W świecie pozimnowojennym arsenał atomowy bogatych państw Zachodu przestał odgrywać decydującą rolę w polityce międzynarodowej. Nie znaczy to jednak, iż państwa te całkowicie zrezygnowały z tego narzędzia wywierania wpływu i wyznacznika pozycji siły. Broń atomowa w XXI w. nadal pozostaje najbardziej śmiercionośnym narzędziem pozostającym w arsenale wojskowym. W związku z tym każde państwo dysponujące tego typu uzbrojeniem poszukuje co rusz nowych metod i środków przenoszenia, użycia i modernizacji tejże. W przypadku Wielkiej Brytanii sytuacja jest szczególna, ponieważ flota strategicznych okrętów podwodnych o napędzie atomowym typu Vanguard jest jedynym brytyjskim rodzajem uzbrojenia zdolnym do przenoszenia międzykontynentalnych pocisków balistycznych typu Trident z głowicami nuklearnymi. W artykule została podjęta próba odpowiedzi na pytanie o rolę i miejsce okrętów podwodnych typu Vanguard w polityce międzynarodowej Zjednoczonego Królestwa. Czy okręty te nadal pełnią rolę atomowego straszaka Wielkiej Brytanii, zapewniając tym samym jej bezpieczeństwo?
EN
In the world after the Cold War nuclear arsenal rich countries of the West ceased to play a decisive role in international politics. This does not mean, however, that these countries have completely abandoned this tool to influence and determinant position of strength. Nuclear weapons in the twenty-first century., It remains the most lethal tool remaining in the military arsenal. In this regard, each Member State possessing this kind of weapons, looking every move of new methods and means of delivery, use and modernization thereof. In the UK the situation is special because the fleet of strategic submarines with nuclear-powered type Vanguard is the only British kind of weapons capable of carrying intercontinental ballistic missiles Trident nuclear warhead. The article attempted to answer the question about the role and place of Vanguard submarines type in the international politics of the United Kingdom. Are these ships are an example of supremacy or just wistful memories of imperial times?
This article focuses on ongoing from 1954 year series of movies about Godzilla, which is associated with actual events going on in Japan. Article describes genesis of this famous monster and his primary meaning, to continue with changes, which it came through at the next decades. Emphasis has been placed at evolving japaneseamerican relation and at current fears and moods of japanese. Goal of this article is to contrast (with a help from Godzilla) needs of both of this countries and to indicate their constant attraction and repulsion from each other.
PL
Tematem niniejszej pracy jest trwająca od roku 1954 seria filmów o Godzilli, która ma ścisły związek z tym, co aktualnie miało miejsce w Japonii. Opisana jest geneza słynnego potwora i jego pierwotne znaczenie, aby następnie wskazać na zmiany, przez jakie przechodził w kolejnych dekadach. Postawiony został nacisk na zmieniający się stosunek Japonii do USA oraz na inne dominujące nastroje i lęki Japończyków. Celem pracy jest skontrastowanie – za pomocą filmów o Godzilli – potrzeb obu tych krajów i wskazanie na ich nieustanne przyciąganie i odpychanie się od siebie.
The author made the functioning of the General Staff (GS) in the post-war period the subject of his considerations – within the national command structure, but above all within the Warsaw Pact (WP). The gradual evolution of the internal organisation, competences and tasks of individual divisions, and then of the directorates of the Polish General Staff, moving away from pre-war French solutions to Soviet models (organisational, planning and doctrinal) was discussed. The influx of Soviet-way changes accelerated when the Marshal Konstanty Rokossowski took over as the Minister of National Defence in the Polish Government in November 1949. Particular attention was paid to the relations of the GS of the Polish Army with the structures of the WP, mainly within the framework of the façade organisation that was the United Command of the Armed Forces (UCAF) of the WP, and de facto the X Directoriate of the General Staff of the Red Army. An attempt by the Polish side to democratise the decision-making process in the UCAF through a memorandum drafted under the leadership of General Jan Drzewiecki proved – for the most part – unsuccessful. The concepts of the evolving WP war doctrine were also analysed, above all on the basis of the novelty of the time, i.e. atomic weapons, in addition to chemical weapons and the possibility of their delivery by missiles. Parallel to the projects of Russian planners, Polish operational plans began to be drawn up by the General Staff of the Polish Army in agreement with the Soviets, including in particular the concept of creating a Polish Front, also referred to as the Maritime Front, which underwent several modifications in subsequent mobilisation plans and was rehearsed during military manoeuvres organised every few years starting from 1950.
PL
Autor tematem swych rozważań uczynił funkcjonowanie Sztabu Generalnego (SG) w okresie powojennym – w obrębie krajowej struktury dowodzenia, ale przede wszystkim w ramach Układu Warszawskiego (UW). Została omówiona stopniowa ewolucja organizacji wewnętrznej, kompetencji i zadań poszczególnych oddziałów, a następnie zarządów SG WP, odchodzących od przedwojennych rozwiązań francuskich na rzecz wzorców sowieckich (organizacyjnych, planistycznych, doktrynalnych), których napływ przyspieszyło objęcie przez marsz. Konstantego Rokossowskiego w listopadzie 1949 roku teki Ministra Obrony Narodowej w polskim rządzie. Szczególną uwagę poświęcono relacjom SG WP ze strukturami UW, głównie w ramach fasadowej organizacji, jaką było Zjednoczone Dowództwo Sił Zbrojnych (ZDSZ) UW, a de facto X Zarząd SG Armii Czerwonej. Próba zdemokratyzowania procesu decyzyjnego w ZDSZ podjęta przez stronę polską za sprawą memorandum opracowanego pod kierownictwem gen. Jana Drzewieckiego okazała się – w przeważającej mierze – bezskuteczna. Analizie poddane zostały też koncepcje ewoluującej doktryny wojennej UW, przede wszystkim w oparciu o ówczesne novum, czyli broń atomową, a ponadto broń chemiczną oraz możliwości ich przenoszenia za pomocą środków rakietowych. Równolegle do projektów rosyjskich planistów zaczęły powstawać polskie plany operacyjne opracowywane przez SG WP w porozumieniu ze stroną radziecką, w tym zwłaszcza koncepcja stworzenia Frontu Polskiego, określanego również Nadmorskim, która doczekała się kilku modyfikacji w kolejnych planach mobilizacyjnych i ćwiczona była w trakcie manewrów wojskowych organizowanych co kilka lat począwszy od 1950 roku.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.