In bankruptcy proceedings, the creditor obtains an enforcement order in the form of an excerpt from an approved list of claims. It may be the basis for conducting enforcement, but only after the bankruptcy proceedings have ended. However, the creditor (plaintiff) may initiate court proceedings earlier, which may lead to the bankruptcy of the debtor (defendant). Concurrent bankruptcy proceedings and court proceedings, the purpose of which is to obtain the same writ of execution, has no factual justification. It seems necessary to find a legal solution that would inhibit duplication of two proceedings, the effect of which is partially identical. The author, based on the content of the Supreme Court's ruling, points to an existing legal problem and the lack of an effective legal solution. It explains why the Supreme Court's thesis is neither a remedy for the problems of the courts nor a sufficient hint as to further procedural steps in such a state of affairs.
PL
W postępowaniu upadłościowym wierzyciel uzyskuje tytuł egzekucyjny w postaci wyciągu z zatwierdzonej listy wierzytelności. Może on stanowić podstawę prowadzenia egzekucji, jednak dopiero po zakończeniu postępowania upadłościowego. Wierzyciel (powód) może jednak wcześniej zainicjować postępowanie sądowe, w toku którego może dojść do ogłoszenia upadłości dłużnika (pozwanego). Prowadzenie jednocześnie postępowania upadłościowego i postępowania sądowego, którego celem jest uzyskanie tożsamego tytułu egzekucyjnego, nie znajduje uzasadnienia faktycznego. Wydaje się, że koniecznym jest znalezienie takiego rozwiązania prawnego, które hamowałoby „dublowanie” prowadzenia dwóch postępowań, których efekt jest częściowo identyczny. Autor, bazując na treści głosowanego orzeczenia Sądu Najwyższego, wskazuje na istniejący problem prawny i na brak efektywnego rozwiązania prawnego. Wyjaśnia, dlaczego teza Sądu Najwyższego nie stanowi również remedium na problemy sądów i wystarczającej wskazówki, co do dalszych czynności procesowych w taki zaistniałym stanie faktycznym.
A direct impulse for these considerations is the resolution of the Polish Supreme Court of 21 April 2016 (III CZP 3/16), which provides the answer to two legal questions concerning the issue of calculating the majority of votes in the creditors' committee in the bankruptcy proceedings. Discussing the problems noticed in the judicature, the author refers to the statements of the Polish doctrine, in which the dispute began in the interwar period and was not unambiguously settled (until the above mentioned resolution) in the views of contemporary representatives of the juridical doctrine. The core of the problem concerns the question whether and how the majority of votes is calculated in the case of absence of some members at a meeting of creditors’ committee, and when the members at the meeting of the creditors' committee cast 'abstentions', i.e. they do not take an unequivocal position either ‘for’ or ‘against’ the resolution. In conclusion, the author states that resolutions of the creditors’ committee are always adopted by a majority of members of the designated composition of the council, the majority being calculated in relation to all council members (i.e. three or five) and with the required presence of all council members appointed by the judge-commissioner.
PL
Bezpośrednim impulsem do prowadzonych rozważań jest uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2016 r. (III CZP 3/16), w której przedstawiono odpowiedź na dwa pytania prawne dotyczące niezwykle istotnych dla potrzeb praktyki zagadnień obliczania większości głosów w radzie wierzycieli w postępowaniu upadłościowym. Autor omawia dostrzeżone w judykaturze problemy omawiając wypowiedzi doktryny polskiej, w której spór zarysował się jeszcze w okresie międzywojennym i nie został do czasu podjęcia powyższej uchwały jednoznacznie rozstrzygnięty w poglądach współczesnych przedstawicieli doktryny. Sedno problemu dotyczy zagadnienia czy i jak oblicza się większość głosów, w przypadku absencji części członków rady na posiedzeniu oraz w przypadku lub gdy obecni na posiedzeniu rady wierzycieli członkowie oddają głosy „wstrzymujące się”, czyli nie zajmują jednoznacznego stanowiska czy „za” lub „przeciw” uchwale. W konkluzji autor stwierdza, że uchwały rady wierzycieli zapadają zawsze większością głosów członków wyznaczonego składu rady, przy czym większość tę oblicza się w stosunku do ogółu członków rady (tj. trzech lub pięciu) i przy wymaganej obecności wszystkich powołanych przez sędziego-komisarza członków rady.
Cel: Prawo upadłościowe definiuje niewypłacalność dłużnika i określa termin na zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości. Ustalenie właściwego czasu na zgłoszenie wniosku jest kluczowe dla zarządu dłużnika. Przekroczenie tego terminu rodzi negatywne konsekwencje w postaci osobistej odpowiedzialności za długi spółki wobec jej wierzycieli. Dla wierzyciela jest zaś momentem granicznym, od którego przy spełnieniu określonych warunków, może dochodzić on swoich roszczeń bezpośrednio od członków zarządu. Niniejszy artykuł porusza zagadnienie wykorzystania danych ze sprawozdania finansowego jako źródła dla ustalenia właściwego momentu na podjęcie decyzji o zgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości spółek z o.o. Celem artykułu jest sprawdzenie czy sprawozdanie finansowe jest wystarczającym źródłem danych do zweryfikowania wystąpienia przesłanek upadłości zdefiniowanych w prawie upadłościowym poprzez dwa kryteria: opóźnienie w wykonaniu zobowiązań (kryterium płynnościowe) oraz wielkość zobowiązań pieniężnych przekraczająca wartości majątku (kryterium bilansowe). Materiały i metody badawcze: Artykuł ma charakter opracowania badawczego, ukazano w nim wyniki analizy wieku przeterminowanych zobowiązań i wystąpienia nadwyżki zobowiązań nad wielkością majątku na podstawie sprawozdań finansowych spółek, wobec których ogłoszono upadłość w krótkim czasie po dacie na którą sporządzono użyte w badaniu sprawozdania finansowe. Wyniki: W badanych sprawozdaniach finansowych spełnienie obu kryteriów złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości jednocześnie wykazano tylko dla 11% przypadków (liczba spółek 8), a odwrotnie - niespełnienie żadnego z nich dla aż 44% przypadków (liczba spółek 31). Jednocześnie wybrane inne kryteria, nieokreślone w prawie upadłościowych, były spełnione w większym stopniu, jak np. ujemny kapitał własny za rok poprzedzający ogłoszenie upadłości wykazano dla 71% przypadków spółek, które nie spełniły żadnego z kryteriów niewypłacalności z prawa upadłościowego (liczba spółek 22). Wnioski praktyczne: Szeroki zakres informacji zawartych w sprawozdaniu finansowym daje znacznie szersze możliwości oceny niewypłacalności w przypadku zastosowania większego zbioru wielkości i wskaźników niż tylko dwóch zdefiniowanych na podstawie przesłanek upadłości z prawa upadłościowego. Wnioski i podsumowanie: Przeprowadzone badanie sprawozdań finansowych spółek z o.o., sporządzonych w okresie bezpośrednio poprzedzającym upublicznienie informacji o ogłoszeniu upadłości w Monitorze Sądowym i Gospodarczym (MSiG) dowodzi, że stosowanie tylko i wyłącznie przesłanek z prawa upadłościowego jest niewystarczające dla określenia właściwego momentu na zgłoszenie w sądzie wniosku o ogłoszenie upadłości.
EN
Background and Objective: The Bankruptcy Law defines the debtor’s insolvency and sets the deadline for submitting a bankruptcy petition. Determining the reasonable time to submit the petition is crucial for the debtor’s management board. Exceeding this deadline has negative consequences in the form of personal liability for the company’s debts tow its creditors. For a creditor, it is a cut-off point from which, under certain conditions, it may pursue its claims directly against members of the management board. This article addresses the issue of using data from the financial statements as a source for determining the right moment for limited liability companies (pol. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; spółka z o.o.) to make a decision to file for bankruptcy. The article aims to check whether the financial statement is a sufficient source of data to determine whether the premises of bankruptcy defined in the Bankruptcy Law have occurred, by applying two criteria: delay in the performance of obligations (liquidity criterion) and the value of monetary liabilities exceeding the value of assets (balance sheet criterion). Study Design/Materials and Methods: The article is a research study, it shows the results of the analysis of the age of overdue liabilities and the occurrence of a surplus of liabilities over the value of assets, based on the financial statements of companies in respect of whom bankruptcy was announced shortly after the date on which the financial report used in the study was prepared. Results: In the analysed financial statements, both criteria for filing a petition for bankruptcy were shown to be simultaneously fulfilled for only 11% of cases (number of companies: 8), while, conversely, the failure to meet any of these criteria was shown for as much as 44% of cases (number of companies: 31). At the same time, there were other selected criteria, not specified in the Bankruptcy Law, that were met to a greater extent, such as e.g. negative equity for the year preceding the declaration of bankruptcy, which was shown for 71% of companies that did not meet any of the insolvency criteria under the Bankruptcy Law (number of companies: 22). Practical implications: The wide scope of information contained in the financial statements provides much wider possibilities for assessing insolvency in the case of using a larger set of values and indicators than just the two defined based on the premises for bankruptcy under the Bankruptcy Law. Conclusion and summary: The conducted research of the limited liability companies’ financial statements prepared in the period immediately preceding the publication of information about the declaration of their bankruptcy in the Court and Commercial Gazette, proves that applying only the premises of Bankruptcy Law is insufficient to determine the appropriate moment for submitting a bankruptcy petition with the court.
Bankruptcy of the leading accounting to not release the bankrupt from the continuation of the proceedings at the time of the executive. Bankruptcy and Restructuring Law indicates the important role of accounting information created in the process of bankruptcy. Already at the stage of submission of the application for a declaration of bankruptcy need to be developed on the basis of data generated in the accounting of materials, reports and other information. Minimizing losses resulting from bankruptcy is not possible without a credible, reliable information about the financial position of the company. This requires the preparation of an appropriate knowledge base for those involved in the process. The range also includes the financial statements. From the moment of risk of bankruptcy until the end of the bankruptcy proceedings company manager responsible for their preparation, proper use and timely submission to the court. Data from accounting is the main source of information to enable the smooth running of the process of bankruptcy companies.
Bankruptcy proceedings, due to their specificity, require in-depth analysis. The review in question contains an attempt to assess the regulation analysis made by Ph.D. Marek Mrówczyński. The author, apart from assessing the structure and content of the monograph, additionally develops issues such as: changes in the list of claims, entities authorised to file for bankruptcy, or the court curator of the debtor. It also points out the elements of the monograph that should be subject to additional analysis, as well as the advantages of the scientific work. The issues mentioned by Ph.D. Marek Mrówczyński are quite contentious due to their specificity, and thus their analysis by the author of the review is limited only to those that are relevant from the point of view of court practice. Finally, the author of the review assesses and summarises the prepared and reviewed scientific monograph.
PL
Przepisy postępowania upadłościowego ze względu na swoją specyfikę wymagają dogłębnej analizy. Recenzja zawiera próbę oceny inferencji przepisów dokonanej przez dra Marka Mrówczyńskiego. Autor oprócz oceny struktury i treści monografii dodatkowo porusza kwestie dotyczące: zmiany listy wierzytelności, podmiotów uprawnionych do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub kuratora upadłego. Wskazuje również na te zagadnienia monografii, które powinny podlegać dodatkowej analizie, jak również punktuje zalety przygotowanej pracy naukowej. Zagadnienia wspomniane przez dra Marka Mrówczyńskiego ze względu na swoją specyfikę mają charakter sporny w nauce, dlatego też ich analiza w recenzji ogranicza się wyłącznie do tych zagadnień, które są istotne z punktu widzenia praktyki sądowej. Finalnie autor recenzji ocenia i podsumowuje przygotowaną monografię naukową.
The subject of this study is to answer the question whether the catalogue of ways of securing the debtor’s assets at the stage of examinining of premises of bankruptcy proceedings regulated in the Bankruptcy Law is open or closed? The thesis is presented that the catalogue of security methods is open. Consequently, the admissible method of securing the debtor’s assets is to set aside the enforcement of the debtor’s claims. Set aside the enforcement of attachment of debts due to the debtor was not explicitly provided for by the law as a way of securing the debtor’s assets.
PL
Przedmiotem niniejszego opracowania jest udzielenie odpowiedzi na pytanie czy uregulowany w ustawie Prawo upadłościowe katalog sposobów zabezpieczenia majątku dłużnika na etapie postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości ma charakter otwarty czy zamknięty? Prezentowana jest teza, że katalog sposobów zabezpieczenia ma charakter otwarty. W konsekwencji dopuszczalnym sposobem zabezpieczenia majątku dłużnika jest uchylenie zajęcia egzekucyjnego wierzytelności przysługujących dłużnikowi. Uchylenie zajęcia egzekucyjnego wierzytelności przysługujących dłużnikowi nie zostało wprost przewidziane przez ustawę jako sposób zabezpieczenia majątku dłużnika.
The issue of the effectiveness of collateral established on the taxpayer’s assets, which was subsequently declared bankrupt by the bankruptcy court, raises numerous controversies and practical problems. Contrary to the position of the Voivodship Administrative Court in Białystok, it cannot be assumed that safeguards established under tax regulations take precedence over the principles of bankruptcy law and are enforceable and effective also after the taxpayer’s bankruptcy has been declared. The adoption of such a solution would mean that a particular class of creditors would be favoured. Thus, bearing in mind the respect of these principles in civil and criminal proceedings, the position of the Voivodship Administrative Court in Białystok in Białystok should be considered erroneous and priority should be given to the regulations of the bankrupt cy law before the regulations of tax law.
PL
Problematyka skuteczności zabezpieczeń ustanawianych na majątku podatnika, co do którego następnie sąd upadłościowy ogłosił upadłość, budzi liczne kontrowersje i problemy natury praktycznej. Wbrew stanowisku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Białymstoku1 nie można przyjąć założenia, że zabezpieczenia ustanowione w trybie regulacji podatkowych mają pierwszeństwo przed zasadami prawa upadłościowego oraz są wykonalne i skuteczne także po ogłoszeniu upadłości podatnika. Przyjęcie takiego rozwiązania oznaczałoby uprzywilejowanie określonej grupy wierzycieli. Tym samym, mając na uwadze respektowanie tych zasad w postępowaniu cywilnym i karnym, należy uznać stanowisko WSA w Białymstoku za błędne i dać pierwszeństwo regulacjom prawa upadłościowego przed regułami prawa podatkowego.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.