Pojęcie akredytywy nie jest nowe w prawie cywilnym. Skomplikowany charakter tego zjawiska prawnego doprowadził do odmiennej interpretacji w różnych systemach prawnych oraz ustawodawstwie poszczególnych krajów. Kwestia charakteru prawnego wynikającego z tytułu akredytywy niejednokrotnie była badana w rodzimej i zagranicznej cywilistyce. Jednak to, że zagadnienie prawnego charakteru stosunków wynikających przy otwarciu akredytywy wciąż jest aktualne i wciąż wymaga kompleksowej analizy prawnej, nie budzi wątpliwości. W publikacji „Jednolitych zasady i praktyk dokumentacji akredytywy” (Uniform Customs and Practice for Documentary Credits) z 25 października 2006 r. Nr 600, która weszła w życie 1 lipca 2007 r., akredytywa rozpatrywana jest jako jakakolwiek umowa (jakiekolwiek pismo), która jest nieodwołalna i stanowi konkretne (bezwarunkowe) zobowiązanie banku-emitenta do podjęcia realizacji określonych dokumentów zgodnie z umową akredytyw. Podobnie jak Kodeks Cywilny Ukrainy w artykule 626 omawia treść pojęcia umowy rozumianej jako porozumienie stron, Komisja Bankowa Międzynarodowej Izby Handlowej w nowym wydaniu UCP 600 także podkreśla umowny charakter stosunków wynikających przy otwarciu akredytywy. Poprzednie bowiem wydanie „Jednolitych zasad i praktyk” dotyczące akredytywy dokumentowej, interpretując akredytywę jako jakąkolwiek umowę, zostawiło podstawy do odniesienia akredytywy do jednostronnych czynności prawnych. Ogólnie biorąc, wszystkie poglądy na temat charakteru prawnego akredytywy można ująć w następujących koncepcjach: umowy zawartej pod warunkiem; umowy komisji; umowy zlecenie; umowy na rzecz osoby trzeciej; umowy poręczenia; zobowiązania specjalnego rodzaju sui generis. Stosunek prawny z tytułu akredytywy wynika tylko wtedy, gdy klient (płatnik) jest w stosunku umowy z bankiem-emitentem, wynikającej z umowy rachunku bankowego. Zawarcie umowy rachunku bankowego jest jedną z przesłanek powstania stosunku prawnego akredytywy. Inną przesłanką powstania akredytywy jest obecność stosunku umownego między płatnikiem a odbiorcą. Umową tą może być umowa sprzedaży, dostawy i inne. Akredytywa ma na celu zapewnienie wykonania zobowiązania pieniężnego, które powstało z umowy między płatnikiem a odbiorcą umowy. Jednak taki stosunek prawny nie wynika automatycznie. Aby otworzyć akredytywę, klient (płatnik) przekazuje do banku-emitenta wymagane oświadczenie, a w przypadku otwarcia akredytywy pokrywanej z góry — także przekazy pieniężne. Natomiast bank-emitent, przyjmując zgłoszenie, decyduje, w jaki sposób będzie realizowana akredytywa, oraz wyznacza innych uczestników akredytywy dokumentowej (bank pośredniczący, który pełni funkcję banku awizującego, bank wykonujący). Przyjęcie wniosku w teorii prawa cywilnego uznawane jest za akceptację, a zatem złożenie wniosku uznawane jest za ofertę. Akredytywa może być interpretowana jako dwustronna i odpłatna umowa konsensualna. W trakcie rozliczania akredytywy wszystkie podmioty stosunku prawnego mają do czynienia tylko z dokumentami. Jednak celem umocowania tej normy jest usunięcie możliwych subiektywnych okoliczności, które pozwalałyby uczestnikom na nadużywanie ich praw czy też niewywiązywanie się z ich zobowiązań wynikających ze stosunku prawnego z tytułu akredytywy. Przedmiotem umowy akredytowej jest usługa bankowa, która polega na wypłacie beneficjentowi określonej w warunkach umowy sumy albo wywiązaniu się z innych określonych w ustawodawstwie zobowiązań, pod warunkiem prawidłowo przestrzeganej umowy. Podsumowując, należy stwierdzić, że stosunek prawny z tytułu akredytywy pod względem natury prawnej jest cywilnym stosunkiem prawnym, który powstaje na mocy samodzielnej umowy o świadczeniu usług bankowych, w szczególności realizacji wypłaty określonej sumy beneficjentowi na podstawie spełnienia określonych warunków zapisanych w dokumentach zawieranych między klientem i bankiem-emitentem.
EN
Поняття «акредитив» не є новим у цивільному праві. Складність цього правового явища зумовила різне його тлумачення не лише у різних правових системах, а у законодавстві окремих країн. Питання правової природи акредитивного правовідношення неодноразово досліджувалися у вітчизняній та зарубіжній цивілістичній думці. Однак, актуальність визначення правової природи відносин, які виникають при відкритті акредитиву, не викликає сумнівів і потребує подальшого комплексного правового аналізу. У редакції Уніфікованих правил та звичаїв для документарних акредитивів (Uniform Customsand Practice for Documentary Credits) від 25 жовтня 2006 року № 600, яка почала діяти з 01 липня 2007 року, акредитив розглядається як будь-яка домовленість, як би вона не називалася чи не позначалася, яка є безвідкличною і являє собою конкретне (безумовне) зобов’язання банку-емітента прийняти до виконання визначені документи відповідно до умов акредитива. Так само, як і Цивільний кодекс України у ст. 626 розкриває зміст поняття договір через домовленість сторін, Банківська комісія Міжнародної торгової палати у новій редакції Уніфікованих правил і звичаїв для документарних акредитивів підкреслила договірний характер відносин, що виникають при відкритті акредитиву. Оскільки попередня редакція, тлумачачи акредитив як будь-яку угоду, залишала підстави для віднесення акредитиву до односторонніх правочинів. Загалом усі погляди на правову сутність акредитиву можна об’єднати у наступні концепції: договору, укладеного під умовою; договору комісії; договору доручення або мандата; договору на користь третьої особи; договору поруки; особливого виду зобов’язань sui generis. Акредитивне правовідношення виникає лише у тих випадках, коли особа (платник) перебуває у договірних відносинах з банком-емітентом, які виникли на підставі договору банківського рахунку. Укладення договору банківського рахунку є однією із передумов виникнення акредитивного правовідношення. Другою передумовою виникнення акредитивного правовідношення виступає наявність договірних відносин між платником та одержувачем. Таким договором може бути договір купівлі-продажу, поставки тощо. Акредитивне правовідношення має на меті забезпечити виконання грошового зобов’язання, яке виникло з укладеного між платником та одержувачем договору. Однак, акредитивне правовідношення не виникає автоматично. Для відкриття акредитиву клієнт (платник) подає до банку-емітента заяву, встановленого зразка, а випадку відкриття покритого акредитиву – також платіжні доручення. Натомість банк-емітент приймаючи заяву, визначає спосіб виконання акредитива, а також інших учасників акредитивного правовідношення (авізуючий банк, виконуючий банк). Прийняття заяви розглядається у теорії цивільно права як акцепт, а відповідно подання заяви – оферта. З прийняття заяви банком-емітентом виконає акредитивне правовідношення, яке не зважаючи на те, що виникає для забезпечення виконання грошового зобов’язання за іншим договором, є не залежним від останнього, а також від відносин між банком та клієнтом (платником) за договором банківського рахунку. Таким чином, можна охарактеризувати акредитив як двосторонній, відплатний, консенсуальний договір. У процесі виконання розрахунків за акредитивом усі суб’єкти акредитивного правовідношення мають справу лише з документами. Однак, метою закріплення цієї норми є усунення можливих суб’єктивних обставин, які б дозволяли учасникам зловживати своїми правами чи не виконувати обов’язки у межах акредитивного правовідношення. Предметом акредитивного договору виступає банківська послуга, яка полягає у сплаті коштів бенефіціару (одержувачу) або інших визначених законодавством діях, за умови надання ним визначених умовами акредитиву документів. Підсумовуючи слід зазначити, щодо акредитивне правовідношення за своєю правовою природою є цивільними правовідносинами, які виникають на підставі самостійного договору про надання банківських послуг, зокрема здійснення платежу бенефіціару за умови надання ним визначених документів, який укладається між клієнтом та банком емітентом.
Defining a given concept by the legislator may result in consequences exceeding the scope of application of a single legal act. This is undoubtedly the case with the definition of a beneficiary, which was introduced by national legal provisions. On the one hand, it required taking into account concepts that were universal for the entire legal system. On the other hand, it was limited by the regulations that were applicable to the implementation of specific strategic goals set by individual operational programs. The indicated conditions should be taken into account in the process of interpreting the concept of an entity entitled to benefit from EU funds. At the same time, the legislative structure applied required taking into account claims presented by legal scholars and commentators and judicial decisions. The presented views on the definition of the concept of “beneficiary” used in the framework of the cohesion policy have primarily a descriptive aspect, but they are part of a broader scope of the normative concept of legal interpretation.
PL
Zdefiniowanie określonego pojęcia najczęściej ma zastosowanie do konkretnego aktu prawnego. W praktyce jednak wprowadzona definicja może mieć szersze znaczenie systemowe. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przypadku definicji beneficjenta, która – została wprowadzona krajowymi przepisami prawnymi. Z jednej strony wymaga ona uwzględnienia pojęć o charakterze uniwersalnym dla całego systemu prawnego. Z drugiej jednak jest ograniczana regulacjami stosowanymi przy realizacji określonych celów strategicznych wyznaczonych przez poszczególne programy operacyjne. Zasygnalizowane uwarunkowania powinny być brane pod uwagę w procesie wykładni pojęcia podmiotu uprawnionego do skorzystania ze środków unijnych. Celem niniejszego artykułu jest analiza definicji beneficjenta środków unijnych przeznaczonych na realizację polityki spójności. Z uwagi na obszerność tematyki przeprowadzoną analizę ograniczono do ustawy o Narodowym Planie Rozwoju oraz ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, co wiązało się z uwzględnieniem pojęcia beneficjenta stosowanego jeszcze przed dniem akcesji, a także z zastosowaniem podobnych, ale bardziej rozbudowanych konstrukcji, które zostały wprowadzone później do krajowego systemu prawnego. W konsekwencji w opracowaniu zastosowano zarówno metodę historyczną, jak i metodę dogmatyczno-analityczną. W pewnej mierze uwzględniono również metodę analizy pojęciowej w zakresie odnoszącym się do definicji beneficjenta oraz poszczególnych jej części składowych. Na tej podstawie możliwe było sformułowanie ogólnych twierdzeń dotyczących zarówno podmiotowych, jak i przedmiotowych ograniczeń związanych z możliwością uzyskania statusu beneficjenta.
One type of effectiveness is partial effectiveness determined while the project is on-going. It takes into account the progress of work being performed and the costs incurred. The article analyses and assesses the effectiveness of tools for monitoring the partial effectiveness of scientific projects. The specific goal is to determine the relationship between the current evaluation and partial effectiveness in relation to scientific projects. Scientific projects financed within National Centre for Research and Development STRATEGMED programme is the subject of the analysis. An analysis of the funds disbursed to beneficiaries by NCRD has been performed with the use of the dynamic method (streaming), which consists in an analysing the cash flow between two subjects. The monographic method was used to analyse tools for monitoring partial effectiveness, enabling an examination of their features and components in detail.
PL
Jednym z rodzajów efektywności jest efektywność cząstkowa określana na etapie realizacji przedsięwzięcia z uwzględnieniem zaawansowania wykonania prac oraz poniesionych kosztów. Celem artykułu jest analiza oraz ocena skuteczności narzędzi monitorowania efektywności cząstkowej projektów naukowych, a w szczególności określenie zależności między ewaluacją bieżącą a efektywnością cząstkową w odniesieniu do projektów naukowych. Przedmiotem analizy są projekty naukowe finansowane w ramach programu Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (NCBiR) – STRATEGMED. Analiza wydatkowania środków przekazanych beneficjentom przez NCBiR została dokonana z zastosowaniem metody dynamicznej (strumieniowej), której istotą jest analiza przepływu środków pieniężnych między dwoma podmiotami. Metoda monograficzna posłużyła do analizy narzędzi monitorowania efektywności cząstkowej, umożliwiając szczegółowe zbadanie ich cech i elementów.
W 2006 r. z inicjatywy sześciu gmin powiatu miechowskiego powstało Miechowskie Stowarzyszenie Gmin „Jaksa”, które skupia przedstawicieli trzech sektorów: społecznego, gospodarczego i publicznego. Obecnie tworzą je: 96 członków (osoby fizyczne) i 7 samorządów gminnych, starostwo powiatowe w Miechowie oraz trzy organizacje pozarządowe. Działalność skupia się przede wszystkim na rozwoju obszarów wiejskich. W ramach działalności statutowej stowarzyszenia została opracowana Lokalna Strategia Rozwoju (LSR). W latach 2009–2015 Lokalna Grupa Działania (LGD) przy Miechowskim Stowarzyszeniu Gmin „Jaksa” realizowała projekty zawarte w priorytetach Lokalnej Strategii Rozwoju, mianowicie: „Wartość dodana do życia na wsi”, czyli wzrost poziomu i jakości życia, a także aktywizacja i integracja mieszkańców oraz „Poprawa atrakcyjności turystycznej i promocja produktu lokalnego”, w tym rozwój turystyki, zachowanie lokalnego dziedzictwa kulturowego i historycznego. To główne kierunki działań Stowarzyszenia powołanego po to, aby w oparciu o środki unijne zaktywizować społeczność lokalną do budowania infrastruktury i wspólnego działania na rzecz rozwoju obszaru. W latach 2007–2015 na realizację zadań na terenie powiatu miechowskiego przeznaczono ok. 7,5 mln zł. Były to zadania, takie jak: „Małe projekty”, „Odnowa i rozwój wsi”, „Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw” i „Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej”. Celem artykułu jest: - określenie efektów działań i operacji realizowanych w ramach poszczególnych przedsięwzięć zgodnych z Lokalną Strategią Rozwoju, - analiza liczby projektów realizowanych w ramach każdego z przedsięwzięć wraz z oceną, które są najlepiej oraz najgorzej realizowane, - przedstawienie struktury grup beneficjentów wnioskujących o wsparcie.
EN
In 2006, upon the initiative of six municipalities of the Miechow district, Miechow Association of Municipalities “Jaksa” was founded. It brings together representatives of three sectors: social, economic and public life sector. It has currently 96 members (individuals) and seven local governments, county authorities in Miechow, and three non-governmental organizations. Its main activity focuses on rural development. As part of statutory activities, the association developed Local Development Strategy. In the years 2009–2015, Miechow Association of Municipalities “Jaksa” Local Action Group implemented projects which included the priorities of the Local Development Strategy, namely: “Added Value” to rural life – that is, an increase of the level and quality of life, as well as the activation and integration of citizens, and “Improvement of tourist attractiveness and promotion of local products” which includes development of tourism and preservation of the local cultural and historical heritage. These are the main ways of the Association, established on the basis of EU funds, in order to activate local community to build infrastructure and join actions for the development of local area. In the years 2007–2015, for the implementation of tasks in the Miechow district, about 7.5 million PLN has been allocated. Tasks carried out in the framework of the program included: diversification, creation and development of micro-enterprises, “Village renewal” and “Small Projects”. The purposes of this article are: - identification of effects of actions and operations carried out within the framework of individual projects consistent with the Local Development Strategy, - analysis of the number of projects under each of ventures together with an evaluation of which projects are the best and the worst implemented, - presentation of the structure of beneficiary groups that request support.
Start-up enterprises can benefit from EU funding in the initial phase of their activity. Subsidies for starting a business are granted through various institutions appointed to implement various EU programmes and to hand over funds of the State Budget. Therefore, unemployed individuals who wish to undertake economic activity can use funding offered by employment agencies. This sort of assistance is disbursed on specific terms in the form of a deposit for start-up enterprises. Newly created entities can benefit from EU funding through two programmes: Regional Operational Programme for the Lublin Region for 2007-2013 and Rural Development Programme for 2007-2013. In both cases the financial assistance consists in reimbursement of the costs incurred, but the difference concerns the location of the investment, namely the former programme is realised in urban-rural communes, urban communes and in municipalities counting over 5 000 inhabitants. On the other hand, the Rural Development Programme assists investments located in rural, rural-urban and urban communes, excluding municipalities of more than 5 000 inhabitants.
W opracowaniu przedstawiono następujące zagadnienia: istotę, zakres i uwarunkowania doradztwa rolniczego, wiedzę beneficjentów i zakres transferu wiedzy oraz potrzeby w zakresie wiedzy doradców. Ukazując te zagadnienia wskazano na cele systemu usług doradczych w środowisku wiejskim, którymi są wspieranie przemian, dostosowanie do istniejących warunków działania, rozwój i kreowanie przedsiębiorczości, przygotowanie do korzystania z funduszy pomocowych itp., a wraz z tym przygotowanie doradców i instytucji doradczych do realizacji tych zadań. Podstawową tezą opracowania jest założenie, że wiedza jest podstawą usług doradczych. W związku z tym jego podstawowym celem jest określenie potrzeb i zakresu doradztwa rolniczego i pokrewnego oraz działań związanych z jego świadczeniem w powiązaniu z wiedzą doradców i beneficjentów.
EN
The study presents the following issues: nature, scope and conditions of agricultural advisory services, knowledge of beneficiaries and scope of knowledge transfer as well as requirements with regard to knowledge of advisors. While presenting these issues, goals of the advisory system in the rural environment were specified, such as supporting changes, adjusting to existing operating conditions, developing and creating entrepreneurship, preparing for the use of aid funds, etc., along with preparing advisors and advisory institutions to implement these tasks. The main thesis of the paper is the assumption that agricultural and related advisory services are based on knowledge. Consequently, its fundamental goal is to define needs and scope of agricultural and related advisory services as well as activities regarding their provision in connection with the knowledge of advisors and beneficiaries.
Spośród 91 miast woj. dolnośląskiego, 66 otrzymało wsparcie finansowe dla projektów rewitalizacji w priorytecie Miasta RPOWD, w tym wszystkie 37 miast o liczbie ludności powyżej 10 tys. i 29 spośród 54 miast liczących poniżej 10 tys. Taka sytuacja wskazuje na lepsze wykorzystanie możliwości wsparcia finansowego działań rewitalizacyjnych w większych miastach. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na to, że dla tej grupy miast przewidziano kwotę 98,8 mln euro, co stanowi 92,2% całej sumy. W większości miast jedynym beneficjentem jest gmina. Najwięcej, blisko 40% wszystkich projektów stanowią projekty z zakresu budownictwa mieszkaniowego. Największą wartość finansową, blisko 35% całkowitej wartości, osiągnęły projekty budynków użyteczności publicznej. Na pierwszym miejscu pod względem wartości finansowej projektów rewitalizacji w przeliczeniu na mieszkańca znalazły się małe miasta. Słabo wypadły duże miasta, w tym Wrocław, który znalazł się na przedostatnim miejscu, z wartością 105 zł. Jednocześnie Wrocław osiągnął największą całkowitą wartość wszystkich projektów – ponad 65, 3 mln zł. Mały jest udział obszarów powojskowych i poprzemysłowych, największą część obszarów wsparcia stanowią strefy śródmiejskie. Najlepsze efekty osiągają zróżnicowane projekty, angażujące różnych partnerów, skumulowane na niewielkim obszarze, co zapewnia efekt synergii, jak w przypadku dzielnicy Nadodrze we Wrocławiu lub centrum miasta w Wałbrzychu.
EN
From among 91 towns of the Dolnośląskie (Lower Silesia) Region, 66 obtained financial aid designed for revitalization projects, under the Regional Operating Programme of the Lower Silesian Region, including all the 37 with the population exceeding 10,000 people and 29 of 54 towns with the population below 10,000. That situation indicates a better use of the financial support for revitalization activities in large towns. At the same time, we should point out that 98.8 million euros was designed for that group of towns, or 92.2% of the total amount. In the majority of towns, the municipality (local government) is the only beneficiary. Nearly 40% of all the projects concerned residential house building. The largest amount, corresponding to nearly 35% of the total fund, was spent on the public utility buildings. Small towns are the best in respect of the financial value of the projects per capita. Large cities, including Wrocław gained less. This regional capital was the second to the last in that statistics, with PLN 105 per resident. At the same time, Wrocław obtained the highest total value of all the projects: more than PLN 65,3 million. Post-military and post-industrial sites represented a small share in expenditures, with the largest proportion of the fund spent on central areas of town. The best results are obtained by the diverse projects which involve various partners and are concentrated on small areas, which assures the synergy effect, as it is the case of the Nadodrze Borough of Wrocław or thedowntown of Wałbrzych.
Requirements for university graduates defined by employers in times of dynamic changes and challenges of the market, the need to adapt the knowledge, skills and competences of students and graduates to the needs of companies constitute new challenges for universities in the area of cooperation with business. The student is becoming more and more often the beneficiary of internship projects financed from various sources, not just with companies’ own funds, but also supported with funds from the European Union. The article presents the perspective of the student as a direct beneficiary of internship projects carried out by universities and employers and attempts to create a recommendation for entities carrying out internship projects aimed at achieving high levels of satisfaction among all project participants.
PL
Wymagania pracodawców stawiane absolwentom uczelni wyższych w czasach dynamicznych zmian i wyzwań rynku, potrzeba dopasowania wiedzy, umiejętności i kompetencji studentów i absolwentów do potrzeb przedsiębiorstw stanowią dla uczelni wyższych nowe wyzwana w zakresie współpracy z praktyką gospodarczą. Student staje się coraz częściej beneficjentem projektów stażowych finansowanych z różnych źródeł, nie tylko ze środków własnych przedsiębiorstw, lecz również wspieranych z budżetów Unii Europejskiej. Artykuł przedstawia perspektywę studenta jako bezpośredniego beneficjenta projektów stażowych realizowanych przez uczelnię wyższą i pracodawców, jak również podejmuje próbę stworzenia rekomendacji dla podmiotów realizujących projekty stażowe zorientowanych na uzyskanie wysokich wyników satysfakcji wszystkich uczestników projektu.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.