Przejawy działania Ducha Świętego obserwujemy na wielu płaszczyznach naszego życia. Niniejszy artykuł uwydatnia misję Ducha Świętego w przepowiadaniu Słowa Bożego w kontekście adhortacji Evangelii Gaudium papieża Franciszka, który łączy przepowiadanie Ewangelii z bezpośrednim działaniem Ducha Świętego. Misję Ducha Świętego ujmujemy w kontekście szeroko rozumianej Nowej Ewangelizacji. Interpretując to zagadnienie jeszcze precyzyjniej, możemy mówić o autoewangelizacji, która dotyczy samych ewangelizatorów. To właśnie osoby świeckie i duchowne, otwierając się na doświadczenie Ducha Świętego, wyrażają zgodę na bycie narzędziami w Jego rękach. Misja Ducha Świętego w niniejszym artykule rozpatrywana jest wieloaspektowo tj. począwszy od Jego odziaływania na serce głosiciela Słowa Bożego, przez misję pouczania, wspierania i uzdrawiania go, aż po Jego wpływ na narody i ich kulturę. Tak rozumiana misja Ducha Świętego podkreśla Jego wolę zbawienia każdego człowieka.
Jednym z podstawowych kryteriów autentyczności bycia chrześcijaninem jest umiejętność przebaczania. Do takiej postawy trzeba ciągle wychowywać. Jedną z misji Kościoła jest wychowywanie swoich członków. Prawdziwe wychowanie powinno obejmować pełną formację człowieka i odnosić się zarówno do ostatecznego celu życia człowieka, jak i dobra wspólnego społeczności. Podstawowe zadania wychowawcze Kościoła związane są z realizacją jego funkcji zbawczych: głoszenia słowa Bożego, oddawania czci Bogu i realizowania miłości bliźniego, opierając się na zdrowej miłości samego siebie. Jednym z najważniejszych środków wychowawczych, zwłaszcza w zakresie wychowania religijnego, które są w dyspozycji Kościoła, jest przepowiadanie homilijne. Homilia wśród wielu innych podejmuje również zagadnienie przebaczenia. Celem niniejszego opracowania jest przedstawienie szczególnej roli homilii w wychowaniu do przebaczenia. W kolejnych punktach omówione są kwestie homilisty jako wychowawcy, wychowawczej roli homilii oraz zagadnienie centralne – homilii o przebaczeniu. W końcowej części opracowania przedstawione są sugestie nowo wydanego Dyrektorium homiletycznego, dotyczące zagadnienia przepowiadania na temat przebaczenia. Homilia, czerpiąc z Pisma świętego oraz liturgii, będąc integralną częścią eucharystii, pomaga w porozumieniu się z drugim człowiekiem oraz zachęca do uwiarygodnienia swojej wiary przez postawę przebaczenia.
EN
One of the basic criteria of authenticity of being a Christian is ability to forgive. One constantly needs to be brought up to this attitude. One of the missions of the Church is to bring up her members. The real upbringing should comprise a full formation of a person and relate to the ultimate aim of his/her life as well as a common good of a community. The basic educational tasks of the Church are related to accomplishment of its redemptive functions: preaching the word of God, worshipping God and pursuing love of neighbours based on healthy love of oneself. One of the most important educational means, especially with respect to religious upbringing, possessed by the Church, is homiletic preaching. Among many issues, a homily takes up a problem of forgiveness. The aim of this paper is to present a special role of a homily in preparing for forgiveness. Consecutive points present the issues of a homilist as a pedagogue, a pedagogic role of a homily and the central issue – a homily of forgiveness. The final part of the paper presents suggestions of the newly published Homiletic Directory concerning the issue of preaching on forgiveness. A homily, with its sources in the Bible and the liturgy, being an integral part of the Eucharist, helps to communicate with another person and encourages its listeners to authenticate their faith by the attitude of forgiveness.
Many definitions of the homily say that it is delivery of the Word of God during liturgy. However, there is no rift between the Divine Word and liturgy. Liturgy is the acting of Christ and Church and at the same time sacramental delivery of the Divine Word. As the Church herself and liturgical celebration with the homily therein are created by the Holy Spirit, so is our humanity and the humanity of the Word Incarnate. The homily is not only about exegesis, neither is it a deliberate action upon emotions or an explication of the truths of the faith, but rather it is intended to manifest the saving mystery of Christ as well as liturgy that springs from within the Holy Trinity by the power of the Holy Spirit, Man helping. The homily is mystagogy whose methods have been explained in recent years by Stanisław Dyk. In his opinion, the homily comprises three stages: the unveiling of the Mystery, transition to participation in the Mystery, and transition to being similar to the Mystery (Christlikeness).
PL
W wielu definicjach homilii pojawia się określenie, że jest ona głoszeniem słowa Bożego w liturgii. Tymczasem nie ma pęknięcia pomiędzy słowem Bożym, a liturgią. Liturgia jest działaniem Chrystusa i Kościoła, a zarazem sakramentalnym głoszeniem słowa Bożego. Jak sam Kościół, tak też celebrację liturgiczną, a w niej homilię tworzą Duch Święty, nasze człowieczeństwo i człowieczeństwo Słowa Wcielonego. Homilia nie sprowadza się do egzegezy, nie jest też zamierzonym oddziaływaniem na emocje, ani tym bardziej wykładem prawd wiary, lecz służy uobecnieniu się zbawczego misterium Chrystusa, a tym samym liturgii, wypływającej z wnętrza Trójcy Świętej mocą Ducha Świętego przy współudziale człowieka. Homilia jest mistagogią, której metody w ostatnich latach opisał Stanisław Dyk. Według niego homilia składa się z trzech etapów: odsłaniacie misterium, prowadzenie do uczestnictwa w misterium, prowadzenie do upodobnienia do misterium (chrystoformizacja).
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.