Truffaldino – servant of two stomachs Abstract The article treats about the relationship between one of Carlo Goldoni’s first plays – Servantof Two Masters – and the tradition of commedia dell’arte. The key to the search for commonpoints was the character of a servant Truffaldino whose constant hunger links him to hispredecessor zanni. Thanks to a never-before carried-out analysis of Brighella’s zibaldoni andzanni and Goldoni’s comedy in the context of vocabulary, metaphors and lazzi referring tofood and hunger, it can be observed how much the contemporary plays of the Venetian writerare related to the old theatrical tradition. Keywords: Carlo Goldoni, comedy, hunger, commedia dell’arte, settecento
During the famous famine of 369 Basil, a renown priest of Caesarea, was not hesitant to take up leadership and to successfully face a severe food shortage, which posed a major threat to the inhabitants of Cappadocia. His friend, Gregory of Nazianzus, was careful to point out that Basil’s involvement in the crisis took up a form of gathering the poor, distribution of food to the needy and, far and foremost, alleviation of spiritual suffering caused by hunger of words. In dealing with the wealthy landowners who used to hide grain in their granaries and with the merchants profiteering from this food shortage all he could do was to rely on his rhetorical persuasiveness. In a few sermons (Homilies 6, 8, 9, and also, probably, 7) he issued an appeal to the rich notables to make their grain available to the poor. The vast range of his arguments involved several issues like, to mention only a few, a dignity of human person, private ownership, proper attitude to wealth as such, importance of traditional system of honors connected with the conception of civic euergetism and pagan philanthropy. Basil was eager to make his audience realize the fact that wealth was not given for pleasure but should be reasonably managed and serve as a tool to help the poor and to diminish the scale of social injustice. He also argued that the care of the poor was deeply rooted in the Christian teaching (commandment of love) and practice (observed especially in the first Christian community) and was the best way to gain eternal reward.
The present world is full of discrepancies and stratifications. The greatest diversity is visible on the material plane. It can be said there are two realities. In one there is prosperity and wealth. The second one is led by poverty, hunger and diseases. The aim of the work is to show the lack of harmonious economic development of the entire economy but the occurrence of enormous disproportions between national economies in this century. Highly developed countries live more and more prosperously, while underdeveloped regions fall into even greater misery. A high level of hunger, a shortage of drinking water, income next to nothing are elements describing the countries of today’s Central Africa and South Asia. The study confirms the occurrence of colossal disparities between the standard of living in less-developed countries and the affluent regions of Western Europe or North America. The hopeless situation of poor regions requires the help of international organizations and other countries. A well-thought out aid program is able to reduce the problem of poverty. Creating a fund to support entrepreneurs wishing to invest capital in the poorest countries may become a reasonable idea. Reduction or exemption from taxation can be an additional incentive. Without any assistance, indigent countries will fall and cease to exist in the near future.
PL
Celem opracowania było udowodnienie występowania rozbieżności i rozwarstwień w gospodarce światowej oraz przedstawienie propozycji rozwiązania problemu. Miernikami analizy stały się m.in. wskaźniki takie jak PKB per capita, średni poziom płac, miernik rozwoju społecznego HDI, poziom odczuwania szczęścia mierzony miernikiem HPI, występowanie głodu czy wielkość zasobów wody pitnej. Największe zróżnicowanie widoczne jest na płaszczyźnie materialnej. Można powiedzieć, że istnieją dwie rzeczywistości. W jednej panuje dostatek i zamożność. W drugiej przewodzą bieda, głód i choroby. Państwa wysoko rozwinięte żyją coraz dostatniej, a regiony słabo rozwinięte popadają w jeszcze większą nędzę. Wysoki poziom głodu, niedobór wody pitnej oraz niskie dochody są fundamentalnymi elementami opisującymi kraje dzisiejszej Afryki Środkowej i Azji Południowej. Wynikiem badania i analizy jest potwierdzenie występowania olbrzymich dysproporcji między poziomem życia w krajach słabo rozwiniętych a zamożnymi regionami Europy Zachodniej czy Ameryki Północnej. Beznadziejna sytuacja ubogich regionów wymaga pomocy organizacji międzynarodowych oraz innych krajów. Dobrze przemyślany program pomocowy jest w stanie zmniejszyć problem ubóstwa. Utworzenie funduszu wspierającego podmioty chcące zainwestować kapitał w krajach najuboższych wydawać się może rozsądnym konceptem. Redukcja bądź zwolnienie z opodatkowania prowadzenia działalności gospodarczych w tych regionach może być dodatkową zachętą wsparcia. Bez jakichkolwiek działań pomocowych ubogie kraje w niedalekiej przyszłości upadną i przestaną istnieć.
The aim of the paper was to isolate, from countries where there is the biggest problem of malnutrition, groups which are similar according to the food situation. The research was based on the data of the Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO). The analysis covered 115 countries, where according to the FAO there is the highest level of malnutrition. The method of comparative analysis was used in the research and the process of grouping of countries according to the determinants of food situation was conducted with the use of cluster analysis. The research applied to the period 2012-2014. The typology of the countries let us to identify the most important factors determining the food situation in each cluster. There are historical events, national wealth or poverty which was accumulated over the time, natural conditions, as well as cultural and political conditions. Examples of relatively rich countries, where the malnutrition problem also appears, indicate the importance of income inequality.
PL
Celem artykułu było wyodrębnienie, spośród państw w których występuje problem niedożywienia, grup zbliżonych ze względu na sytuację żywieniową ludności. Badanie przeprowadzone zostało w oparciu o dane Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO). Analizie poddano 115 państw, w których według Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa występuje najwyższy poziom niedożywienia. Wykorzystana została metoda analizy porównawczej, a grupowanie państw w oparciu o zmienne determinujące sytuację żywnościową ludności zostało przeprowadzone metodą analizy skupień. Zakres czasowy badania obejmował lata 2012-2014. Podział poszczególnych krajów na utworzone grupy typologiczne pozwala na wskazanie najważniejszych czynników kształtujących sytuację żywnościową ludności. Są to zaszłości historyczne i akumulowane przez wiele lat bogactwo narodowe lub bieda, warunki przyrodnicze, uwarunkowania kulturowe i polityczne. Przykłady relatywnie bogatych krajów, w których występuje niedożywienie wskazują również na duże znaczenie nierówności dochodowych.
Postrzeganie bezpieczeństwa jest odczuciem bardzo indywidualnym, chociaż to standard i poziom życia niewątpliwie wpływają na odmienne lęki i zagrożenia pojawiające się w społeczeństwach ubogich i zamożnych. Celem tego artykułu jest porównanie stosunku i postawy wobec bezpieczeństwa, a także jego percepcji przez ludzi żyjących obok siebie, ale w zupełnie innych uwarunkowaniach społecznych i ekonomicznych. Korea Północna i Południowa to kraje historycznie bardzo sobie bliskie, ale obecne diametralnie inne warunki życia na północy i południu Półwyspu Koreańskiego sprawiają, że bezpieczeństwo dla jednych i drugich to zupełnie dwa różne zagadnienia. Mieszkańcy dzielnic biedy i przestępczości w Brazylii – osławionych faweli – żyją w świecie, gdzie przynależność do gangów jest warunkiem bezpieczeństwa. Dla innych mieszkańców Brazylii oraz wielu turystów bezpieczeństwo to przebywanie jak najdalej od favelados, czyli mieszkańców biednych dzielnic. Dla zdeterminowanych uchodźców z Afryki Europa jawi się jako raj bezpieczeństwa i nawet ryzyko utraty życia w czasie odbywania długiej i niebezpiecznej podróży do Europy jest warte podjęcia. Natomiast dla wielu Europejczyków ich bezpieczeństwo kończy się wraz z napływem imigrantów.
This article seeks to answer the following question: Can the history of Polish society provide the basis for developing the contemporary ethics of self-restraints? The author refers to folk history research from recent years, discussing hunger, cold and the constant fear for biological survival as the fate of the majority of people living in the Polish lands until the mid-twentieth century. She wonders how crude necessity could contribute to the formation of an attitude of conscious choice in modern people who are aware of the burden of their complicated legacy. While the article does not provide clear-cut answers, it points out the paradoxical bond in the fate of people from different epochs and the fear of catastrophe as a repetitive experience. At the same time, she shows that nowadays at least we have a choice as to what ethical approach to adopt with respect to the latter.
The term Sozial Frage, as well as “pauperization”, became popular in public discussion in the 1830s during the transformation of the feudal, guild and agrarian society into the democratic and capitalist one. As a result the institution of the family disappeared, at least as a productive and social unit, which guaranteed protection and safety; on the other hand, the number of population increased significantly, accompanied by big migrations from villages to towns, and a huge emigration, especially to the USA. The enormous deregulation of the production relations brought about a loss of sense of safety; it affected mainly the lower classes and workers. New phenomena appeared: unemployment, industrial accidents, many people fell into poverty as a result of diseases. On the other hand, the workers’ wages were very low in comparison to the elementary needs. The capitalism of that time meant mainly a rapid economic growth, but the threats and opportunities were very unequally divided – very few were given the opportunities and chances, whereas very many the threats and risks. The workers’ wages were growing faster than the prices, but the areas of poverty and pauperization, not covered by any protection or social care, were enormous. The housing conditions were awful, the food was very poor, which was a consequence of migration to towns from villages where both things were usually better; in towns food expenses ate up almost all the wages. Another question resulting from poverty was child labour, quite common in the 19th century. In craftsman and peasant families women had no time to look after their children. Peasants and craftsmen still used to think that their children should be accustomed to the jobs inherited from their parents as soon as possible. Child labour in the country and in factories was widespread, which delayed the dissemination of common education. In spite of that, in the first half of the 19th century Darwinian ideology was still alien to the Prussians. The early liberalism was based on the pre-industrialism and patriarchal ideas, and it was craft in the centre of such thinking, not industry. It was considered that all the people after receiving education and acquiring property became citizens. There was class consciousness, but the class structure of society was thought to be temporary. Before 1848 the Prussians knew about the English pauperism and tried to avoid it in their country turning to state’s interventionism, which at that time was not a taboo subject. It was analyzed how taxes might relieve the poorest. However, those ideas were rejected, at the earliest in the Rhineland. The liberal trends became stronger and stronger. It was them Karl Marx meant when he said that capitalism destroys all the values, including religion, and the only one that is left is profit.
The aim of the paper is to present the food security situation in selected highly developed countries and to identify consumption disparities between them and developing countries. The research is based on the data from the United Nations Food and Agriculture Organization (FAO), the Statistical Office of the European Union (Eurostat), the United Nations Statistics Division, the Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD), World Food Programme (WFP) and selected measures used by the Economist Intelligence Unit (EIU) for the construction of the Global Food Security Index. It has been showed that to the greatest extent the problem of maintaining food security occur in developing countries which are characterised by low per capita income, while in developed countries the scale of hunger is marginal and it afflicts less than 1% of the population. On a regional scale the daily dietary energy supply is greater than the minimum dietary energy requirement in all regions of the world, but the extent to which the dietary needs are satisfied increases along with the increase in national income. In order to reduce the problem of hunger it is necessary to solve the problem of asymmetrical distribution of global income, e.g. by taking actions to accelerate the economic growth in less developed regions and increase the purchasing power of the population.
PL
Celem artykułu jest przedstawienie sytuacji wyżywieniowej wybranych krajów wysokorozwiniętych i określenie dysproporcji występujących w tym zakresie pomiędzy nimi i państwami rozwijającymi się. W badaniach wykorzystano dane Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich (Eurostat), Wydziału Statystyki ONZ, Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), Światowego Programu Żywnościowego (WFP) oraz wybrane mierniki cząstkowe stosowane przez Economist Intelligence Unit (EIU) przy konstrukcji Światowego Indeksu Bezpieczeństwa Żywnościowego (Global Food Security Index). Wskazano, że z największym nasileniem problemy z utrzymaniem bezpieczeństwa żywnościowego występują w krajach rozwijających się, o niskim poziomie dochodów per capita, natomiast w krajach wysokorozwiniętych głód ujawnia się w skali marginalnej, dotykając niespełna 1% populacji. W wymiarze regionalnym spożycie energii przewyższa minimalne dzienne zapotrzebowanie na nią we wszystkich regionach świata, ale stopień zaspokojenia potrzeb żywnościowych zwiększa się wraz ze wzrostem dochodu narodowego. Zredukowanie problemu głodu wymaga rozwiązania problemu asymetrycznego podziału dochodu świata, m.in. przez podjęcie działań prowadzących do przyspieszenia wzrostu gospodarczego opóźnionych regionów i zwiększenia siły nabywczej ludności.
From Sillamäe to Goli Otok. NKVD and Labour Camps in the Baltic countries, Central–Eastern Europe, and the Balkans after World War II. Scale of the Phenomenon and Daily LifeThe article considers the post–war history of several hundred labour and NKVD camps located in the Baltic states, Central–Eastern Europe, and the Balkans. After wartime hostilities came to an end these regions became subjected to the strict control of the Soviet NKVD and the communist regime in particular countries. The Stalinist administration of such penal institutions remained clearly discernible to 1953. The death of Joseph Stalin did not put an end to the history of the labour camps in the titular region: they continued to exist, although in an increasingly more lenient form and with lesser Soviet presence. The geographic area of the reflections encompasses two symbolic penal institutions: Sillamäe in Estonia, on the Baltic, and the infamous Naked Island (Goli Otok) off the Adriatic coast. The line running from Estonia to Yugoslavia resembled, in its simplest form, the course of the Iron Curtain separating Western Europe from the Soviet sphere of influence, which included the Baltic states, ultimately incorporated into the Soviet Union, as well as Poland, the German Democratic Republic, Czechoslovakia, Hungary, Romania, Bulgaria, and Yugoslavia. The author included information about the localisation of the camps, their sizes and living conditions, as well as the universally applied repression against the inmates.
The article consists of three parts covering consecutively the question of treating ancient homilies as historic sources, the economic dimension of hunger and food shortages, and finally, their social dimension. The analyses presented show that hunger and food shortages were quite common phenomena in ancient societies and they were intrinsically woven into the fabric of their everyday lives. In his homilies John Chrysostom encouraged his congregation not only to show their social conscience in the face of starving people, but also to help those in need. Describing lives of the poor, especially those suffering from hunger, the preacher pictured them as morally entitled to receiving help. We should though remember that descriptions of destitution in John Chrysostom’s homilies and sermons were quite often exaggerated and designed to serve preacher’s specific purpose. This is the reason why we should approach their analyses with extreme caution and thoroughness. Nevertheless, the information on the issue of hunger given by Chrysostom is still valuable and useful in discovering the reality of social relationships in his time.
Man, as Ambrose teaches, should be constantly aware that he is put to the temptation which is experience inherent in freedom, because without temptation, there is no freedom. Jesus chooses knowingly and willingly, despite temptation, folly and weakness arising from the sign of the Cross (cf. 1Cor 1: 23-25). He takes the side of extreme obedience to the Father, and He does so as a man – with all the consequence of human weakness, fear of dying and suffering. He says no’ to Satan – to be a man with a man – to the very end. After the temptation in the desert devil leaves him, but by the time (cf. Lk 4: 13), and he waits for the next convenient moment to tempt Jesus. Ambrose encourages all those who are involved in fighting against the temptations of Satan, because Jesus Christ has overcome the world and opened the door to eternal life for everyone – through the community. Church – communion is the way of human victory over Satan, the prince of this world.
W artykule został przeanalizowany jeden z mało znanych aspektów powstania Bohdana Chmielnickiego – głód, który był zjawiskiem powszechnym zarówno w armii kozacko-tatarskiej, jak i polsko-litewskiej. Można wymienić kilka przyczyn podobnej sytuacji. Po pierwsze, to prawie całkowita ignorancja pytania zabezpieczenia żołnierza chociażby minimalną ilością żywności przez instytucje państwowe (dotyczy to zwłaszcza armii koronnej). Po drugie, to charakter i długotrwałość samej wojny, gdyż nieprzerywane działania wojenne, a także zniszczenie setek wiosek i miasteczek na współczesnej Ukrainie stworzyły sytuację, kiedy znalezienie oraz dostarczanie żywności dla ogromnych mas ludzi i zwierząt okazało się zadaniem bardzo skomplikowanym. Oddzielne jednostki w celu poszukiwania jedzenia dla żołnierzy i furażu dla koni musieli oddalać się na dziesiątki kilometrów od swoich sił głównych (dotyczyło to obu stron konfliktu). Po trzecie, to specyfika pewnych kampanii wojennych, na przykład blokada armii koronnej w Zbarażu latem 1649 r. Wszystkie wyżej wymienione czynniki doprowadzili do głodu po obu stronach konfliktu, więc nie dziwi, że opis tego nieszczęścia można znaleźć na stronach licznych ówczesnych źródeł, które były wykorzystane pod czas napisania tego artykułu.
EN
This article examines wide spread hunger among Cossack-Tatar and Polish-Lithuanian armies during Bohdan Khmelnytsky’s Uprising; a largely under researched topic. It argues that there were 3 main reasons of the hunger. Firstly, an almost complete absence of state institutions involvement in providing soldiers with necessary supplies contributed greatly to the problem (This was more relevant for the Polish-Lithuanian Commonwealth). Secondly, the destruction of hundreds of Ukrainian towns and villages made supplying the armies an extremely difficult task. Search parties from both sides had to travel tens of kilometres away from the main forces to look for food and fodder. Finally, the nature of individual campaigns also contributed to this situation, most notably the siege of Zbarazh in 1649. All the above factors led to devastating hunger on both sides of the conflict. Mentions of this hunger made it to the pages of multiple written sources used in this article.
RU
В данной статье рассмотрен малоизученный на сегодняшний день аспект восстания под предводительством Богдана Хмельницкого – голод, который был обыденным явлениям как для казацко-татарской, так и для польско-литовской армий. Причин подобной ситуации было несколько. Во-первых, это почти полное самоустранение государственных институций в вопросе обеспечения солдата хотя бы минимальным количеством продовольствия (разумеется, это более касалось армии Речи Посполитой). Во-вторых, это характер и продолжительность самой войны, когда беспрестанные военные действия, а также уничтожение сотен сел и местечек на украинских землях создали ситуацию, при которой снабжение провизией становилось архисложным заданием, а отряды для поиска еды для солдат и фуража для лошадей отходили на десятки километров от главных сил (это касалось обеих сторон конфликта). В-третьих, это специфика отдельных военных кампаний, например блокада коронной армии в Збараже летом 1649 р. Все эти факторы приводили к изнуряющему голоду, который испытали на себе солдаты с обеих сторон, что, соответственно, нашло свое отображение на страницах многочисленных источников, которые были использованы в данной статье
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.