polityczną i prawną na długo. Nominacje te bywają krytykowane z pozycji ideologicznych, ale reprezentują znaczący i pozytywny powrót do oryginalnego rozumienia w amerykańskim konstytucjonalizmie właściwej roli sędziów i sądowej kontroli działalności agencji administracyjnych.
EN
President Donald Trump’s appointments to the US federal judiciary were a major accomplishment of his presidency (in particular, his three Supreme Court appointments). They are likely to have a significant impact on American political and legal life for a long time to come. The appointments have been criticized by some, on ideological grounds, but they represent a significant and beneficial return to the original understanding in American constitutionalism of the proper role of judges and judicial review.
The aim of this article is the analysis of Donald Trump’s electoral victory in U.S. presidential elections of 2016 in the context of failure of the center-left in this country. Special attention will be paid to political geography of the Rust Belt, one of the most symbolic regions in America, where one can observe the negative consequences of neoliberal globalization. The author of the article will focus on the political language of Donald Trump and the strong anti-globalist statement used by the Republican candidate during primaries as well during presidential debates with Hillary Clinton. This study will also show, how Identity Politics and other idealistic concepts influenced the electoral defeat of the American Left and why a more collective and antagonistic approach could have a positive impact on the whole transatlantic progressive movement.
PL
Celem niniejszego artykułu jest analiza zwycięstwa Donalda Trumpa w wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych w 2016 roku w kontekście porażki projektu centro-lewicowego w tym kraju. Szczególna uwaga zostanie poświęcona geografii wyborczej tzw. Pasa Rdzy, który stanowi jeden z najbardziej symbolicznych regionów Ameryki, w którym możemy zaobserwować negatywne konsekwencje neoliberalnej globalizacji. Autor artykułu skupi się także na języku politycznym Donalda Trumpa, silnym przekazie antyglobalistycznym użytym przez republikańskiego kandydata zarówno w czasie prawyborów, jaki i podczas debat prezydenckich z Hillary Clinton. Studium zaprezentuje także na ile „polityka tożsamości” oraz inne indywidualistyczne koncepty wpłynęły na porażkę wyborczą amerykańskiej lewicy oraz dlaczego bardziej kolektywne i antagonistyczne podejście może w przyszłości mieć pozytywny wpływ na cały transatlantycki ruch postępowy.
American-German relations are an important pillar of the USA’s involvement in Europe. However, they underwent a period of slump during the presidency of G.W. Bush, when G. Schröder was the Chancellor of Germany. Chancellor Angela Merkel not only renewed close relations with Washington, but also – seeing them as a factor strengthening the position of Germany on the international arena – managed to build an American-German partnership. Her relations with President Bush can be considered good, but with President Obama – excellent. The latter regarded Merkel to be his best partner and an outstanding leader. The Trump presidency, in turn, is a difficult experience for the German side, arousing concern about the future of mutual relations.
György TóthUniversity of StirlingScotland, United Kingdom Epilogue-Turning to the Wall: Concepts across Space and Time Abstract: The epilogue to this journal issue interrogates a variety of aspects of walls as mental structures and tropes of historical memory. Engaging with the issue’s contributing authors, Tóth argues that the idea of the wall functions as metonymy, activating a siege mentality and mobilizing its target audience – hence its rhetorical power and attraction as policy. Discussing the wall’s symbology as a border of the nation state but also pointing out its increasing privatization, the piece concludes with an exploration of the potential that walls may have for the creative subversion of their original function to seal off, categorize and divide humans. Keywords: commentary, Trump, historical memory, metonymy, art
W artykule poddano analizie relacje amerykańsko-europejskie w okresie urzędowania Donalda Trumpa. Zwrócono uwagę na problemy, jakie pojawiły się na linii Ameryka-Europa w efekcie działań nowej administracji, a dotyczące kwestii zasadniczych, takich jak: bezpieczeństwo, stosunki gospodarcze, wzajemne zaufanie, wiarygodność. Zachwianiu uległy także relacje amerykańsko-niemieckie, jeszcze niedawno określane „partnerstwem w przywództwie” i stanowiące ważny komponent układu transatlantyckiego. Brak uznania dla wysiłku integracyjnego Europy także nie służy dobrze wspólnocie euroatlantyckiej.
EN
The paper analyzes European-American relations in the time of Donald Trump’s administration. Attention is drawn to the problems that appeared between the United States and Europe as a result of the actions of the new administration in terms of fundamental issues, such as security, economic relations, trust, and attachment to the values of the West. Trump seems to be the first American President who has no recognition of integration efforts in Europe. Also the American-German relations have been disturbed although they used to be called the “partnership in leadership” and represented an important component of the transatlantic system.
The subject of our interest is to analyze the significance of Russia-Egypt relations undervVladimir Putin. The main purpose of our studies is to present the most important conditions and dependencies that characterize political, economic and military relations between the two countries. In the beginning, we would like to discuss the history of relations between the abovementioned states, dating back to the times of the USSR. The key issue is the description of diplomatic relations between the two countries under the rule of Gamal Abdel Nasser in Egypt and Anwar Sadat, after which for many years there had been a freeze in mutual relations up to the turn of the 21st century. In the next part of the discussion we present the most important goals and assumptions of political relations between Moscow and Cairo, implemented from the beginning of Putin’s rule in 2000 and by subsequent ruling elites in Egypt. We are mainly talking about Egypt gradually turning away from the United States, Russia’s slow return to the Middle East, the conflicts in Libya, Syria and tensions between the rulers of Egypt and Qatar, which harbors followers of the Muslim Brotherhood persecuted by Cairo. In addition, we examine the importance of economic issues in bilateral relations, focusing on the growing cooperation in the field of energy. We also describe the significance of military aspect and the related maritime doctrine of the Russian Federation, in which Egypt was mentioned as one of the most important partners of Russia in the Middle East. In the summary, we present possible forecasts for the future in mutual relations, at the same time trying to answer the question of how real is the significant weakening of the Egyptian-American relations and Egypt’s turn to Russia in the future.
Though in many ways the most unusual US president ever elected, both in experience and in character, Donald Trump is not entirely sui generis. This article strives to show that in some respects he is in the American tradition, as evidenced by his continuity with some classic American literary works. Characteristics which Trump shares with the American literary tradition include religiosity; egalitarianism, and its corollaries including anti-expertise, braggadocio, self-assurance and self-reliance; insularity and xenophobia; and American exceptionalism.
This study focuses on articulation of national identity on social media, specifically Twitter. First, it tackles discursive and other devices employed by politicians in order to negotiate national identity on social media platforms such as Twitter. Second, the study tries to identify whether populist rhetoric strategies are adopted to disseminate political agenda through social media and if and how these contribute to the articulation of national identity. The article takes a case study of Twitter accounts of current highest political representatives of the United States and Canada, Donald Trump and Justin Trudeau, respectively. Drawing methodologically mainly on Teun van Dijk’s ideological square (1998), it aims to show that national and political agendas are often intertwined and inherently connected. The findings suggest, however, that, even though the techniques are often similar, the extent and purpose of their employment varies.
Celem opracowania jest przedstawienie motywów protekcjonistycznej polityki prezydenta Trumpa i rozpatrzenie możliwych konsekwencji tej polityki dla wzajemnych relacji gospodarczych UE i USA. Po części wprowadzającej, dotyczącej roli USA i Unii Europejskiej (UE) w gospodarce światowej, autorzy opisują politykę handlową w stosunkach gospodarczych USA-UE, analizują wielkość i strukturę wzajemnej wymiany handlowej Unii Europejskiej i USA oraz elementy protekcjonizmu handlowego w polityce gospodarczej Donalda Trumpa ze szczególnym uwzględnieniem relacji Stanów Zjednoczonych z UE.
EN
The aim of the study is to present the motives for the protectionist policy of President Trump and to consider possible consequences of this policy for EU-US economic relations. The authors present the role of the US and the EU in the global economy, describe trade policy in the US-EU economic relations, analyze the size and structure of EU-US trade, and elements of trade protectionism in Donald Trump's economic policy with particular insight into relations between the United States and the European Union.
Głównym celem artykułu jest analiza i ocena polityki maksymalnej presji administracji Trumpa wobec Islamskiej Republiki Iranu. Wskazano na główne przyczyny oraz uzasadnienie zwolenników maksymalnej presji przez administrację Trumpa po jednostronnym wycofaniu USA z nuklearnego porozumienia (JCPOA). Ponadto, omówiono skutki maksymalnej presji, które negatywnie wypływają na próby powrotu do JCPOA. Dodatkowym wątkiem w artykule jest krytyczna ocena polityki sankcji, która od dekad nie przynosi oczekiwanych przez USA skutków, co jest także czynnikiem hamującym w dynamicznie zmieniającym się środowisku międzynarodowym. Zidentyfikowano koszty, jakie ponoszą USA związane z presją sankcyjną wobec Iranu.
EN
The main goal of this paper is to examine the Trump administration’s maximum-pressure policy toward the Islamic Republic of Iran. The main causes and rationale for withdrawing from the nuclear JCPOA are identified. In addition, the consequences of maximum pressure are addressed, which harm the so far failed JCPOA restoration negotiations. An additional thread in the article is a critical appraisal of the sanctions policy, which for decades has failed to deliver the results expected by the USA, which is an inhibiting factor in a dynamically changing international environment. Moreover, the costs to the US of sanctions pressure on Iran have been identified.
The article presents the actions of the Trump administration towards the European Union. By analyzing the problem, they tried to find out the causes of tensions between Washington and Brussels and to outline the main axis of the dispute. It was the strained trade relations, which even entered the phase of an undeclared trade war between the US and the EU. It has been shown that the essence of the problem was that Trump used higher tariffs on goods imported from Europe as an instrument of exerting pressure and implementing policies aimed at the EU. As a result, the cohesion of the transatlantic alliance was weakened.
PL
W artykule przedstawiono działania administracji Trumpa wobec Unii Europejskiej. Analizując problem, starano się dociec przyczyn napięć na linii Waszyngton–Bruksela oraz zarysować główną oś sporu. Były nią napięte relacje handlowe, które weszły nawet w fazę niewypowiedzianej wojny handlowej między USA a UE. Wykazano, że istotą problemu było to, że Trump używał wyższych ceł na towary sprowadzane z Europy jako instrumentu wywierania nacisku oraz realizowania polityki wymierzonej w UE. Wspólnota zaś reagowała cłami odwetowymi. W efekcie osłabiano spoistość sojuszu transatlantyckiego.
President’s Trumps international agenda can be viewed as a part of a wider political shift, which undermines the current liberal global order and places more emphasis on the nation state. Events such as Brexit, Matteo Renzi’s lost referendum, the general strengthening of far-right and populist parties are often cited in this context. The politicians described as populists or nationalists are still not a dominant force in most of the elections in developed countries. However, a new divide that moves beyond the post-war left-right division can be clearly observed and variously described. This study will propose the notions of two ideological camps: globalism and localism (with a special focus on national-localism). It will also examine the first year of president Trump’s presidency using the historical analysis tools proposed by Harold James and Stephen Skowronek.
PL
Polityka zagraniczna prezydenta Trumpa bywa postrzegana jako część szerszego politycznego przesunięcia, które poważa obecny liberalny ład globalny i większą nadzieję pokłada w państwie narodowym. Wydarzenia takie jak: Brexit, porażka referendalna Matteo Renziego oraz ogólne wzmocnienie się ugrupowań populistycznych są często przytaczanymi przykładami. Politycy opisywani jako populiści bądź też nacjonaliści nadal nie są dominującą siłą w większości krajów rozwiniętych. Jednakże nowy układ polityczny, który wychodzi poza powojenny podział na prawicę i lewicę, jest wyraźnie widoczny. Artykuł proponuje wydzielenie dwóch obozów: globalizmu i lokalizmu (oraz skupienie się zwłaszcza na narodowym lokalizmie). Analizuje również pierwsze lata prezydentury Donalda Trumpa używając do tego narzędzi zaproponowanych przez Harolda Jamesa i Stephena Skowronka
Strategic ambiguity, or the deliberate policy of uncertainty as to whether the United States would use force to defend Taiwan against an invasion by the People's Republic of China, has been the centrepiece of US policy towards the Taiwan issue for decades. This paper discusses the factors driving the redefinition of strategic ambiguity and its recalibration throughout Donald Trump's presidency (2017–2021). The fundamental driver of this change was to balance the rising power of the People’s Republic of China (PRC). The paper applied offensive realism as a theoretical framework for its analysis. Under President Donald Trump, Washington modified its policy of strategic ambiguity, explicitly framing relations with Taiwan within a broader Indo-Pacific strategy. While the US retained key elements of strategic ambiguity, including the 'One China' policy, it added new features to deploy it offensively against Beijing's growing regional hegemony. The increased dynamism and unpredictability of relations with Taiwan were matched by a welcoming attitude towards strengthening Taiwanese identity and highlighting the systemic differences between communist China and democratic Taiwan. America stepped up arms sales and encouraged Taiwan to build its self-defence capabilities. Washington engaged in countering Chinese attempts to isolate Taiwan internationally and included it in restructuring global supply chains. Although the United States has not formally revised the boundaries of the 'One China' policy, the modification of strategic ambiguity increased Taiwan's prominence in US-China power competition and pushed back the prospect of peaceful unification.
The main aim of this text is to present economic relations between China and the US today. The election of Donald Trump in 2016, significantly redefined American trade policy toward China. Despite the first months of his presidency, which promised an efficient, long-term cooperation between Beijing and Washington, incumbent president decided to implement severe restriction on the trade with China at the beginning of 2018. However, the announced imposition of tariffs on almost all goods coming from this country could interfere with the growth of the single states and the economy of the whole country in the future. Therefore the text is aimed to investigate the ependency of selected states on the inflows of Chinese investments since 2010. Finally, it is necessary to examine the phenomenon of the trade war, which has begun in July 2018, and assess its impact on the growth of both countries.
Celem niniejszego artykułu jest odpowiedź na pytanie, jakie miejsce zajmuje Ukraina w stosunkach między Rosją i USA. W pierwszej części podjęto w nim kwestię znaczenia Ukrainy dla interesów narodowych obu międzynarodowych rywali. Przyjęto perspektywę czasową po 2014 r. (od aneksji Krymu) do 2017 r. (wyborów prezydenckich w USA). W drugiej części ukazano ewolucję amerykańskiego podejścia do bezpieczeństwa Europy Wschodniej, w tym kwestię dozbrajania państwa ukraińskiego walczącego z rosyjskimi oddziałami. Trzecią część poświęcono konsekwencjom wydarzeń w Ukrainie, zarówno Euromajdanu, jak i wojny na wschodzie Ukrainy dla relacji USA i Rosji. W konkluzjach stwierdzono więc, że Ukraina stała się wyznacznikiem relacji między USA i Rosją, a rok 2014 stał się punktem zwrotnym w strategii USA wobec NATO. Doszło do wzmocnieniu wschodniej flanki sojuszu, a także nałożenia amerykańskich sankcji na Rosję.
EN
Russia and the US are the international rivals. The aim of the article is to examine at which conditions Ukraine is becoming an object or the subject of Russian-American rivalry? What interests does Russia and the US have in this country? Analyzing those questions, it will be used the comparable method to understand foreign policy of the US and Russia towards Ukraine. Russian-Ukrainian war in 2014 brought to the agenda the question of West’s ability to react in such crises and to assist partners in spheres other than security sector reform. Americans tried to help Ukraine through the NATO, which approved the establishment of a common fund for long-term modernization of the Ukrainian armed forces, but this did not fulfill the Ukrainian aspirations towards NATO. At the same time Trump-Putin relations are still important factor in case of Ukraine.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.