The subject of this study are the provisions provided for in Directive (EU) 2018/1673 of the European Parliament and of the Council of 23.10.2018 on combating money laundering by means of criminal law measures (called the VI AML Directive). Its primary goal is to assess the compliance of Polish criminal regulations with EU regulations. It takes on particular significance in the face of expiring on the December 3, 2020 the deadline for the implementation of its provisions. The conclusions resulting from the in-depth analysis of the Sixth AML Directive allow for the assessment of the state of alignment of the provisions penalizing money laundering in force in Poland with the EU provisions, as well as for emphasizing these provisions that require special attention in terms of their possible amendment. They also lead to some reflections connected with frequently changed EU regulations on combating of money laundering crime.
PL
Przedmiotem niniejszego opracowania są zapisy przewidziane w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1673 z dnia 23.10.2018 r. w sprawie zwalczania prania pieniędzy za pomocą środków prawnokarnych UE (zwanej VI dyrektywą AML). Jego zasadniczym celem jest ocena stanu zgodności regulacji karnych obowiązujących w naszym kraju z unormowaniami unijnymi. Nabiera ona szczególnego znaczenia w obliczu upływającego w dniu 3.12.2020 r. terminu na implementację jej postanowień. Wnioski wypływające z pogłębionej analizy VI dyrektywy AML pozwalają na ocenę stanu dostosowania przepisów penalizujących pranie pieniędzy obowiązujących w Polsce z przepisami unijnym, a także na wskazanie unormowań wymagających szczególnej uwagi pod kątem ich możliwej nowelizacji. Prowadzą one także do refleksji odnoszących się do problemów związanych z wdrażaniem kolejnych regulacji AML, które charakteryzuje wysoka zmienność, podyktowana specyfiką regulowanej materii.
The COVID-19 pandemic has highlighted numerous problems regarding the legal protection of persons performing work via online platforms, resulting, inter alia, from the formal qualification of these workers as self-employed by the platforms. The lack of job stability, protection in terms of salary, social protection or even safe and healthy working conditions caused a wave of protests in many European countries and resulted in rich jurisprudence defining the criteria of determining the legal status of persons performing work via online platforms. It also prompted the EU legislator to improve the working conditions of this group of workers, as evidenced by the draft of the EU directive on the improvement of working conditions through online platforms published in December 2021. The aim of this study is to present the legal dilemmas related to the determination of the legal status of persons providing work via online platforms with reference to the jurisprudence of selected European countries and the solutions proposed by the European Commission. A critical assessment of the proposed regulations leads to a reflection on the appropriate model of protection for these persons, beyond the dichotomous division into employee and non-employee status.
PL
Pandemia COVID-19 uwypukliła liczne problemy dotyczące ochrony prawnej osób zatrudnionych za pośrednictwem platform internetowych, wynikające m.in. z formalnego kwalifikowania tych osób przez platformy jako samozatrudnionych. Brak stabilności zatrudnienia, gwarancji w zakresie wynagrodzenia, ochrony socjalnej czy chociażby bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, wywołały falę protestów w wielu krajach Unii Europejskiej i zaowocowały bogatym orzecznictwem dotyczącym kryteriów ustalania statusu prawnego osób zatrudnionych za pośrednictwem platform internetowych. Skłoniło to również ustawodawcę unijnego do podjęcia próby poprawy warunków pracy tej grupy zatrudnionych, czego wyrazem jest opublikowany w grudniu 2021 r. projekt dyrektywy unijnej w sprawie poprawy warunków pracy za pośrednictwem platform internetowych. Celem niniejszego opracowania jest przedstawienie dylematów prawnych związanych z ustalaniem statusu prawnego osób świadczących pracę za pośrednictwem platform internetowych na tle orzecznictwa wybranych państw europejskich oraz proponowanych przez Komisję Europejską rozwiązań. Krytyczna ocena proponowanych regulacji prowadzi do refleksji na temat właściwego modelu ochrony tych osób, wykraczającego poza dychotomiczny podział na zatrudnienie pracownicze i niepracownicze.
The real estate development contract is partially regulated in the Act on the protection of the purchaser of dwelling premises or a detached house. This Act provides for three types of consumer protection measures: those related to the protection of the purchaser’s interest at the moment of concluding the contract, those that secure his payments and those related to the stage of implementing the commitments of the developer. Moreover, the Act provides for civil penalties and criminal sanctions in respect of the developer’s obligations. The impact of EU law on this Act is not unambiguous. On the one hand, EU legislation indicates and supports the overall objective of the regulation, namely the protection of the consumer. On the other hand, there is no corresponding directive on consumer protection in the real estate development contracts. Unfortunately, the European Union has not exercised the power granted to it under articles 4 and 169 of the Treaty on the Functioning of the European Union. It is only in the area of the liability for defects of the subject matter of a contract that one can perceive the direct impact of EU law, because in this respect Directive 1999/44/EC applies within the EU.
PL
Umowa deweloperska została częściowo uregulowana w ustawie o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego. Środki ochrony konsumenta przewidziane w tej ustawie można podzielić na: związane z zabezpieczeniem jego interesu przy zawarciu umowy, zabezpieczające jego wpłaty oraz odnoszące się do etapu wykonania zobowiązania dewelopera. Ponadto ustawa przewiduje sankcje cywilnoprawne i sankcje karne obowiązków dewelopera. Wpływ prawa Unii Europejskiej na przyjęte rozwiązania jest niejednolity. Z jednej strony prawodawstwo unijne wskazuje i wspiera ogólny cel regulacji, jakim jest ochrona konsumenta. Z drugiej strony brak odpowiedniej dyrektywy dotyczącej ochrony konsumenta w umowach deweloperskich. Unia Europejska nie skorzystała niestety z kompetencji, jaką daje jej art. 4 i art. 169 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Jedynie w sferze odpowiedzialności za wady przedmiotu umowy można dopatrzyć się bezpośredniego wpływu prawa unijnego, gdyż w tym zakresie obowiązuje w Unii Europejskiej dyrektywa 1999/44/WE.
This study is devoted to issues associated with counteracting money laundering. The analysis of the current regulations forms the basis for presenting the changes in the system of money laundering prevention that were introduced by the Act of 1 March 2018 on Counteracting Money Laundering and Terrorist Financing. At the same time, its entry into force is an expression of the implementation of EU obligations related to the need to implement the AML IV and V Directive in the national legal order. This enables both the presentation of applicable regulations and the assessment of the adaptation of Polish provisions to applicable EU regulations. The issue is all the more important because some provisions of the ‘Fifth’ AML Directive have been not transposed into the national Act, despite the deadline expiring on 10 January 2020. This justifies putting forward the appropriate de lege ferenda postulates. At the same time, due to the broad nature of the issue discussed in this study, the arguments made are limited to the subjective scope of the Act of 1 March 2018.
PL
Analiza bieżących uregulowań dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy stanowi podstawę do ukazania zmian, jakie w systemie prewencji przed tym procederem przyniosła ustawa z 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Wejście w życie tej ustawy jest wyrazem realizacji zobowiązań związanych z koniecznością implementacji do krajowego porządku prawnego IV i V dyrektywy Anti-Money Laundering (AML). Celem opracowania jest jednak nie tylko analiza zmian, jakie w systemie przeciwdziałania praniu pieniędzy przyniosła kompleksowa nowelizacja ustawy AML. Jest nim przede wszystkim wskazanie na te z postanowień V dyrektywy UE, które nie doczekały się transponowania do rodzimych przepisów. To natomiast uzasadnia wysunięcie stosownych postulatów de lege ferenda dotyczących propozycji wprowadzenia zmian do ustawy z 1 marca 2018 r. Kwestia ta nabiera zaś szczególnego znaczenia, jeżeli mieć na uwadze to, że termin implementacji V dyrektywy upłynął 10 stycznia 2020 r. Zarazem jednak, z uwagi na obszerny charakter zagadnienia poruszanego w tym opracowaniu, poczynione w nim wywody zostały ograniczone do zakresu podmiotowego.
Przystąpienie Polski do Unii Europejskiej wpłynęło na kształt systemu prawnego państwa. Podjęcie decyzji o uczestnictwie w tej organizacji ponadnarodowej wiązało się z wyrażeniem woli do przyjęcia całości rozwiązań prawnych wypracowanych przez wspólnoty europejskie jako prawo obowiązujące w kraju. Zawarcie traktatu akcesyjnego wiązało się m.in. z przekazaniem niektórych kompetencji władz krajowych na rzecz Unii. Polityka transportowa ze względu na swoje znaczenie gospodarcze i społeczne jest jednym z obszarów, co do którego kompetencje zostały częściowo przekazane na rzecz instytucji wspólnotowych. Na przykładzie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym pokazano, jaki wpływ na krajowe przepisy prawa mają akty prawa europejskiego, a tym samym jak wpływają one na funkcjonowanie podmiotów świadczących usługi w zakresie miejskiego transportu publicznego.
EN
Poland’s accession to the European Union has impacted the state legal system. qe decision to participate in this supranational organization implied the will to accept the entire body of legal solutions developed by the European Communities as the law binding domestically. qe accession treaty entailed, for instance, transferring some competences from the state authorities to the EU. Transport policy (due to its economic and social importance) is one of the fields where the competences were partly devolved to community institutions. Based on the act on public collective transport it has been demonstrated how the domestic laws are in}uenced by the European legal framework and thus how it affects the operation of entities providing services in the field of urban public transport.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.