Artykuł bada problemy legitymizacji Unii Europejskiej ze względu na funkcjonowanie jej najważniejszego projektu Unii Gospodarczo–Walutowej (UGW) oraz Strefy Euro (SE) w czasie kryzysu fi nansowego 2007–2012, z wykorzystaniem następujących trzech kryteriów: zasad alokacji władzy UGW–państwa (ZAW), zakresu egzekucji norm i procedur unijnych odnoszących się do polityki fi skalnej realizowanej przez władze narodowe (ENiP) oraz oczekiwanych efektów (OE) europejskiego reżimu walutowego. Wnioski z analizy pozwalają na postawienie tezy, iż poważne instytucjonalne zmiany dokonane w latach kryzysu w obrębie UGW będą wymagały zmiany podejścia do legitymizacji UE. The aim of the article is to investigate issues regarding legitimization of the European Union due to the functioning of its most important projects—Economic and Monetary Union as well as Eurozone in the time of 2007-2012 fi nancial crisis. Three criteria are used here: principles regarding a top–down allocation of power between EMU and the state, spectrum of execution of EU’s norms and procedures related to fi scal policy realized by national authorities, and eventually, anticipated outcomes of European monetary regime. Analysis’ conclusions allow for advancing the thesis that substantial institutional changes implemented in the years of crisis in the area of EMU are to call for change towards an approach of EU’s legitimization.
Celem artykułu jest wskazanie znaczenia, jakie wprowadzenie dwuwalutowego systemu może mieć dla rozwiązania obecnych gospodarczych problemów kilku krajów strefy euro, przede wszystkim Grecji. Proponowany dwuwalutowy system oznacza utrzymanie uczestnictwa w strefie euro z jednoczesnym przywróceniem waluty krajowej, „nowej drachmy”. Uzasadnienie omawianej koncepcji wynika z analizy źródeł i charakteru obecnego kryzysu, który cechuje znaczna utrata międzynarodowej konkurencyjności i nierównowaga płatnicza krajów szczególnie dotkliwie dotkniętych przez kryzys. Analiza ta prowadzi do wniosku, że dewaluacja (raczej niż „wewnętrzna dewaluacja”) może być kluczowym elementem uzdrowienia sytuacji. Dewaluacja wymaga jednak przywrócenia krajowej waluty i - w ramach propozycji znanych z literatury - denominacji w nowej walucie istniejących zobowiązań i należności. To niesie poważne problemy natury prawnej, politycznej i ekonomicznej. Ukazana skala tych problemów prowadzi do wniosku, że opuszczenie strefy euro z chwilą wprowadzenie własnej waluty miałoby katastrofalne skutki. Wprowadzenie systemu dwuwalutowego pozwala wykluczyć lub zminimalizować ujemne konsekwencje przywrócenia własnej waluty. Artykuł przedstawia schemat możliwych działań zmierzających do skutecznego wprowadzenia systemu dwuwalutowego mającego na celu odzyskanie międzynarodowej konkurencyjności.
EN
The paper discusses the role of a dual currency system as a solution to problems experienced by some eurozone countries, especially Greece. The dual currency system as suggested by the author would consist of the euro and a reintroduced national currency, referred to as the “new drachma”. The concept originates from an analysis of the roots of the present crisis, which include a severe loss of international competitiveness by countries hardest hit by the crisis. The analysis leads to the conclusion that devaluation (as opposed to “internal devaluation”) may be crucial to dealing with the problems at hand. Devaluation is impossible without a national currency and - as far as the literature claims - without a redenomination of assets and liabilities, the author says. However, reintroducing a national currency combined with redenomination would produce many legal, political and economic problems, Koronowski says. He investigates these problems and concludes that an exit from the Economic and Monetary Union (EMU) would have disastrous consequences for the European Union. Meanwhile, a model based on reintroducing a national currency without leaving the EMU would make it possible to minimize, if not completely avoid, these problems, the author says. The article offers an outline of such a model.
The article addresses the issue of whether or not Poland should join the euro area. Specifically, the author tries to answer three key questions: first, whether Poland has a legal obligation to adopt the euro, second, whether euro adoption is beneficial to the Polish economy, and third, if the answer is “yes,” how and when Poland should join. On the first question, the author demonstrates that Poland has a legal obligation to adopt the euro. This is because European treaties impose this obligation on all new EU member states and this obligation was not challenged by Poland when it negotiated and ratified the EU Accession Treaty. Addressing the second question, the author argues that Poland fulfills the standard optimum currency-area conditions to the extent similar to other euro-area member countries. The author attempts to estimate the main economic costs and benefits of euro adoption. The analysis shows that euro adoption is, on balance, beneficial for Poland, and that annual net benefits, including both static and dynamic effects, could be in the range of 1.5-2.0% of GDP in the longer run. On the third question, the author argues that Poland should not adopt the euro unless several important conditions are met first. Among these are the formal nominal convergence criteria, efficient banking regulations and supervision to avoid credit booms, improved labor market flexibility, and strengthened structural fiscal position. Moreover, euro adoption not only needs much stronger support from Polish citizens, but also requires a change of the Polish constitution, which is a politically challenging task.
PL
Przedmiotem artykułu jest kwestia wejścia Polski do strefy euro. W szczególności, autor stara się odpowiedzieć na trzy pytania: po pierwsze, czy Polska ma prawnomiędzynarodowy obowiązek wejścia do strefy euro, po drugie, czy przyjęcie wspólnej waluty jest dla Polski korzystne, i po trzecie, jeśli tak, kiedy i na jakich warunkach powinniśmy wprowadzić wspólną walutę. Odpowiadając na pierwsze pytanie autor wskazuje, że Traktaty Europejskie nakładają na państwa członkowskie obowiązek uczestnictwa w unii walutowej, i podkreśla, że ponieważ w trakcie negocjacji akcesyjnych Polska nie ubiegała się o uchylenie tego obowiązku, znalazł się on w Traktacie Akcesyjnym przyjętym przez Polskę w drodze referendum. Odpowiadając na drugie pytanie, autor dowodzi, że Polska spełnia kryteria optymalnego obszaru walutowego w stopniu nie mniejszym niż wiele innych państw członkowskich strefy euro, a następnie podejmuje próbę oszacowania wielkości niektórych korzyści i kosztów związanych z akcesją. Przeprowadzona analiza pokazuje, że wejście do strefy euro jest dla Polski korzystne, a skala korzyści netto może wynosić w dłuższym okresie ok. 1,5-2,0% PKB w skali roku. Odpowiadając na trzecie pytanie, autor wskazuje, że wejście do strefy euro wymaga uprzedniego spełnienia szeregu warunków, obejmujących – oprócz kryteriów konwergencji nominalnej wymaganych Traktatem – także zmianę Konstytucji, stworzenie zabezpieczeń przed nowymi rodzajami zagrożeń jakie akcesja może nieść dla stabilności makroekonomicznej, oraz uzyskanie większego poparcia społecznego dla akcesji.
Celem artykułu jest analiza potencjalnych korzyści i kosztów wynikających z przyjęcia przez Polskę wspólnej waluty euro. Zostały one przedstawione w świetle teorii optymalnych obszarów walutowych. Główną metodą badawczą wykorzystaną w artykule jest przegląd literatury oraz analiza ekonomiczna. W pracy skupiono się przede wszystkim na skutkach długoterminowych. Analiza wykazała, iż przy wprowadzaniu euro istotne jest ustalenie odpowiedniego kursu konwersji na poziomie równowagi, by nie dopuścić do przegrzania gospodarki. Ponieważ stopy procentowe w strefie euro są niższe niż w Polsce, a polityka pieniężna Europejskiego Banku Centralnego jest bardziej ekspansywna niż Narodowego Banku Polskiego, po wprowadzeniu euro istnieje ryzyko nadmiernej ekspansji kredytowej, wzrostu zadłużenia sektora prywatnego, importu i konsumpcji. Również ze względu na wysoki deficyt budżetowy i strukturalny sektora finansów publicznych w Polsce, możliwości wykorzystania polityki budżetowej do zmniejszenia negatywnych skutków szoków asymetrycznych byłyby ograniczone. Istotne ryzyko stanowi również możliwość wystąpienia presji inflacyjnej.
EN
The article analyzes potential benefits and costs of euro adoption in Poland in the light of the theory of optimal currency area (OCA). The main research methods used are literature review and economic analysis. The author focused on long-term effects. The analysis shows that during the introduction of euro it is important to establish a balanced conversion rate in order to prevent overheating of the economy. As interest rates in the euro area are lower than in Poland, and the monetary policy of the European Central Bank is more expansionary than of the National Bank of Poland, there is a risk that euro adoption may result in excessive credit expansion, increased private sector debt, excessive import and consumption. Also, due to the high budgetary and structural deficit levels of the public finance sector in Poland, the possibility of using fiscal policy to reduce negative effects of asymmetric shocks would be limited. A possible inflationary pressure also constitutes a significant risk.
W artykule wskazuje się i omawia główne czynniki polityczne i gospodarcze, które miały wpływ na uruchomienie procesów integracji gospodarczej i walutowej w EWG. Pokazuje, że po pierwsze utworzenie podstaw UGW w postaci Europejskiego systemu walutowego było krokiem w celu przełamania ogólnego impasu w integracji europejskiej spowodowanego pierwszym kryzysem naftowym w 1973 r. Po drugie pierwowzór UGW według Pierre’a Wernera stanowił ważny mechanizm antykryzysowy w EWG w latach 70. XX wieku.
The goal of this paper is analysis of process of monetary integration in Europe which took places from ending of World War II to 1970. In this article, it can be pointed out three parts. The first one is description of reasons which persuaded the European countries to take effort of integration. The second part presents the attempts of integration of Western Europe countries by creating international organizations witch had no direct links with the European Economic Community. In the last part there is analysis of process of monetary integration connected with the EEC till 1970.
PL
Celem artykułu jest dokonanie analizy procesów integracji walutowej w Europie zachodzących od zakończenia II-giej Wojny Światowej do roku 1970. W pracy zostały wyodrębnione trzy części. W pierwszej opisano przyczyny skłaniające państwa europejskie do podjęcia wysiłku integracyjnego. W drugiej części zaprezentowano próby integracji państw Europy Zachodniej w postaci tworzenia organizacji międzynarodowych niezwiązanych bezpośrednio z istnieniem Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej. W ostatniej, trzeciej części dokonano analizy procesów integracji walutowej zachodzących w ramach EWG do roku 1970.
Artykuł bada problemy legitymizacji Unii Europejskiej ze względu na funkcjonowanie jej najważniejszego projektu Unii Gospodarczo-Walutowej (UGW) oraz Strefy Euro (SE) w czasie kryzysu finansowego 2007–2012, z wykorzystaniem następujących trzech kryteriów: zasad alokacji władzy UGW – państwa (ZAW), zakresu egzekucji norm i procedur unijnych odnoszących się do polityki fiskalnej realizowanej przez władze narodowe (ENiP) oraz oczekiwanych efektów (OE) europejskiego reżimu walutowego. Wnioski z analizy pozwalają na postawienie tezy, iż poważne instytucjonalne zmiany dokonane w latach kryzysu w obrębie UGW będą wymagały zmiany podejścia do legitymizacji UE.
EN
The article is to investigate issues regarding legitimization of the European Union due to the functioning of its most important projects—Economic and Monetary Union as well as Eurozone in the time of 2007-2012 financial crisis. Three criteria are used here: principles regarding a top-down allocation of power between EMU and the state, spectrum of execution of EU’s norms and procedures related to fiscal policy realized by national authorities, and eventually, anticipated outcomes of European monetary regime. Analysis’ conclusions allow for advancing the thesis that substantial institutional changes implemented in the years of crisis in the area of EMU are to call for change towards an approach of EU’s legitimization.
Celem artykułu jest próba zdefiniowania uwarunkowań wybuchu kryzysu w strefie euro, ze szczególnym uwzględnieniem Grecji, której obecna sytuacja gospodarcza stawia pod znakiem zapytania perspektywy przystąpienia do strefy euro krajów takich jak Polska. Nasze badania wskazują, że przyczyny kryzysu w Grecji można rozpatrywać dwutorowo – jako pochodną uwarunkowań zewnętrznych i wewnętrznych. Pod pojęciem uwarunkowań zewnętrznych rozumiemy mechanizmy działania strefy euro, zaś pod pojęciem uwarunkowań wewnętrznych – sposób funkcjonowania greckiej gospodarki. Analiza tych dwóch grup przyczyn wskazuje, że grupą dominującą jest zdecydowanie mechanizm działania strefy euro. Uważamy, że strefa euro w obecnym kształcie nie może sprawnie funkcjonować. W związku z powyższym albo integracja w ramach strefy zostanie pogłębiona, albo należy ponownie rozważyć przyjęte koncepcje działania strefy euro i zaproponować rozwiązania dające państwom członkowskim strefy więcej narzędzi polityki gospodarczej, dzięki którym mogłyby przeciwdziałać niekorzystnym zjawiskom w gospodarce krajowej.
EN
This article attempts to define the causes of the outbreak of the crisis in the euro zone, with particular emphasis on Greece. The current economic situation of this country calls into question the prospects for accession of the Eurozone countries, for example Poland. Our research shows that the causes of the crisis in Greece can be considered in two ways – as a derivative of external and internal conditions. The term external conditions we understand as the mechanisms of the Eurozone’ functioning and the term of internal conditions – functioning of the Greek economy. Analysis of these two groups indicates that the mechanism of the Eurozone’ functioning is definitely the dominant group. In our opinion the Eurozone cannot function efficiently in its current form. In view of the above, either the integration within the zone will be deepened, or concepts concerning the mechanism of the Eurozone should be reconsidered and proposed solutions which gave the Member States more economic tools, so that they could counteract the negative phenomena in the national economy.
Economic growth in the Euro area remains at the lower level than expected, despite the measures taken by the EU institutions and the national governments. The causes of the current economic situation in the Eurozone should be sought not only among the economic factors but also political and social ones. Prior to 2008, the Eurozone was seen as a success of the European integration, critical voices were few and difficult to hear. The situation changed dramatically after the outbreak of the economic and financial crisis. The crisis in the Eurozone not only proved that the mechanisms of the zone functioning are defective, but also that the countries forming the zone have a major problem with the identification of their place and role in the uniting Europe. This article aims to analyze the characteristics and mechanisms of the Eurozone functioning, which contributed to the outbreak of the crisis in the zone. Particular attention will be devoted to the free movement of capital in the context of the ECB’s single monetary policy and the lack of a common fiscal policy.
PL
Wzrost gospodarczy w strefie euro pozostaje na poziomie niższym od oczekiwanego, pomimo działań podejmowanych przez instytucje Unii Europejskiej i przez rządy państw członkowskich. Przyczyn obecnej sytuacji gospodarczej strefy euro należy poszukiwać jednak nie tylko wśród czynników ekonomicznych, ale także politycznych i społecznych. Przed rokiem 2008 strefa euro postrzegana była jako sukces europejskiej integracji, głosy krytyczne były nieliczne i słabo słyszalne. Sytuacja uległa zasadniczej zmianie po wybuchu kryzysu gospodarczego i finansowego. Kryzys w strefie euro nie tylko dowiódł, że mechanizmy działania strefy są wadliwe, ale również, że kraje tworzące strefę mają poważny problem z identyfikacją swojego miejsca i roli w jednoczącej się Europie. Celem artykułu jest charakterystyka i analiza mechanizmów działania strefy euro, które przyczyniły się do wybuchu kryzysu w strefie. Szczególna uwaga zostanie poświęcona kwestii swobody przepływu kapitału w kontekście prowadzonej przez EBC jednolitej polityki pieniężnej i braku wspólnej polityki fiskalnej.
W artykule wskazano i omówiono główne czynniki polityczne i gospodarcze, które miały wpływ na uruchomienie procesów integracji gospodarczej i walutowej w EWG. Pokazuje, że po pierwsze utworzenie podstaw UGW w postaci Europejskiego systemu walutowego było krokiem w celu przełamania ogólnego impasu w integracji europejskiej spowodowanej pierwszym kryzysem naftowym w 1973 r. Po drugie pierwowzór UGW według Pierre’a Wernera stanowił ważny mechanizm antykryzysowy w EWG w latach 70. XX wieku.
EN
The article shows and discusses main political and economic factors which determined initiating processes of economic and monetary integration in EEC. It presents, firstly, that creation of EMU base in the form of the European Monetary System was a step towards breaking the general deadlock in European integration caused by the first oil crisis in 1973. Secondly, the prototype of EMU according to Pierre Werner was an important anti-crisis mechanism in EEC in 70s of the 20th century.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.