Der Band enthält die Abstracts ausschließlich in englischer Sprache.
EN
This article discusses the concepts of “justice” and “injustice” in Shakespeare’s two plays: Merchant of Venice and Measure for Measure. The application of laws and its effects on the social life are the basic themes of this study. Shakespeare concluded these plays so masterfully and open endedly that it is now reader’s responsibility to decide whether the court and society are “just” enough. This study tries to give some examples from both of the plays admitting that the concept of “justice” is hard to define. The conclusions will shed further light on the discussion about the justness of Shakespearean plays.
FR
Le numéro contient uniquement les résumés en anglais.
The focus of this article is on the question of social justice in contemporary Nigeria as depicted in Wumi Raji’s Another Life and Julie Okoh’s A Haunting Past. Using analogies to the Roman god, Janus and John Rawls’s assertions on the concept of justice as the basis for analysis, the article evaluates the nature of justice in Nigerian society: the operations of the legal system, the role of law enforcement agents, crime and punishment, and the application of justice in the Nigerian electoral process, as these issues are presented in the plays. Both plays rely heavily on irony to illustrate that in Nigeria, the application of law is arbitrary; and that oppression and violence are integral parts of politics and governance. The article further argues that, like Janus, the Roman god, the concept of justice in contemporary Nigerian society, and by extension, African societies, is two-faced; it can be good or ugly depending on which side an individual finds himself/herself at any point in time. The article shows that the same social institutions and persons entrusted to uphold justice are those who perpetrate forms of injustice. Ironically, in Nigeria, and as the two playwrights seem to suggest, justice and injustice are the same god, wearing different faces at different times.
Despite several reviews of generational differences across cohorts regarding their career stages in organizations, relatively few empirical investigations have been conducted to understand cohorts’ perceptions. Hence, there is paucity of studies that explored differences on the construct organizational justice across generational cohorts. The objective of this study was to explore the differences across three generational cohorts (Millennials, Generation X, and Baby Boomers) on dimensions of the organizational justice measurement instrument (OJMI). Data was collected through the administration of OJMI to a random sample size of organizational employees (n = 289). Descriptive statistics and analysis of variance were conducted to interpret the data. These findings provide evidence that differences do exist across cohorts on dimensions of organizational justice. In terms of contributions and practical implications, insight gained from the findings may be used in proposing organizational development interventions to manage multigenerational employees as well as to conduct future research.
Using a simple narrative technique, Panaït Istrati is an excellent painter of the Balkans and, above all, he is the friendship seeker. Our study starts from an interrogation: What makes the main character, Adrien Zograffi, wander from one place to another? Is there his taste of adventure or any ideal? The two parts of the work describe several important moments from the volume The Youth of Adrien Zograffi, where Romanians, Greeks and other nations from a Romanian town near the Danube share their happiness and their sadness.
The aim of the article is to present Reyes Mate’s project for a culture of memory. Western culture/tradition tends to erase and blur the traces of crimes (even genocides) in order to achieve/restore peace; however, at the same time, this leads to ignoring the victim’s suffering and, in consequence, helps the wrongdoer. Following Reyes Mate, we argue that a memory of past injustices must constitute an integral part of the present and is the only means to prevent the hermeneutic death of victims. Any project for justice must put victims at the center of reflection. Memory is the beginning of the process that leads to reconciliation, for it makes it possible to redress both the victim and society. Moreover, it enables us to reclaim both the victim and wrongdoer as members of society. A culture of memory would also be a response to the failure of knowledge. Cases of extreme violence elude and transcend cognition; they are not only unthought but also unthinkable. Therefore, memory is a consequence not of discovering but of revealing the past: it follows from the fact that unthought exists and the unthinkable happened, which proves that our knowledge is limited and that we are able [and eager] to “invisibilize” victims’ suffering and depriving injustices of meaning. This is why memory should be the starting point for reflection on a new philosophical program against lassitude and oblivion, as well as on idealistic/anti-realistic and Enlightenment ideas. Memory reveals hidden aspects/dimensions of our reality and becomes at the same time an epistemic imperative and fundamental philosophical category.
The aim of our paper is twofold. Firstly, very original approach to the question of victims elaborated very thoroughly by Reyes Mate is presented. Unfortunately, his conceptualization of victimology is relatively little known outside Spanish and Latin American culture. It is meant as a basis for adequate theory of injustice and justice. Secondly, comprehensive and detailed metaethical analyses of fundamental concepts used by Reyes Mate are developed here by means of standard methods, i.e. triangle, hexagon, and octagon of logical oppositions.
The interview focuses on Marek Hrubec’s Critical theory of global society and politics. It presents a critique and explanation of social, economic, political, media, cultural issues, and explains normative alternatives. It deals with the crisis of global capitalism and the contemporary situation in the West. It compares it with the recent developments in alternative modernities in the Islamic countries, China and Russia, India and South America, and Africa. It addresses issues of global conflicts and injustice, global poverty, intercultural dialogue, corporate power, revolution and transformation, the United Nations and the requirements of cosmopolitan arrangement, and the personal experience from Central Europe and Sub-Saharan Africa.
Sprawiedliwość (i niesprawiedliwość), której eksplikacji poświęcony jest niniejszy tekst, to jedna z istotnych wartości (i antywartości) moralnych i społecznych. Analiza wypowiedzi gimnazjalistów, zmierzająca do wydobycia odcieni znaczeniowych wskazanych słów, a jednocześnie próba dotarcia do sposobów konceptualizacji tych pojęć przez nastoletnią młodzież, ujawnia także cały szereg znaczeń peryferyjnych, związanych zarówno z „poczuciem sprawiedliwości” jako jednym z celów socjalizacji, wychowania i edukacji, ale także młodzieńczym „odczuwaniem” (nie)sprawiedliwości. Wyniki uporządkowano za pomocą schematów konceptualnych, oddających najczęściej ujawniające się w badanych wypowiedziach konotacje kontekstowe (co nastolatkowie mają na myśli, używając danego słowa): sprawiedliwość — wartość, sprawiedliwość — równość, sprawiedliwość — kompromis, niesprawiedliwość — krzywda, niesprawiedliwość — cierpienie.
EN
Justice (and injustice), which explication this text is dedicated to, is one of the important moral and social values (and counter-values). The analysis of junior high school students’ expressions aims at grasping the shades of meaning of given words, and finding the way teenagers conceptualize them. It reveals a wide range of peripheral meanings, related both to the “sense of justice” as one of the objectives of socialization, upbringing and education; as well as to youthful “feeling” of (in)justice. The results are ordered by conceptual schemes, giving context connotations (which is what teens are thinking of while using the words): justice is a value, justice is an equality, justice is a compromise, injustice is harm, injustice is suffering.
Fairness has long been denied for African-Americans and other people of color when it comes to environmental injustices, or crimes committed by state governments and polluting industries/corporations. Unfortunately, polluting companies often go unpunished for their environmental misdeeds, particularly if what they do is in minority or marginalized communities. Furthermore, environmental biases in American courts, unfortunately, are still prevalent in our society today—that is, when it comes to vulnerable groups, who continue to seek environmental justice, but cannot fight back. Environmental injustice, therefore, should be considered unjust acts when it comes to polluting communities of color. Also, environmental issues are always problematic, especially in regard to climate change. In a certain sense, there is an urgent need to protect these disadvantaged communities of color from polluting corporations. Indeed, can we end this environmental cruelty? More importantly, how can we stop polluters from burying hazardous material in landfills on lands owned by Indigenous people or Native Americans? Polluting industries must also be put on notice, and we must question anyone in the energy business who is deceptive about their nasty pollution. It should be obvious that nothing will change anytime soon regarding the environmental injustice issue if we do not get involved and fight the polluters head-on, and without reservation.
Jehovah's Witnesses are one of the most informed groups of patients who know their rights and responsibilities of the medical personnel. In a situation when their right to self-determination in medical matters is violated, they often make use of opportunities to assert their rights in court. In this article the Author analyzes the legal provision related to physician responsibility for medical treatment performing without prior patient consent, and presents three types of responsibility that may be incurred by medical personnel for unlawful action - criminal, civil and disciplinary.
Since God created man for peace, the question arises: What are the causes of wars? Benedict XVI often spoke about the threats to peace to diplomats, people who are especially responsible for building peace. The author of the article examined these statements in terms of threats to peace and systematized them according to a theological key. Thus, for Benedict XVI, who put God first in the life of man and society, it was evident that the source of threats to peace is the rejection of God the Creator and Giver of the natural moral law, the deprivation of religious freedom, reductionism of man and his life, as well as erroneous ideologies. From this rejection of the transcendent dimension of reality comes social disorder, that is: injustice, deception leading to violence, evil as a source of further evil, terrorism, the struggle for access to natural resources, and poverty – all of these are direct or indirect threats to peace.
PL
Skoro Bóg stworzył człowieka dla pokoju, to powstaje pytanie: Jakie są przyczyny wojen? O zagrożeniach dla pokoju często mówił Benedykt XVI do dyplomatów, osób szczególnie odpowiedzialnych za budowanie pokoju. Autor artykułu przebadał te wypowiedzi pod kątem zagrożeń dla pokoju i usystematyzował je według klucza teologicznego. I tak, dla Benedykta XVI, który stawiał Boga na pierwszym miejscu w życiu człowieka i społeczeństwa, było zrozumiałe, że źródłem zagrożeń dla pokoju jest odrzucenie Boga Stwórcy i Dawcy naturalnego prawa moralnego, pozbawianie wolności religijnej, redukcjonizm człowieka i jego życia, błędne ideologie. Z tego odrzucenia wymiaru transcendentnego rzeczywistości pochodzi nieporządek społeczny, a więc niesprawiedliwość, kłamstwo prowadzące do przemocy, zło jako źródło dalszego zła, terroryzm, walka o dostęp do zasobów naturalnych oraz ubóstwo – wszystko to stanowi pośrednie lub bezpośrednie zagrożenie dla pokoju.
The Book of Psalms describes God as righteous. The aim of this article is to answer the question whether one can speak of the injustice of God in the Psalms. First, the author tries to draw some conclusions from the statistics of words describing God’s righteousness. Then, he summarizes the studies dealing with the topic in question. Next, he analyses the four Psalms that speak more or less directly about the injustice of God (Ps 44 , 69, 88, 89). At the end, the author attempts to answer the question what the genre of the psalms has to do with talking about an unjust God. The final conclusions include the following statements: 1) generally the Psalms do not speak about unjust God; 2) the exceptions are a sign of an extremely dramatic situation of the nation; 3) injustice is seen as a temporal problem and therefore resolvable; 4) God’s injustice may involve a curse addressed to an enemy; 5) death is the only limitation of the justice of God.
Niniejszy artykuł wpisuje się w kontekst badań kognitywno-egzegetycznych nad tekstem Pisma Świętego. Z jednej strony zahacza o obszar językoznawstwa, czyniąc jednak krok dalej, w stronę egzegezy tekstu prorockiego, w tym przypadku tekstu Proto-Izajasza. Celem takiego podejścia jest próba oceny przydatności metody językoznawstwa kognitywnego do analizy i interpretacji tekstu biblijnego oraz określenie, na ile innowacyjne są wyniki tego typu analizy, a na ile potwierdza ona dotychczasowe osiągnięcia. W badaniach zastosowano metodę metafory konceptualnej w definicji podanej przez Georga Lakoffa i Marka Johnsona. Jako metoda kognitywna daje możliwość synchronicznego badania tekstu, pozwalając wniknąć w myślenie ludzi z czasu powstania dzieła. W wyniku analizy tekstu tą metodą uzyskano całościowy obraz problematyki sprawiedliwości, jaki wyłania się z tekstu księgi Proto-Izajasza. Na podstawie badań stwierdzono, że metoda ta jak najbardziej nadaje się do egzegezy tekstu świętego, ukazując holistyczny obraz badanego problemu oraz jego ewolucję. Należy jednak zastrzec, że można nią badać jedynie wybrany aspekt, jednoczesne badanie wielu wątków może doprowadzić do chaosu i braku konkretnych wyników. Choć sama metoda raczej potwierdza dotychczasowe analizy, to o jej innowacyjności świadczy fakt, że daje całościowy ogląd badanego zjawiska.
EN
This article is in the context of cognitive-eggetic research on the text of Scripture. On the one hand, it hooks into the area of linguistics, but takes a step further, towards the exegesis of the prophetic text, in this case the Proto-Isaiah text. The aim of such an approach is to try to assess the usefulness of the method of cognitive linguistics for the analysis and interpretation of the biblical text, and to determine how innovative the results of this type of analysis are, and to what extent it confirms the achievements to date. The research uses the method of conceptual metaphor in the definition given by George Lakoff and Mark Johnson. As a cognitive method, it gives the possibility of a synchronous study of the text, allowing us to penetrate the thinking of the people of the time when the work was created. As a result of the analysis of the text, this method gives a comprehensive picture of the issues of justice that emerges from the text of the book Proto-Isaiah. The research has shown that this method is most suitable for the exegesis of the sacred text, showing a holistic picture of the problem under investigation and its evolution. However, it should be stipulated that only a selected aspect can be studied with this method, and that studying multiple threads simultaneously can lead to chaos and a lack of concrete results. Although the method itself rather confirms the analyses made so far, its innovation is attested to by the fact that it gives a holistic view of the phenomenon under investigation.
DE
Der vorliegende Artikel passt sich in den kognitiv-exegetischen Kontext der Forschung zur Heiligen Schrift ein. Einerseits berührt er das Gebiet der Sprachwissenschaft, mach aber einen Schritt weiter in Richtung der Exegese der Propheten-Schrift, hier des Buches Protojesaja. Das Ziel solch einer Herangehensweise ist die Probe einer Beurteilung der Brauchbarkeit einer Methode der kognitiven Sprachwissenschaft zur Analyse eines biblischen Textes und die Einschätzung der Neuartigkeit der Ergebnisse derartiger Analyse bzw. der Bestätigung der bisherigen Ergebnisse. In der Untersuchung fand Anwendung die Methode der konzeptuellen Metapher in der Definition von George Lakoff und Mark Johnson. Als eine kognitive Methode bietet sie die Möglichkeit einer synchronen Untersuchung des Textes, sie gibt Einsicht in das Denken der Menschen der Entstehungszeit des Textes. Infolge der Analyse wurde es möglich, das ganzheitliche Bild des Gerechtigkeits-Problems im Buch Protojesaja zu erfassen. Aufgrund der Untersuchung kam man zum Schluss, dass sich die Methode zur Exegese des heiligen Textes eignet, indem sie das holistische Bild des untersuchten Problems und dessen Entwicklung zeigt. Gleichzeitig muss man bemerken, dass man mit dieser Methode nur einen ausgewählten Aspekt untersuchen darf, die gleichzeitige Untersuchung mehrerer Motive kann zur gewissen Unübersichtlichkeit und dem Mangel an Ergebnisse führen. Obwohl die Methode eher die bisherigen Analysen bestätigt, liegt ihre Innovation darin, dass sie das ganzheitliche Bild des untersuchten Problems erfasst.
Niniejszy artykuł wpisuje się w kontekst badań kognitywno-egzegetycznych nad tekstem Pisma Świętego. Z jednej strony zahacza o obszar językoznawstwa, czyniąc jednak krok dalej, w stronę egzegezy tekstu prorockiego, w tym przypadku tekstu Proto-Izajasza. Celem takiego podejścia jest próba oceny przydatności metody językoznawstwa kognitywnego do analizy i interpretacji tekstu biblijnego oraz określenie, na ile innowacyjne są wyniki tego typu analizy, a na ile potwierdza ona dotychczasowe osiągnięcia. W badaniach zastosowano metodę metafory konceptualnej w definicji podanej przez Georga Lakoffa i Marka Johnsona. Jako metoda kognitywna daje możliwość synchronicznego badania tekstu, pozwalając wniknąć w myślenie ludzi z czasu powstania dzieła. W wyniku analizy tekstu tą metodą uzyskano całościowy obraz problematyki sprawiedliwości, jaki wyłania się z tekstu księgi Proto-Izajasza. Na podstawie badań stwierdzono, że metoda ta jak najbardziej nadaje się do egzegezy tekstu świętego, ukazując holistyczny obraz badanego problemu oraz jego ewolucję. Należy jednak zastrzec, że można nią badać jedynie wybrany aspekt, jednoczesne badanie wielu wątków może doprowadzić do chaosu i braku konkretnych wyników. Choć sama metoda raczej potwierdza dotychczasowe analizy, to o jej innowacyjności świadczy fakt, że daje całościowy ogląd badanego zjawiska.
EN
This article is in the context of cognitive-eggetic research on the text of Scripture. On the one hand, it hooks into the area of linguistics, but takes a step further, towards the exegesis of the prophetic text, in this case the Proto-Isaiah text. The aim of such an approach is to try to assess the usefulness of the method of cognitive linguistics for the analysis and interpretation of the biblical text, and to determine how innovative the results of this type of analysis are, and to what extent it confirms the achievements to date. The research uses the method of conceptual metaphor in the definition given by George Lakoff and Mark Johnson. As a cognitive method, it gives the possibility of a synchronous study of the text, allowing us to penetrate the thinking of the people of the time when the work was created. As a result of the analysis of the text, this method gives a comprehensive picture of the issues of justice that emerges from the text of the book Proto-Isaiah. The research has shown that this method is most suitable for the exegesis of the sacred text, showing a holistic picture of the problem under investigation and its evolution. However, it should be stipulated that only a selected aspect can be studied with this method, and that studying multiple threads simultaneously can lead to chaos and a lack of concrete results. Although the method itself rather confirms the analyses made so far, its innovation is attested to by the fact that it gives a holistic view of the phenomenon under investigation.
DE
Der vorliegende Artikel passt sich in den kognitiv-exegetischen Kontext der Forschung zur Heiligen Schrift ein. Einerseits berührt er das Gebiet der Sprachwissenschaft, mach aber einen Schritt weiter in Richtung der Exegese der Propheten-Schrift, hier des Buches Protojesaja. Das Ziel solch einer Herangehensweise ist die Probe einer Beurteilung der Brauchbarkeit einer Methode der kognitiven Sprachwissenschaft zur Analyse eines biblischen Textes und die Einschätzung der Neuartigkeit der Ergebnisse derartiger Analyse bzw. der Bestätigung der bisherigen Ergebnisse. In der Untersuchung fand Anwendung die Methode der konzeptuellen Metapher in der Definition von George Lakoff und Mark Johnson. Als eine kognitive Methode bietet sie die Möglichkeit einer synchronen Untersuchung des Textes, sie gibt Einsicht in das Denken der Menschen der Entstehungszeit des Textes. Infolge der Analyse wurde es möglich, das ganzheitliche Bild des Gerechtigkeits-Problems im Buch Protojesaja zu erfassen. Aufgrund der Untersuchung kam man zum Schluss, dass sich die Methode zur Exegese des heiligen Textes eignet, indem sie das holistische Bild des untersuchten Problems und dessen Entwicklung zeigt. Gleichzeitig muss man bemerken, dass man mit dieser Methode nur einen ausgewählten Aspekt untersuchen darf, die gleichzeitige Untersuchung mehrerer Motive kann zur gewissen Unübersichtlichkeit und dem Mangel an Ergebnisse führen.Obwohl die Methode eher die bisherigen Analysen bestätigt, liegt ihre Innovation darin, dass sie das ganzheitliche Bild des untersuchten Problems erfasst.
Ziel des Artikels war es, zwei Situationen aufzuzeigen, in denen die Anwendung eines bestimmten Gerechtigkeitskonzepts als Ungerechtigkeit erscheint. Der erste Fall bezieht sich auf die feministische Interpretation der Gerechtigkeitsphilosophie Aristoteles, genauer gesagt auf die „Verantwortung“ des Stagyriters für den Ausschluss von Frauen aus dem öffentlichen Raum. Es bezieht sich auch im Allgemeinen auf die feministische Kritik am Kanon des politischen Denkens. Der zweite Fall betrifft den Bereich der zwischenmenschlichen Beziehungen, insbesondere zwischen Eltern und Kindern.
EN
In the article, there are presented two situations wherein the application of a particular concept of justice appears as injustice. The first case refers to the feminist interpretation of Aristotle’s philosophy of justice, more specifically his “responsibility” for the exclusion of women from the public sphere. It also refers generally to the feminist criticism of the canon of political thought. The second one covers the area of interpersonal relations, especially between parents and children.
PL
Celem podjętych rozważań było ukazanie dwóch sytuacji, w których zastosowanie konkretnej koncepcji sprawiedliwości jawi się jako niesprawiedliwość. Pierwszy przypadek odnosi się do feministycznej interpretacji filozofii sprawiedliwości Arystotelesa, a ściślej do „odpowiedzialności” Stagiryty za wykluczenie kobiet ze sfery publicznej. Odnosi się on także ogólnie do feministycznej krytyki kanonu myśli politycznej. Drugi casus obejmuje obszar relacji międzyludzkich, zwłaszcza między rodzicami a dziećmi.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.