The article refers to the amendments introduced to regulations of Chapter IX of the Criminal Code which came into force on 1st July 2015The aim is to point out which of them are the most important in the process of imposition of aggregate penalty, how they create the new model of aggregate penalty as well as to consider whether they are reasonable.
W artykule dokonano analizy modelu wymiaru rzeczonej kary pod kątem jego racjonalnego kształtowania w ramach ustawowej regulacji. Celem opracowania uczyniono odpowiedź na pytanie, czy przyjęty przez polskiego ustawodawcę mieszany system wymiaru kary łącznej w obecnym jego kształcie można uznać za racjonalny. W pierwszej kolejności zaprezentowano wypracowane w teorii prawa podstawowe założenia modelu racjonalnego tworzenia prawa. W dalszej części przedstawiono podstawowe założenia kary łącznej w polskim prawie karnym, system wymiaru kary łącznej oraz jego konsekwencje na płaszczyźnie ustawowej regulacji dotyczącej wymiaru kary łącznej. Rozważając, czy system wymiaru kary łącznej jest racjonalny, skonfrontowano postulaty dotyczące racjonalnego tworzenia prawa z kształtowaniem granic wymiaru kary łącznej, w szczególności z możliwością orzekania w wyroku łącznym kary łącznej surowszej niż suma kar podlegających łączeniu.
EN
The aim of the article is to answer the question whether the mixed system of aggregate penalty adopted by the Polish legislator in its current form can be considered rational. Firstly, the basic assumptions of the model of rational law creation developed in the theory of law were presented. Secondly, the basic assumptions of the aggregate penalty in Polish criminal law were discussed, as well as the aggregate penalty system and its consequences at the level of statutory regulation regarding the aggregate penalty. When considering whether the system of imposing an aggregate penalty is rational, the expectations regarding rational lawmaking were confronted with the statutory limits of the imposition of an aggregate penalty, in particular with the possibility of inflicting in an aggregate sentence an aggregate penalty more severe than the sum of the penalties subject to merger.
Autor komentuje w formie co do zasady aprobującej glosy treść wyroku Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt IV KK 189/17. Na tle tej glosy przedstawia zmiany legislacyjne, jakie zaszły w ostatnim czasie odnośnie do art. 76 k.k., który stanowił główną podstawę rozstrzygnięcia. Omówiona zostaje wzajemna relacja tego przepisu z art. 108 k.k., na przestrzeni zmian nowelizacyjnych, poglądy doktryny i orzecznictwa w tym zakresie. Podjęty zostaje również problem możliwości objęcia wyrokiem łącznym kary pozbawienia wolności orzeczonej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania po zakończeniu okresu próby i upływie terminu, o którym mowa w art. 75 § 4 k.k.
EN
The author comments in the form of an approving commentary the content of the verdict of the Supreme Court of 22 June 2017, Ref. No. IV KK 189/17. Against this backdrop, he presents the recent legislative changes on Article 76 of the Criminal Code, which was the main legal basis for the decision. The reciprocal relation of this provision and Art. 108 of the Criminal Code is discussed. Within the scope of the amendments, the views of the doctrine and the case law are discussed. The problem of the possibility of taking in aggregate sentence imprisonment with conditional suspension of punishment after the end of the probation period and the expiry of the period referred to in Art. 75 § 4 of the Criminal Code is discussed.
This paper touches upon an important issue in practical application of law, i.e. aggregate sentence under the laws changed during the great reform of criminal law and criminal procedure. An often highlighted aspect of the said issue is the normative nature of the construct of the aggregate sentence, whose correct theoretical understanding, in the author’s opinion, helps in solving some of the problems with interpretation encountered by scholars. A particularly important issue raised within that area is the negative premise contemplated in Article 85 § 4 of the Polish Criminal Code, and especially the said provision of law, making the wording of the norm requiring the imposition of an aggregate sentence more adequate. Clear highlighting of statutory decoding of the legal definition of the term “conviction” used in Article 114a CC and the importance of the implication of this drafting technique, allows the author to make a clear statement as to the possibility of combining the sentences passed in countries that are not the EU members.
The objective of the study is to present how the institution of aggregate sentencing evolved in Polish criminal codifications – starting from the first 1928 Code of Criminal Procedure through the new codification of the 1969 Criminal Procedure Act and ending up with the codification of the 1997 Code of Criminal Procedure and its subsequent amendments. The aim of the analysis is not to reproduce the content of the legal standards applicable in the above-mentioned codifications in the context of the provisions regulating the procedure for passing an aggregate sentence but to show how the views of the doctrine and judicature evolved with respect to the interpretation problems that arose at the theoretical and practical level. The presentation of the changes that took place over the decades will enable a better understanding of the genesis of the provisions regarding aggregate sentencing in the context of its almost 100-year existence in the Polish penal codifications.
PL
Założeniem niniejszego opracowania jest ukazanie jak kształtowała się problematyka wyroku łącznego w polskich kodyfikacjach karnych, począwszy od pierwszego Kodeksu postępowania karnego z 1928 r., poprzez nową kodyfikację ustawy karnoprocesowej z 1969 r. na kodyfikacji Kodeksu postępowania karnego z 1997 r. oraz kolejnych jej nowelizacjach skończywszy. Celem prowadzonej analizy nie jest odtworzenie treści norm prawnych obowiązujących we wskazanych kodyfikacjach w kontekście przepisów regulujących postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, ale ukazanie ewolucji poglądów doktryny i judykatury na pojawiające się problemy interpretacyjne o wymiarze nie tylko teoretycznym, ale przede wszystkim praktycznym. Prezentacja zmian jakie dokonywały się na przestrzeni dziesięcioleci pozwoli lepiej zrozumieć genezę przepisów obecnie istniejącej instytucji wyroku łącznego w kontekście jej prawie stuletniego istnienia w polskich kodyfikacjach karnych.
The focus of this study is on three problems. The first area of concern is the substantive scope of the concept of “proceedings following a final court decision” as a type of follow-up proceedings, as well as with their underlying interpretative framework, with a view to assessing the adequacy of legislation governing aggregate sentence. The second area of concern is to reconstruct the criteria that the legislature relied on when introducing into the Polish legal system procedures derogating from the principle of incontestability of final court decisions. The third problem relates to the rationale of applying the institution of aggregate sentencing to penal litigation. The paper closes with a number of de lege ferenda postulates.
PL
Celem opracowania jest analiza trzech postawionych problemów badawczych. Pierwszy problem badawczy dotyczy zakresu przedmiotowego pojęcia „postępowania po uprawomocnieniu się orzeczenia” w kontekście postępowań następczych oraz ich założeń konstrukcyjnych w celu odpowiedzi na pytanie dotyczące adekwatności uregulowania instytucji wyroku łącznego w systematyce kodeksowej. Drugi ogniskuje się wokół próby zrekonstruowania kryteriów, jakimi kierował się ustawodawca wprowadzając do polskiego porządku prawnego procedury stanowiące odstępstwo od zasady niepodważalności prawomocnych orzeczeń sądowych. Trzeci stanowi zaś poszukiwanie ratio legis wprowadzenia instytucji wyroku łącznego do ustawy karnoprocesowej. Na zakończenie formułowano postulaty de lege ferenda.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.