Autorka porusza problematykę starzenia się skazanego, odsłaniając sens jego dualności: zaawansowanie wiekowe i izolację więzienną. Dyskusje dotyczące prób propagowania rozmytej idei troski o współcześnie funkcjonujących starszych w zakładach karnych budzą niepokój. Celem badań była wizja potrzeb, odpowiadających realnym uwarunkowaniom seniora z perspektywy jego narracji. Przedmiotem eksploracji natomiast było zjawisko specyficznego postrzegania i przeżywania czasu przez osadzonego, w szczególności zdarzeń zwrotnych. Intencją badaczki było wyodrębnienie tego, co było dotychczas niedostrzegalne. Tekst ukazuje analizę biografii osoby, w życiu której pojawiły się momenty kryzysowe, interpretowane poprzez włączenie ich w fabułę historii o życiowych przełomach. Wobec opisanego tła, dodatkową „ramą” doprecyzowującą intencje hermeneuty była zastosowana epifania jako doświadczenie jedyne w sobie, oryginalne, dzielące życie seniora na „przed” i „po”, na „wtedy” i „teraz”.
EN
The author discusses the subject of the convicted person’s aging, revealing the sense of his duality: age advancement and prison isolation. Discussions on attempts to promote the fuzzy idea of care for the elderly in today’s prisons are worrying. The aim of the research was to provide a vision of needs, corresponding to the real circumstances of the seniors from the perspective of their narrative. The subject of exploration was the phenomenon of a specific perception and experience of time by the prisoners, in particular, feedback events. The intention of the researcher was to separate out what had been unnoticeable so far. The text presents an analysis of the biography of the person whose life has been marked by moments of crisis, interpreted by including them in the story of life breakthroughs. In view of the described background, an additional “frame” clarifying the intentions of the hermeneut was an epiphany as a unique experience, an original one, dividing the life of a senior into “before” and “after”, “then” and “now”.
The following article refers to the attitudes towards the old age described in line with poet Bronisławy Betlej’s considerations. Being old is a successive stage on the way towards eternity, requiring acceptance, despite the ambivalence presented by the poet to the issue. The aim of the practical this article is to present an analysis of rows about the experience of being old in the art by Betlej. Further, it is to promote the attitude to their own homes and the generalization of “calculated” old age, which according to the priest Adam Boniecki “we should be preparing ourselves from our childhood. Constantly” (Boniecki, 2014, p. 228). In addition, the aim of the article is to build an awareness of the recipient that one should permanently educate the young generation to show respect, tolerance and acceptance of the old people’s participation in social life. The old, thanks to their experience and wisdom, values and cultivated traditions, the elderly are an important part of the local community. Thus, old age can be beautiful, lively and full of gratitude, provided that man leaves behind themselves a satisfaction and dignity.
PL
Treść niniejszego artykułu odnosi się do przyjmowanej bądź przejawianej postawy wobec starości m.in. opisanej w wierszach poetki Bronisławy Betlej, okresu starości jako kolejnego etapu w drodze ku wieczności, akceptacji starości, mimo przejawianego przez poetkę ambiwalentnego do niej stosunku. Celem praktycznym niniejszego artykułu, dokonanej w nim analizy wierszy na temat doświadczenia starości w twórczości Betlej, jest promowanie postawy wobec własnej starości oraz upowszechnienie “oblicza” starości, do której zdaniem ks. Adama Bonieckiego “powinniśmy się przygotowywać od dziecka. Ciągle”(Boniecki, 2014, s. 228). Ponadto celem artykuł jest zbudowanie świadomości odbiorcy, że należy permanentnie kształtować młode pokolenie w okazywaniu szacunku, tolerancji oraz akceptacji uczestnictwa osób starszych w życiu społecznym. Dlat ego, że ludzie starzy, dzięki doświadczeniu życiowemu, mądrości, wyznawanym wartościom i kultywowaniu tradycji, stanowią ważną część społeczności lokalnej. Starość zaś może okazać się pięknym, pełnym wdzięczności okresem życia, pod warunkiem, że człowiek zostawia za sobą spełnione życie – pełne satysfakcji i godności.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.