The problem of the Springtime of the Nations has an extensive coverage in Polish history textbooks. It is included twice in the curriculum; first at the elementary, and then at the secondary school level. The present article raised questions about how the contents related to the Springtime of the Nations are presented in Polish history textbooks, and how those textbooks refer to revolutionary events and the national uprising in Hungary. The conducted enąuiry enabled the author to observe two methodological approaches to the issue discussed in the analysed textbook data. According to one of them, the conventional approach, historie events that take place in particular countries are presented in a chronological and comparative way. The second one treats the historical process morę globally and textbook authors view the springtime of the Nations as a kind of process which results from civilisation and cultural changes, and in which events in particular countries are inextricably connected with one another and have far-reaching conseąuences. Polish history textbooks deal with the Hungarian Springtime in sufficient detail, covering a rangę of topics from the liberal-national opposition in Hungary to 1848-49 events and the participation of Poles with special emphasis on generał Jozef Bem, a hero of both nations. The article was delivered at the International Conference of History Meth odologists in Hungary (Keszthely, 1998).
It is a fact that language education ought to include the teaching of culture and developing of cultural sensitivity. Intercultural competence is in our contemporary world the expected outcome in language learning and teaching. The intercultural learning paradigm is directed toward educating learners to communicate successfully with speakers from other cultures. Learners are to learn to understand those cultures, to develop empathy for the Other, and to understand others and their point of view. Intercultural learning thus requires learners to not only acquire knowledge about everyday living in other countries but also to explore their culture. Exploring culture must involve not only what is being stored in a cultural memory system of a community. It must also involve the reflection on the reasons why people store certain items or events and the reflection on their relevance for cotemporary individuals and communities. Dealing with the cultural memory could take the places of memory (Pierre Nora) as a starting point. Unfortunately, the textbooks rarely contain any information about them. The didactisation of that content in many cases leaves much to be desired. The aim of this paper is to discuss how to involve learners personally and actively in the process of reflection on the places of memory.
Artykuł jest prezentacją badań nad historią i nacjonalizmem w polskiej edukacji szkolnej. Badania te prowadzone były przez zespół badaczy, który analizował podręczniki szkolne, podstawy programowe oraz przeprowadził wywiady z nauczycielami i uczniami. Praca stanowi krytyczny antropologiczny i kulturoznawczy głos w dyskusji o edukacji historycznej w polskich szkołach.
EN
The article is a presentation of the research carried on history and nationalism in Polish school education. Researchers have analyzed school textbooks and curricula, as well as conducted interviews with teachers and students. The work is a critical anthropological and cultural studies voice in the discussion on historical education in Polish schools.
Discussion of the Polish youth’s historical and civil education has a centuries-old tradition in Poland. In the nineteenth century the issue was debated during the General Congresses of Polish Historians which to this day remain the most important forum for the historical profession. Consequently, didactics of history has enjoyed significant professional and social advancement. From a subject that was of interest mainly to history teachers, it has evolved into a distinctive historical subdiscipline, engaging in debates on the burning issues of the day, receiving the increasing amount of attention, becoming part of research traditionally conducted within other segments of the historical profession and stimulating new fields of historical inquiry. Analysis of the proceedings of the Congresses shows the evolution that didactics of history has undergone in terms of the role it has played in the development of history and other academic disciplines.
PL
Dyskusja o edukacji historycznej i obywatelskiej młodzieży ma w Polsce wielowiekową tradycję. W XIX w. trafiła na mównice Powszechnych Zjazdów Historyków Polskich, które do dziś pozostają najważniejszym forum tego środowiska. Dzięki temu, w dużym stopniu, dydaktyka historii przeżyła swój wielki awans naukowy i społeczny. Przestała być głównie domeną pracy nauczycielskiej, sukcesywnie stawała się samodzielną (sub)dyscypliną historyczną, angażującą się w palące problemy społeczne, zajmującą coraz więcej miejsca w kulturze, włączającą się do badań tradycyjnie przynależnych do innych segmentów nauki historycznej i nierzadko stymulującą ich rozwój. Materiały pozjazdowe i ich analizy pozwalają także dostrzec przeobrażenia myśli dydaktyczno-historycznej z perspektywy jej miejsca i kreacyjnej roli w obszarze nauk historycznych i innych dyscyplin wiedzy. Dzięki nim możemy poznać twórców zachodzących zmian.
The article discusses the relation between knowledge and skills in the core curriculum in history. It begins with the analysis of how the popularity of certain concepts in didactics (e.g. working with source texts) leads to illusory changes in teaching, when introduced unawarely of their real meaning. In this account it is then considered how the belief that skills are more important than knowledge has emerged. Young and Muller’s concept of “three futures” and the notion of powerful knowledge are presented. The author argues that the violent dispute between the educational traditionalists and progressivists leads to the loss of the important truth about the inseparable connection between knowledge and skills. At the same time he attempts to show the application of the concept of powerful knowledge in the practice of writing the curriculum. The article ends with the presentation of the author’s vision of how to select pieces of knowledge and skills to be included in the core curriculum. Knowledge about writing history, history of second degree and shaping the sociological imagination are the main criteria of this selection.
PL
Artykuł dotyczy relacji wiadomości i umiejętności w podstawie programowej z historii. Na wstępie analizuje się, jak popularność niektórych koncepcji dydaktycznych (np. pracy z tekstem źródłowym), bez namysłu nad ich rzeczywistym sensem, prowadzi do pozorności zmian w nauczaniu. W tym kontekście rozważa się następnie, jak pojawiło się przekonanie, że umiejętności ważniejsze są od wiadomości. Prezentowana jest przy tym koncepcja „trzech przyszłości” Younga i Mullera i wprowadzone pojęcie wiedzy potężnej (powerful knowledge). Dowodzi się, że gwałtowny spór edukacyjnych tradycjonalistów i progresistów prowadzi do zagubienia ważnej prawdy o nierozerwalnym związku wiadomości i umiejętności. Równocześnie zaś pokazywane są próby zastosowania koncepcji powerful knowledge w praktyce pisania programu szkolnego. Artykuł kończy się prezentacją autorskiej wizji tego, jak należy dobierać te wiadomości i umiejętności, które trafią do podstawy programowej. Kluczami selekcji stają się wiedza o pisaniu historii, historia drugiego stopnia oraz kształtowanie wyobraźni socjologicznej.
The author of the article presents changes that took place in the textbook depictions of women – counted among the antiheroines of Polish History – from 1918 to 1939. The starting point are 19th-century compilations, in which the authors’ attention was focused on prominent queens of the Early Modern era: Bona Sforza, Maria Ludwika Gonzaga, and Maria Kazimiera de La Grange d’Arquien. The attitudes of the authors of historical and educational compilations created after Poland regained its independence towards these women was the result of various factors, but also a proof of acceptance of women’s new roles in the newly united – among others, through historical education – society. This applied particularly to those women’s roles that evoked social resistance, as they were linked to involvement in politics, which was viewed as a space for men’s activity.The article emphasises comparative concepts to clearly delineate differences between what was typical of educational framing pre- and post-1918. The author analyzed 30 history textbooks written in the first and second decade of Poland Reborn, addressed to children and youth in primary, gymnasium and secondary schools. The article serves as a search for the answers to the following questions: 1. In what way were ambitious women rulers perceived in different political conditions, i.e. in a situation of formal equality of the political rights of women and men? 2. How different were textbooks in the Piłsudski-reformed schools from those used earlier? 3. To what extent did the reorientation of the educational ideal of the 1930s influence the image of the politically involved Polish queens of the Early Modern era?
PL
Autorka artykułu przedstawia zmiany jakie dokonały się w podręcznikowym obrazie kobiet – zaliczanych do grupy antybohaterek dziejów Polski – w latach 1918–1939. Punktem wyjścia są opracowania dziewiętnastowieczne, w których uwaga piszących skupiona była na wybitnych królowych doby nowożytnej: Bonie, Marii Ludwice i Marii Kazimierze. Stosunek do nich autorów opracowań historyczno-dydaktycznych powstałych po odzyskaniu niepodległości był pochodną różnych czynników, ale i dowodem akceptacji dla nowych ról kobiet w scalanym na nowo społeczeństwie, m.in. drogą edukacji historycznej. Dotyczyło to szczególnie tych kobiecych ról, które wywoływały społeczny opór, ponieważ związane były z zaangażowaniem w politykę, uznawaną za przestrzeń męskiej aktywności.W artykule położono nacisk na ujęcia porównawcze, tak, aby wyraźnie zarysowały się różnice między tym, co było typowe dla ujęć dydaktycznych sprzed i po 1918 r. Przeanalizowano 30 podręczników historii powstałych w pierwszej i drugiej dekadzie Polski Odrodzonej, adresowanych do dzieci i młodzieży szkół powszechnych, gimnazjów i liceów ogólnokształcących. Poszukiwano przy tym odpowiedzi na pytania: 1. W jaki sposób postrzegano ambitne władczynie w odmiennych warunkach politycznych, tj. w sytuacji formalnej równości praw politycznych kobiet i mężczyzn? 2. Na ile podręczniki dla zreformowanej przez piłsudczyków szkoły odróżniały się od tych wykorzystywanych wcześniej? 3. W jakiej mierze reorientacja ideału wychowawczego w lat trzydziestych XX w. wpłynęła na obraz rozpolitykowanych polskich królowych doby nowożytnej?
Artykuł zajmuje się aktualnym stanem historyczno-politycznego kształcenia w zakresie kultury pamięci w austriackich szkołach ponadpodstawowych. Analiza została przeprowadzona po raz pierwszy na trzech poziomach. Na początku artykuł stawia pytanie oznaczenie tematu, jakim jest kultura pamięci w obecnym programie przedmiotu „Historia i nauka o społeczeństwie / wiedza o polityce”. Uzupełnieniem jest spojrzenie na realizację tego zagadnienia w wybranym aktualnym podręczniku. Na koniec rozważania na temat programu kształcenia są skonfrontowane z pierwszymi empirycznymi wynikami badań, w których uczniowie pytani są o ich doświadczenia z lekcji na temat kultury pamięci.
EN
The contribution focuses on historical-didactic considerations on the current significance of memory cultures as an object of historical-political learning processes in Austrian secondary schools. For this purpose, an initial analysis is carried out on three levels. First, the relevance of the topic of memory cultures in the current curriculum for the teaching subject “History and Social Studies / Political Education” is considered. In addition, an exemplary look is taken into the implementation of this issue in a current textbook. Finally, initial empirical results are presented on students’ ideas about how to deal with memory cultures in relation to each other.
DE
Im Mittelpunkt des Beitrags stehen geschichtsdidaktische Überlegungen zum aktuellen Stellenwert von Erinnerungskulturen als Gegenstand historisch-politischer Lernprozesse in der österreichischen Sekundarstufe. Zu diesem Zweck wird eine erste Analyse auf drei Ebenen durchgeführt. Zunächst wird die Relevanz des Themas Erinnerungskulturen im aktuellen Lehrplan für das Unterrichtsfach „Geschichte und Sozialkunde / Politische Bildung“ betrachtet. Ergänzend dazu wird ein exemplarischer Blick auf die Umsetzung dieser Vorgabe in einem aktuellen Schulbuch geworfen. Abschließend werden dazu erste empirische Ergebnisse zu den Vorstellungen von Schülerinnen und Schülern zum Umgang mit Erinnerungskulturen in Beziehung gesetzt.
Myślenie chronologiczne jest nieodzownym narzędziem porządkującym narrację historyczną i nadającym sens sekwencji wydarzeń. Nie jest ono naturalną umiejętnością, dlatego tak ważne jest świadome włączanie w proces dydaktyczny zadań stymulujących tę umiejętność. Równie istotne jest odpowiednie sprawdzanie umiejętności chronologicznych uczniów za pomocą dobrze skonstruowanych zadań na egzaminach podsumowujących kolejne etapy edukacyjne. Autorzy omawiają zadania sprawdzające myślenie chronologiczne we współczesnych arkuszach egzaminacyjnych Finlandii, Francji, Holandii, Rosji, USA, Wielkiej Brytanii, a następnie poddają analizie zadania zamieszczane w polskich arkuszach egzaminacyjnych z przedmiotów humanistycznych na poziomie gimnazjum w latach 2002–2011 oraz w pierwszym arkuszu z historii (2012 rok). W ostatniej części przedstawione są wyniki przeprowadzonego przez Instytut Badań Edukacyjnych badania sprawdzającego myślenie chronologiczne gimnazjalistów.
EN
Chronological thinking is an indispensable tool to structure a historical narrative and to give meaning to a sequence of events. It is not a natural skill, so the conscious inclusion of tasks stimulating that skill in teaching is crucial. It is important to appropriately test students’ chronological skills by means of well-constructed examination tasks administered at the conclusion of subsequent stages of education. The authors discuss tasks that assess chronological thinking included in contemporary exam papers in Finland, France, the Netherlands, Russia, the USA and the United Kingdom. The tasks included in Polish arts and humanities exam papers at the lower secondary school level in the years 2002–2011 and the first history paper (2012) are then analysed. The final section presents the results of a survey to test the chronological thinking of lower secondary school students carried out by the Educational Research Institute.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.